Part

1001 Rozp|          Temuć gotowymi płacić, ~By ogon i rogi stracić." ~A tak
1002 Rozp|            dzwonek,~W tyle czyrwony ogonek.~Więc wsiadszy nań chce,
1003 Rozp|       Urzędów swych używają, ~Bo je ojcy nazywają.~A z onych wielkich
1004 Rozp|            PAN~Ba, toć prawda, miły ojcze! ~Niechaj kto powiada, co
1005 Rozp|              Bo snadź iście znać na oko, ~Żechmy zabrnęli głęboko.~
1006 Rozp|             kto chce sprawić, ~Musi okrążne postawić.~I kołaczać nie
1007 Rozp|        wrzeszczą, świnie kwiczą,~Na ołtarzu jajca liczą.~Wieręśmy odpust
1008 Rozp|         nastaną kłopoty,~Snadź więc omierzną forboty,~Rad byś w ten czas
1009 Rozp|             A wżdy nie chciał z tym omieszkać: ~Co jest boże, to kazał
1010 Rozp|      ulicach,~Bom się w rynku barzo omyliła, ~Wszytkęm tam swą nadzieję
1011 Rozp|            i strucla cię nie minie ~Ondzie o świętym Marcinie. ~Bo
1012 Rozp|            czcie a głową chwieje,~Z onego się prawa śmieje. ~"A to,
1013 Rozp|         patrzy każdy swego!~Niechaj oni, co chcą, czynią, ~Kiedy
1014 Rozp|         Drudzy płatów przypisują,~A ono, co nakupili, ~Dawno drudzy
1015 Rozp|       gorzałki,~W tajni nie słychać opałki: ~"Wywiedź konie, czas nam
1016 Rozp|         dali nic. ~A bychmy się nie oparli,~I ten kęs byście wydarli. ~ ~
1017 Rozp|            ręka szczodra,~A nas tym opatrzujecie, ~Czym z niego obfitujecie.~
1018 Rozp|        zaniechać,~Kto się chce wami opiekać,~A opuścić dobre mienie,~
1019 Rozp|         gardło serop, ~A on zdycha, opiły chłop. ~Wygrał, iż był na
1020 Rozp|            się chce wami opiekać,~A opuścić dobre mienie,~Łatając wasze
1021 Rozp|             służyli,~A świat prawie opuścili.~Lecz wy dziś, mili kapłani,~
1022 Rozp|            srodze:~Wszytko na ziemi opuszczać,~W niebie osiadłości szukać;~
1023 Rozp|               A snadź mię ci więcej opuszczają, ~Którzy ze mnie dobrodziejstwo
1024 Rozp|            pełno, snadniej ulać,~Na oranym gotowo siać,~A gdzie zaczną
1025 Rozp|           kielichów ~Ostrzegajcie z ordy mnichów. ~A snadź by więtsza
1026 Rozp|         Często Quaesumus próżnuje, ~Oremus mało pracuje,~Ona wasza
1027 Rozp|        wróblowi, ~Niż skrzydłastemu orłowi. ~Tak i ty, panie, mądrze
1028 Rozp|            śmiechem na poły,~Piasek orzą tymi woły.~Nadzieją się
1029 Rozp|             drugi. ~Lepiej się doma osędzić,~Niż w tym głuchym lesie
1030 Rozp|          grosz. ~Bo wżdy snadniej z osiadłego~Bronić się, gdy trzeba tego, ~
1031 Rozp|           ziemi opuszczać,~W niebie osiadłości szukać;~A iż mól gryzie
1032 Rozp|           iżby szanował dusze,~Jako osłem, tak ją kłusze.~Nie może
1033 Rozp|             dusz wybawiła,~Sama się ósma upiła.~Bo się już więc tam
1034 Rozp|         płocha. ~Ale tknąwszy równo osób,~Snadź by się mógł znaleźć
1035 Rozp|              Snadź tknąwszy wszytki osoby, ~Żadny nie ujdzie bez szkody,~
1036 Rozp|             dostanie wełna,~Wierę z ostatka ty owce ~Niechaj skubie,
1037 Rozp|               Bo nań trzeba patrzyć ostro,~Bo w nim wzorek barzo drobny, ~
1038 Rozp|          wznosić nogi,~Aby brząkały ostrogi,~Wąs pomuskać, a czołem
1039 Rozp|         rzecz,~Kto chce tego prawie ostrzec, ~By się ni na czym nie
1040 Rozp|             tych złotych kielichów ~Ostrzegajcie z ordy mnichów. ~A snadź
1041 Rozp|        dzierży arendą, ~Wżdy jednak ostrzyżki będą;~A choć na liczbie
1042 Rozp|            postawić.~I kołaczać nie oświecą, ~Aż dasz łopatkę cielęcą.~
1043 Rozp|       kmiecia łupią. ~A kto by mógł oszacować,~Co samych będzie kosztować? ~
