Part

 1 Rozp|      czasem na wełnę godzisz, ~Kiedy za tym stadem chodzisz.~
 2 Rozp|      już więc tam łomi chrust,~Kiedy się zejdą na odpust.~Ksiądz
 3 Rozp|      by tobie lepiej gęś dać, ~Kiedy byś nam tak chciał kazać,~
 4 Rozp|       w kościele bywamy,~Jedno kiedy przydzie święto ~Usłyszysz,
 5 Rozp|        więc nie szkoda pracej,~Kiedy już kto pewien płacej.~Bo
 6 Rozp|       Bo uźrzysz ony proroki, ~Kiedy już odsądzą roki; ~Sporo
 7 Rozp|     Sporo im więc młyny mielą,~Kiedy się pamiętnym dzielą.~A
 8 Rozp|       Rada się ręka uniesie,~A kiedy się imie igrać,~Trudno ją
 9 Rozp|       poznasz to po rozmowie, ~Kiedy się swarzą panowie. ~"Wierę
10 Rozp| Niechaj oni, co chcą, czynią, ~Kiedy ja mam kwitacyją.~Boć próżno
11 Rozp|   Wszak więc ich zapisy znamy,~Kiedy pokryślają tramy;~Bo więc
12 Rozp|      pokryślają tramy;~Bo więc kiedy sobie radzi,~I nędza im
13 Rozp|       Bo znowu nastanie nędza,~Kiedy czas przydzie na księdza, ~
14 Rozp| Bogacza więc szczkawka minie, ~Kiedy go teskno od skrzynie, ~
15 Rozp|     Bogać sobie nie przekłada,~Kiedy więc worka dokłada. ~Chce
16 Rozp|    swój mól. ~A nikt nie zwie, kiedy piśnie, ~Każdegoć z nas
17 Rozp|        dobry zawojek w zimie, ~Kiedy kto weń grzbiet uwinie.~
18 Rozp|      Iście drugi zmyli kroki, ~Kiedy przydą owy roki,~Co je więc
19 Rozp|         niechaj cudzego!" ~Nuż kiedy nastaną trwogi,~Wnet na
20 Rozp|     Wnet na łbie urostą rogi. ~Kiedy w bęben zakołacą,~To więc
21 Rozp|        trocha,~Niżli wielkość, kiedy płocha. ~Ale tknąwszy równo
22 Rozp|        urodzi; ~A każda rzecz, kiedy różna, ~I słabsza, i czasem
23 Rozp|       koła się snadniej toczą,~Kiedy wszytcy czterzej skoczą; ~
24 Rozp|       ciężej przydzie na owy, ~Kiedy ustanie siodłowy.~Ale wy
25 Rozp|      się trafi spólna zgoda,~A kiedy pójdziem koleją,~Rychlej
26 Rozp|     gospodarzowi mniej wadzi, ~Kiedy sobie goście radzi,~Ale
27 Rozp|        się drą,~A co wiedzieć, kiedy pomrą.~A teraz wżdy, póki
28 Rozp|          Bo nie pomoże piguła,~Kiedy w bok kole rywuła. ~Doktor
29 Rozp|         co nie grają. ~Bo więc kiedy się rozprawią, ~Iż już jednego
30 Rozp|      Ani komu nie bywa krzyw, ~Kiedy kto swym poczciwie żyw.~
31 Rozp|   Czasem go przed sobą pędzi, ~Kiedy mu dobrze przynędzi.~Rad
32 Rozp|        Ano to niecudny wzorek,~Kiedy w skrzyni próżny worek.~"
33 Rozp|     drugich więc bywa teszno. ~Kiedy przydą owy Gody,~Niejedny
34 Rozp|      się więc przestraszy, ~Bo kiedy już nie będzie nic,~Dopiero
35 Rozp|        trudno ji naszychtować,~Kiedy niemasz co weń schować. ~
36 Rozp|      każdy lepszą myśl miewa, ~Kiedy nędze nie używa.~A tak z
37 Rozp|      się więc sama myśl kazi, ~Kiedy kogo mróz przyrazi.~Bywa
38 Rozp|        Bo każdy weselszy bywa,~Kiedy swoję piosnkę śpiewa. ~A