1044 Rozp|          Nachodzi się drugi w łyku.~Otożeś zyskał, nasz panie!~To nic,
1045 Rozp|        przychodzi. ~Ale u was tak i owak,~Czasem na prost, a czasem
1046 Rozp|          wspak wodę. ~Trudnoć wilka owcą uszczwać,~Motyką słońce
1047 Rozp|           wełna,~Wierę z ostatka ty owce ~Niechaj skubie, jako kto
1048 Rozp|         przedsię szkodzi. ~Nuż więc owe białe głowy!~I toć nie z
1049 Rozp|           ten piwo pij. ~Bo barzo z owego wina ~Zamnoży się więc chudzina.~
1050 Rozp|             za pięć groszy sądzi?~I owić się domacają,~Chocia więc
1051 Rozp|             czym niemasz. ~Aleć i w owych przemory,~Co się cisną między
1052 Rozp|            krótkość wieku swego, ~I oznaki upadu przyszłego, ~Widzi
1053 Rozp|               A ze sta by się snadź ozwał,~By już na tym, co ma, przestał. ~
1054 Rozp|        dołożyć, ~Mogłoćby twe prawo ożyć.~Jeszczeć bych ja dziurę
1055 Rozp|          czynili święci, ~Że umarłe ożywiali,~Krzywe kości napraszczali.~
1056 Rozp|         Przedsię ta rzecz mieszkiem pachnie. ~Ja mniemam, gdy wszytko
1057 Rozp|              Nasza rzecz, prostych, paciorki, ~A wy przedsię szyjcie
1058 Rozp|        chwali,~Więc Piotra, co kopy pali,~Więc Michał, co liczy dusze.~
1059 Rozp|         chwalili, ~Aż drugie czasem palili. ~A tym go chcieli wyznawać,~
1060 Rozp|         mienił. ~A snadź za świeżej pamięci~Co dziwów czynili święci, ~
1061 Rozp|          Iścieć to każdemu zdrowo, ~Pamiętaj, panie, me słowo!~Bo a co
1062 Rozp|         więc młyny mielą,~Kiedy się pamiętnym dzielą.~A barzo to łowne
1063 Rozp|          rajca!~Mniema, żem ten rok panem był,~To w niwecz, com się
1064 Rozp|            rękę upatruje,~Jestli go panna żałuje. ~"Ale snadź, by
1065 Rozp|             gdy szyję nalał! ~Bo co panom nalewają,~K temu się więc
1066 Rozp|          swego pana łupi. ~Niedługo panował chłopek:~Wrzeszczy baran,
1067 Rozp|            więc każdemu żal swego:~"Paś na swym, niechaj cudzego!" ~
1068 Rozp|            bożym. ~Prawda, żeś jego pasterzem~A w wielu sprawach kanclerzem, ~
1069 Rozp|       naprzód nie dadzą.~Ale ty nie patrz na tego,~Ten snadnie zwetuje
1070 Rozp|     niestotyż, jakaż to ma żałość, ~Patrząc na swych przełożonych słabość! ~
1071 Rozp|              Mamy tam pana i sługi.~Patrzajże jedno po chwili,~Kto cię
1072 Rozp|          pana mego!~Snadź by lepiej patrzał swego, ~Aby go pobożnie
1073 Rozp|         Prawie według zakonu bożego~Patrzmy swego, nic nam do cudzego. ~
1074 Rozp|             co nam do tego?~Niechaj patrzy każdy swego!~Niechaj oni,
1075 Rozp|          niechaj wina.~Nie czyń się pawem, jestliś kur,~Nie masz li
1076 Rozp|      szkapie, ~Czasem go przed sobą pędzi, ~Kiedy mu dobrze przynędzi.~
1077 Rozp|            Razem też odpłatę znają:~Pełną szyję nalewają.~A rzadki
1078 Rozp|          nowo przysiadło."~Bo gdzie pełno, snadniej ulać,~Na oranym
1079 Rozp|             chodzę by łoktuszka:~Ni perełki, ni łańcuszka! ~A jako dzisia
1080 Rozp|        cudniejszy był,~Gdyby na nim perły sadził." ~"Nuż ty, mój namilejszy
1081 Rozp|            tobą we wsi siędzie;~Już pewnego sąsiada masz: ~Uczyń mu
1082 Rozp|         jakie popłochy. ~Nie czekam pewnej nowiny,~Wylecę by bąk ze
1083 Rozp|        Którzy bliżej misy siedzą,~A pewniejszy obiad czuje,~Kogo skwara
1084 Rozp|       pomoże Bóg,~I jałochnie wziąć pewno w róg. ~Zaż to nowina na
1085 Rozp|            przedsię skwarzy,~Kto co piecze abo warzy.~Zlezie wina,
1086 Rozp|          rozposaży ty dzieci.~A ja, piekielna chudzina,~Wylecę by dym
1087 Rozp|           też owo probostwo,~Chocia piekielne ubóstwo!~"A co to jest sto
1088 Rozp|          chcą, karzą, ~Na koniec do piekła skażą.~A tam niespora odprawa, ~
1089 Rozp|           Iście się mało zuboży,~Że pieniądz w tablicę włoży? ~Boć próżno
1090 Rozp|             sowito płaci,~Zdrowie i pieniądze traci. ~A to wszytko zbytki
1091 Rozp|          skrzynie, ~Od onych miłych pieniędzy,~Co ich snadź nazbierał
1092 Rozp|        weselszy będziesz,~Niż gdy z pieprzem z wioski zsiędziesz! ~Bo
1093 Rozp|          wioski zsiędziesz! ~Bo kto pierno jada, chce pić,~A piwo więc
1094 Rozp|           się szerzyli,~Snadź, kędy pierwej nie byli,~W których i Bóg
1095 Rozp|            wam na pieczy. ~Bo wasze pierwsze ćwiczenie~Starać się o dobre
1096 Rozp|             nogi,~Choć ma na łbie z pierza rogi, ~A na szyi wisi dzwonek,~
1097 Rozp|            drugiego nachylić.~Dobre pierze, niezła też gęś, ~A co się
1098 Rozp|       siodło stłucze, ~Sam się milę pieszki tłucze.~A dobrze tak, ma
1099 Rozp|         wozem zatoczyć, ~Aniżli tak pieszo skoczyć,~A snadniej z gniazda
1100 Rozp|        czasu zsieść. ~Bo nie pomoże piguła,~Kiedy w bok kole rywuła. ~
1101 Rozp|           małmazyją,~To już więc tą pijał liją! ~Więc mu nazajutrz
1102 Rozp|      niemałych:~Graczów, myśliwców, pijanic -~Wszytki sobie tu masz
1103 Rozp|       zbladł, spuchły mu oczy,~Jako pijany się toczy.~Nadobny to zysk,
1104 Rozp|         mnożył,~Proszę, bądźże wżdy pilen urzędu, ~A ukracaj, kędy
1105 Rozp|      strzeże wijatyka. ~Kmiecia też pilna motyka.~Wam, co was rycerzmi
1106 Rozp|            swą rzecz, ~Boć mi barzo pilno iść precz." ~Więc tu czcie
1107 Rozp|            buduje,~Co rychlej końca pilnuje; ~Już piec, komin, stoły,
1108 Rozp|        Ciągni się, panie Walanty,~W pinijole, w alekanty. ~"To słodkie,
1109 Rozp|         śnieci. ~Ten przedsię przez pióra goni,~Jakoż się obłamał
1110 Rozp|         kurek, ~Natknął za bieretek piórek.~Więc czapka mało nie wzleci, ~
1111 Rozp|          weselszy bywa,~Kiedy swoję piosnkę śpiewa. ~A zwłaszcza dziś
1112 Rozp|         świętego Marka chwali,~Więc Piotra, co kopy pali,~Więc Michał,
1113 Ambr|           kotki ~Darły we łbie, kto pisał ty plotki."~Lecz iż się
1114 Rozp|            kobiałką,~Drugi bębnem a piszczałką,~Trzeci, wyciągając szyję,~
1115 Rozp|             Tedy ty, panie, w garść piszczy, ~Bo acz nierówno, ciągni
1116 Rozp|            zatkać? ~Gdzieś to dzban piwa dobrego,~Przegadałby mędrca
1117 Rozp|             czczo spiją, ~Łby sobie piwem pomyją,~Kampustem się popluskają, ~
1118 Rozp|           jelenie. ~Nuż co kosztuje piwnica,~Toć więc boża tajemnica. ~
1119 Rozp|              Bo cudny wzór na kabat płach,~I brzucha więc wżdy nie
1120 Rozp|               Radzęć, myśl czasem o płachu. ~Bo gdy nastaną kłopoty,~
1121 Rozp|           skacze,~Trzeci idąc łaje, płacze.~A wierę więc wielkie mienie ~
1122 Rozp|              On, by umiał, snadź by płakał, ~Bo to już nie jadł drugą
1123 Rozp|      niechaj temu wierzy), ~A iż za płaszcz niebo kupił;~To by już Bóg
1124 Rozp|          tak ci święci czynili:~Nie płaszczmi, ni wołów bili, ~Lecz Panu
1125 Rozp|      ubóstwo!~"A co to jest sto kop płatu?~Czym pomóc chudemu bratu~
1126 Rozp|       sprawa dana: ~Bronić kmieci i plebana.~Bo go pan i ksiądz używa,~
1127 Rozp|             o Boga dbają,~Gdy się z plebanem zjednają,~Bo się ten dobrze
1128 Rozp|          swym łbie dosiąc, ~A iście plebania głowa~Prosta na ty wasze
1129 Rozp|             kramnego,~Boć się skazi płeć od niego. ~A snadź, jakoż
1130 Rozp|      ludziach dziura, ~Jako nastała pleura.~Coż to czyni? Jedno zbytek! ~
1131 Rozp|           ku brzegu miejmy, ~A tych plew darmo nie wiejmy, ~Bo nam
1132 Rozp|         robota,~Gdy dziurawe w onym płocie wrota, ~A prawie się snadź
1133 Rozp|         rozwodu,~Doczekacie po nich płodu.~Bo acz się więc wszytcy
1134 Rozp|         dali.~A snadź co dobra myśl płodzi, ~Wszytko wielkim stanom
1135 Rozp|           mała rota~Stoi całą noc u płota? ~Rano pan woła gorzałki,~
1136 Ambr|         Darły we łbie, kto pisał ty plotki."~Lecz iż się ja snadź snadnie
1137 Rozp|           wasze słowa. ~Ale się tak płotu dzierżąc, ~A nikomu się
1138 Rozp|           próżno; ~Choć nas wiele w pługu chodzi,~Przedsię się nic
1139 Rozp|   niestrojną; ~I tam przedsię naszy płużą, ~Więcej niż pan wojną służą.~
1140 Rozp|      słynęły,~I bogactwa zewsząd im płynęły. ~Dzisia za osobną rozkosz
1141 Rozp|        morze,~A gdzie w co nawięcej płynie,~Tedy tam narychlej ginie. ~
1142 Rozp|            Kto jedno drze, a drugie pobija.~A tak, proszę, pomni na
1143 Rozp|             Zawżdy, gdy ten kościół pobijają.~Ano to snadź niespora robota,~
1144 Rozp|       lepiej patrzał swego, ~Aby go pobożnie użył,~Czego Bogu nie zasłużył.~
1145 Rozp|           spłacę,~Iż się z świętymi pobracę. ~ ~PLEBAN~A wójtże się
1146 Rozp|             z chrzanem, ~Musisz się pobratać z kramem. ~Ano snadź, jestliś
1147 Rozp|            dziwi się światu. ~Potym pociągniesz za dworem:~Tam więc już
1148 Rozp|               Musi się dziś mieszek pocić. ~Ciągni się, panie Walanty,~
1149 Rozp|         wiele wygrał. ~Ano dawno ta pociecha~Wszytko mu wywlekła z miecha. ~
1150 Rozp|       schować gotowe, ~Klenotki się pocierają.~I ci tracą, co nie grają. ~
1151 Rozp|          warzy.~Zlezie wina, zlezie poczta,~Z tego gąsior, z tego kwoczka, ~
1152 Rozp|        prezentują,~Gdy co smacznego poczują.~Trzykroć czasem w Rzymie
1153 Rozp|        przedsię, chocia rano. ~Więc pod rękę upatruje,~Jestli go
1154 Rozp|            Zać mała o tym praktyka?~Podagra, fluks, scyjatyka, ~A niemała
1155 Rozp|            ony płaty, ~Co leda nacz podarł szaty, ~Na kuglarstwa, na
1156 Rozp|         prawie na miestcu siędzie. ~Podawce więc rozkosz mają:~Gdy się
1157 Rozp|       śmieją.~Podstoli, kuchmistrz, podczaszy,~Każdy swój garniec wystraszy.~
1158 Rozp|       zapieprzyć: ~Wiarą wszytkiego podeprzeć, ~A to iście na pieczy mieć:~
1159 Rozp|          dadzą śniadać!" ~Koń stoi, podgina nogi,~Choć ma na łbie z
1160 Rozp|           jednego odprawią;~Siedzi, podjął rękę, śpiewa, ~Ciągnie się,
1161 Rozp|           Bo co o tym sprawę mają, ~Podobnoć sami mniej dają,~A poznasz
1162 Rozp|            odarty, ~Co był we troję podparty, ~Już wżdy dziś ma gładsze
1163 Rozp|          się popluskają, ~A ostatek podrapają.~Czeladź woła: "Już czas
1164 Rozp|          drudzy się spiwszy śmieją.~Podstoli, kuchmistrz, podczaszy,~
1165 Rozp|          tym słono jeść,~Co się owo podszpocili,~By się barziej nie skazili. ~
1166 Rozp|         panie Machu! ~I tam ci boty podszyją,~Niż weźmiesz egzekucyją. ~
1167 Ambr|          rzeczy niepoważne prawie, ~Podziwuj się też prostej ludzkiej
1168 Rozp|       wygląda, ~Przedsię nań sędzia pogląda.~A snadź trudno w to ugodzić, ~
1169 Rozp|            siodłaj, ~Bo teraz dobra pogoda,~Iście jej zamięszkać szkoda. ~
1170 Rozp|         dobrego sprawisz.~W nic nie pójdą u Boga przysługi~I będziesz
1171 Rozp|        Uczyń mu co, iście poznasz! ~Pójdzieć gonionego z tobą,~Ma dwoje
1172 Rozp|         trafi spólna zgoda,~A kiedy pójdziem koleją,~Rychlej ci nam drugą
1173 Rozp|           tobie.~Za żywota używiesz pokoja,~Sława wiecznie będzie stała
1174 Rozp|       sprawam sprostał, ~By jedno w pokoju został.~Bo to pierwszy klenot
1175 Rozp|           ulicy? ~Choć w dziewiątym pokoleniu, ~Przedsię jednak lżej zbawieniu,~
1176 Rozp|         chleba nie jadł. ~Potym mię pokropi wodą,~To już z Bogiem idę
1177 Rozp|             ich zapisy znamy,~Kiedy pokryślają tramy;~Bo więc kiedy sobie
1178 Rozp|             ma. ~Kładziesz na słowa pokrywkę,~Acz w nich masz wolną rozrywkę, ~
1179 Rozp|             u drugiego, ~Trzeci też pokupił winę, ~Nierychło zwiózł
1180 Rozp|            ruszasz,~Wszędy na kolbę pokuszasz.~Powiadasz o swej niewoli, ~
1181 Rozp|          mógł, sprostał, ~By prawym Polakiem został. ~Trudno więc odmieniać
1182 Rozp|        chciał kazać,~Niż ten tłusty połeć mazać.~Bo przedsię tak nie
1183 Rozp|       lisztewki. ~Często się kłusze półkopek,~Aż musi wleźć w rejestr
1184 Rozp|           czymkolwiek płaci, ~Drugą połowicę traci.~A gdy się domek wyniszczy, ~
1185 Rozp|           iście to zasłużyli,~Aż do południa gonili." ~Więc jako połcia
1186 Rozp|            onym starym wieku ~Wiele pomagał człowieku; ~Abo Dawid i
1187 Rozp|         swarzył. ~A to k temu ma na pomoc,~Iż to już nie spał drugą
1188 Rozp|            jest sto kop płatu?~Czym pomóc chudemu bratu~Abo onej siestrzenicy,~
1189 Rozp|      inaczej mówić, ~Mogąć nam wżdy pomocni być.~Mojżesz w onym starym
1190 Rozp|           mocy, ~Ale wżdy przez ich pomocy.~Bo rzekł: "To oddać we
1191 Rozp|             silnej męce, ~By mu nie pomogły ręce.~A tak i my, gdychmy
1192 Rozp|           drą,~A co wiedzieć, kiedy pomrą.~A teraz wżdy, póki żniwo, ~
1193 Rozp|           Aby brząkały ostrogi,~Wąs pomuskać, a czołem bić -~A to wszytko
1194 Rozp|             spiją, ~Łby sobie piwem pomyją,~Kampustem się popluskają, ~
1195 Rozp|            zawojek lisi.~Ale bychmy poniechali,~A na równym przestawali, ~
1196 Rozp|             Bo się k niemu ma każdy pop, ~Bo z tym wijatyk leci
1197 Rozp|      kościele ~Nie zaśpię gruszki w popiele.~Już tam z wójtem, jako
1198 Rozp|       kościołów,~By z nich nie było popiołów,~Bo w nich złota, śrzebra
1199 Rozp|            wędruje, ~Kury po wsiach popisuje,~Więc też czasem miasto
1200 Rozp|            trochy, ~Gdy zajdą jakie popłochy. ~Nie czekam pewnej nowiny,~
1201 Rozp|         piwem pomyją,~Kampustem się popluskają, ~A ostatek podrapają.~Czeladź
1202 Rozp|            swego konia pyta,~Bieży, popluskał się kaszą,~Bo go szpetnie
1203 Rozp|        Biegając przez dziwne ręce. ~Poprawi więc kto kołnierza, ~Niżli
1204 Rozp|    utwierdzić, ~Trzeba jej skutkiem poprawić.~Lecz różno skutek od rzeczy, ~
1205 Rozp|   rotmistrze. ~Każdy buja, by ludzi poraził, ~Żeby komu sprawiedliwość
1206 Rozp|        wspak. ~Hardzie tu strząsasz porożym,~A zowiesz się posłem bożym. ~
1207 Rozp|           pożegnać.~Więc się rzkomo porywają,~Ano ich nic nie wciągają.~
1208 Rozp|             tam zabają, ~Aż mój, co porywał wodzą,~Już z nim w uździenicy
1209 Rozp|              Strząsaj głową, czasem poskocz.~W węższej się trzeba przygarbić,~
1210 Rozp|             przystaw u niego, ~By u posła tatarskiego. ~Urzędnik,
1211 Rozp|    strząsasz porożym,~A zowiesz się posłem bożym. ~Prawda, żeś jego
1212 Rozp|          stanowie, ~Jesteśmy ku wam posłowie.~Tę pracą na was przełożył,~
1213 Rozp|          panu pochlebuje.~Lecz to w posłuch mało idzie, ~A co się przeciwić
1214 Rozp|          pustą głową, ~Co je rzkomo posły zową, ~Więcej też sobie
1215 Ambr|           TOWARZYSZOM~ ~Towarzyszu, posłysz, nie masz li co czynić,~
1216 Rozp|          swe skrzydło goni; ~Pewnie Pospolitej Rzeczy ~Żadny tam nie ma
1217 Rozp|          nasz własny pożytek ~Ginie pospolity użytek.~Ano snadź lepiej
1218 Rozp|            nadzieją ~Czasem się tak postarzeją,~Więc onej pychy przypłacą, ~
1219 Rozp|             sprawa, ~Inakszy krok i postawa.~Bo w szerokiej też szerzej
1220 Rozp|         chce sprawić, ~Musi okrążne postawić.~I kołaczać nie oświecą, ~
1221 Rozp|           sprawion, ~A na ten urząd postawion:~Prosić Boga za świecki
1222 Rozp|           przygody: ~Jedni z wiosek postępują, ~Drudzy płatów przypisują,~
1223 Ambr|              nie masz li co czynić,~Postój mało, nie wadzić to przeczcić! ~
1224 Rozp|            stołu ogoli, ~A mnie kęs posypie soli, ~Jako by mię nogieć
1225 Rozp|           się włóczą między kramy, ~Poszargają stare bramy,~A niemasz zacz
1226 Rozp|            jedno po chwili,~Kto cię potka, ten nachyli.~On żołnierz,
1227 Rozp|          szczukę,~Tak razem wszytko potłukę." ~Takież ty teraz na nasz
1228 Rozp|            po sobie zostawisz, ~Gdy potomkom co dobrego sprawisz.~W nic
1229 Rozp|         przypłacą, ~Bo i swe własne potracą. ~Czyniąc dosyć swoim stanom,~
1230 Rozp|           sprawa, ~Wszem smakuje ta potrawa.~Każdy by swym sprawam sprostał, ~
1231 Rozp|        trawie,~Gdy niemasz połcia w potrawie, ~I każdy lepszą myśl miewa, ~
1232 Rozp|             beczka trzeszczy;~Jeden potrząsa kobiałką,~Drugi bębnem a
1233 Rozp|            w rozkoszach po złocie, ~Potrzebniejsze nam w kłopocie.~Nam ci snadniej
1234 Rozp|             był tu, na tej drodze, ~Potwierdziwszy Zakon wszytek~Tu wszem ludziom
1235 Rozp|          kobiałka,~W niej gomółka a powałka.~Mniema, że wszytko sprawiła,~
1236 Rozp|            miły ojcze! ~Niechaj kto powiada, co chce,~Że nam trudno
1237 Rozp|          Choć sami barana drzecie, ~Powiadając, iż imienie~Przekaża duszne
1238 Rozp|          Wszędy na kolbę pokuszasz.~Powiadasz o swej niewoli, ~Wszak słuchając
1239 Rozp|        zdrowie,~Co on nam w kazanie powie:~Iż gdy wydam dziesięcinę, ~
1240 Ambr|         wyprawię, ~Zwłaszcza gdy tu powiedacze stawię. ~Jam napisał, kto
1241 Rozp|            siedział,~Aby we wsi nie powiedział.~Bo trafić się czasem z
1242 Rozp|           odłożyć,~Strach, miłość i powinności,~A trwać przy sprawiedliwości, ~
1243 Rozp|           wozy,~Daj rydl, siekierę, powrozy; ~Już idzie jako do żupy:~
1244 Rozp|           niego. ~A snadź, jakoż to powstało,~Dziwniejszych wrzodów nastało. ~
1245 Rozp|           za bok chwyta, ~Jestli co pozdno jadł, pyta. ~Ano, by jedno
1246 Rozp|          jechać!" ~Ale wżdy źle nie pożegnać.~Więc się rzkomo porywają,~
1247 Rozp|        śpiewa, ~Ciągnie się, rzkomo poziewa, ~Ale bodaj mu tak psia
1248 Rozp|             Nuż uspaniny, cenadry, ~Pozłocisty baran z fladry. ~Ano snadź
1249 Rozp|               A bogacą cudze kramy ~Pozłocone marcepany,~Nuż uspaniny,
1250 Ambr|         snadź na tym więcej mistrza poznać, ~Który umie z miedzi złoto
1251 Rozp|           dołoman. ~Drugiej aby nie poznali,~Więc ją rajtarką przezwali. ~
1252 Rozp|        wypadaj, kiedyć każą,~Bo bez pozwu wszytko skażą, ~A zmylisz
1253 Rozp|          Targuj! rozłożonoć kramy: ~Pozwy, minuty, membrany, ~A niż
1254 Rozp|            białe głowy!~I toć nie z pożytkiem łowy. ~Tam nic nie oprawisz
1255 Rozp|             ćwiczyli, ~Mało o swych pożytkoch wiedzieli, ~Moje dobro za
1256 Rozp|           krzywi, ~Ledwy się chytry pożywi.~Bo dziś nasza sprawiedliwość ~
1257 Rozp|        Jesteśmy ku wam posłowie.~Tę pracą na was przełożył,~A mało
1258 Rozp|         chętne.~Ale więc nie szkoda pracej,~Kiedy już kto pewien płacej.~
1259 Rozp|    Quaesumus próżnuje, ~Oremus mało pracuje,~Ona wasza Alleluja ~Jako
1260 Rozp|            nastało. ~Zać mała o tym praktyka?~Podagra, fluks, scyjatyka, ~
1261 Rozp|       zdłaży. ~Ale snadź, mówiąc ku prawdzie, ~Wielkieć zbytki wszędy
1262 Rozp|          gdy nie będzie pilności,~A prawej, spólnej miłości, ~Przedsię
1263 Rozp|              Kustodyja, dziekanija,~Prebenda i kanonija,~Abo też owo
1264 Rozp|          Dawno drudzy zastawili. ~A prędko ta pycha minie,~Gdy razem
1265 Rozp|         ginie zawżdy. ~A iż skokiem prędkość wieku bieży, ~W tym się
1266 Rozp|             zdrowo,~Bo się więc tam prezentują,~Gdy co smacznego poczują.~
1267 Rozp|             i kanonija,~Abo też owo probostwo,~Chocia piekielne ubóstwo!~"
1268 Rozp|           wszytko skażą, ~A zmylisz prokuracyją,~Gdy cię z dzierżenia wybiją. ~
1269 Rozp|            więc jeden kusi? ~Bo owy prokuratory~Ma na się tęgie doktory. ~
1270 Rozp|             człowieku; ~Abo Dawid i prorocy -~Wiele słychać o ich mocy, ~
1271 Rozp|       pewien płacej.~Bo uźrzysz ony proroki, ~Kiedy już odsądzą roki; ~
1272 Rozp|             na ten urząd postawion:~Prosić Boga za świecki stan,~W
1273 Rozp|             Wieręć mu być tu, w tym prosie."~Ugoniwszy, z szkapy zskoczy, ~
1274 Rozp|          niż zająca. ~A pan został, proso łomi,~Więc się tu z chruścielem
1275 Rozp|           was tak i owak,~Czasem na prost, a czasem wspak.~A ów, co
1276 Rozp|                 WÓJT~Miły panie, my prostacy, ~A coż wiemy, nieboracy? ~
1277 Rozp|         przyczyna. ~Ale nam, chudym prostakom, ~Zewsząd cirpieć nieborakom!~
1278 Ambr|           prawie, ~Podziwuj się też prostej ludzkiej sprawie. ~Rozmawia
1279 Rozp|           robotę ~Wszytkę wydał swą prostotę,~A to jego wszytka chciwość: ~
1280 Rozp|             świecie.~A gdy się każą prowadzić,~A co mi więc ma zawadzić? ~
1281 Rozp|         różna, ~I słabsza, i czasem próżna.~I koła się snadniej toczą,~
1282 Rozp|           tak strach. ~Ale snadź to próżne rzeczy~Różne stany mieć
1283 Rozp|       wyliczać mało trzeba,~Co tego próżnego chleba. ~A snadź bychmy
1284 Rozp|          zbierze: ~Często Quaesumus próżnuje, ~Oremus mało pracuje,~Ona
1285 Rozp|           rycerzmi zową,~Należy mur przebić głową.~Lecz gdyby tak na
1286 Rozp|            użytek.~Ano snadź lepiej przeboleć,~Niż krótko stękać a śmierć
1287 Rozp|            łeb do chrustu:~Nie mógł przechować odpustu.~A jednak się był
1288 Rozp|       posłuch mało idzie, ~A co się przeciwić gnidzie!~Ale mnie wam dziwno,
1289 Ambr|          Postój mało, nie wadzić to przeczcić! ~Acz są rzeczy niepoważne
1290 Ambr|          schować. ~A tak i to snadź przeczyść nie wadzi, ~Jako głupi niemądremu
1291 Rozp|            nie słychać. ~ ~PLEBAN~A przedsięż to wójt harcuje, ~Rad, iż
1292 Rozp|           nie nasiedział,~Kto o tym przedtym nie wiedział.~A niż będzie
1293 Rozp|       Gdzieś to dzban piwa dobrego,~Przegadałby mędrca tego. ~Iście trzecim
1294 Rozp|              Powiadając, iż imienie~Przekaża duszne zbawienie, ~A iż
1295 Rozp|     rozkoszą użył. ~Bogać sobie nie przekłada,~Kiedy więc worka dokłada. ~
1296 Rozp|            jego domu.~Abo tym kęsem przeklętym, ~Iż co czyni ku czci świętym, ~
1297 Rozp|          się onych przygodą,~Co się przelękli tą wodą.~Nie kochaj się
1298 KuTe|           nie było. ~Wszak są różno przełożone stany,~W każdym wielką zacność
1299 Rozp|           żałość, ~Patrząc na swych przełożonych słabość! ~A snadź mię ci
1300 Rozp|              Mróz ciśnie, w brzuchu przemiera, ~Wlazwszy w kierz więc
1301 Rozp|            nędzy; ~Bo czasem by się przemorzyć, ~Tedy więc worka dołożyć;~
1302 Rozp|           wkroczyli,~Boście się nam przeoczyli.~Na nas, na kmiecie wolacie,~
1303 Rozp|             też czasem miasto kura ~Przepadnie się na łbie skóra. ~Czasem
1304 Rozp|      chruściela! ~Więc rzepy miasto przepiórek~Narwie w watek i w kapturek. ~
1305 Rozp|              bracia mszy,~Lepiej by przestać na kaszy, ~Niż się w wielkie
1306 Rozp|           rozezna, ~A k temu na nim przestawa, ~Ciągnie łyczko, póki stawa,~
1307 Rozp|             poniechali,~A na równym przestawali, ~Znaczniejsze by domy były, ~
1308 Rozp|           nastroi, ~Tym się na poły przestoi.~Bo azać więc mało tych
1309 Rozp|           naszy. ~Niejeden się więc przestraszy, ~Bo kiedy już nie będzie
1310 Rozp|        Miasto lekarstwa - chromemu ~Przetręcić do końca nogę,~By ji dał
1311 Rozp|           doma siadają. ~Lecz iż to przewara stara, ~Wiele może pycha
1312 Rozp|            przezwali. ~Ano to stara przewarka:~Rad bywa smard, gdzie rajtarka. ~
1313 Rozp|            tanie. ~Każdemu się chce przewodzić,~Chocia drugi stoi za nic. ~
1314 Rozp|        księdza, ~Gdy chodząc snopki przewraca, ~A co tłuszczej kopy maca.~
1315 Rozp|             duchowny sprawił,~By ji przezeń ludziom zjawił. ~A my, duchowni
1316 Rozp|        zmacał wieże. ~Bo naszy mili przodkowie~Snadź nie wszytkich mieli
1317 Rozp|          żałuje. ~"Ale snadź, by mi przyboleć, ~Przedsię za jej zdrowie
1318 Rozp|        stołu stawa, kryśla,~Bo musi przybrać na nowe, ~Dał teraz schować
1319 Rozp|           abyście baczyli,~Ocz mamy przyć wszytcy w krótkiej chwili.~
1320 Rozp|       poskocz.~W węższej się trzeba przygarbić,~Drobniej stępać, kuczmę
1321 Rozp|            pływaj,~A karz się onych przygodą,~Co się przelękli tą wodą.~
1322 Ambr|            co obrać,~Co by się wżdy przygodziło schować. ~A tak i to snadź
1323 Rozp|        wymawia:~"A, by nie dla twej przyjaźni, ~Zmyłby cię na suszy w
1324 Rozp|           wszego, ~Znajdzie wżdy co przyległego,~Znajdzie do sąsiada winę,~
1325 Rozp|           płaty. ~By też więc dusze przyłożyć, ~Musi skądinąd dołożyć.~
1326 Rozp|        dowiera, ~Wieręć po stronach przymiera.~Trzebać teraz będzie księdza,~
1327 Rozp|          żołnierze, ~Będzie dalibóg przymierze! ~Jużechmy spłacili długi,~
1328 Rozp|          wodą.~Nie kochaj się w tej przymówce: ~"Da Bóg na piecu, komu
1329 Rozp|           domyśli proście: ~Fałsze, przymówki, niezgoda -~Krótka radość,
1330 Rozp|       przytyka,~Sąsiad się k wiosce przymyka.~Snadź by się tam nie nasiedział,~
1331 Rozp|             pędzi, ~Kiedy mu dobrze przynędzi.~Rad by gdzie dopadł gorąca, ~
1332 Ambr|            nimi Pleban, ~Wyczytając przypadłe przygody,~Skąd przychodzą
1333 Rozp|            roku,~A to nam nie chcąc przypadło,~Co teraz nowo przysiadło."~
1334 Rozp|           postępują, ~Drudzy płatów przypisują,~A ono, co nakupili, ~Dawno
1335 Rozp|         postarzeją,~Więc onej pychy przypłacą, ~Bo i swe własne potracą. ~
1336 Rozp|         szkodzi.~A stara w ludzioch przypowieść,~Iż więc każą tym słono
1337 Rozp|        potrawy,~A z wielkim kosztem przyprawy? ~Aż czasem owi, co siedzą,~
1338 Rozp|         myśl kazi, ~Kiedy kogo mróz przyrazi.~Bywa mędrszy na ostatek,~
1339 Ambr|        szkody. ~Bo snadź człowiek z przyrodzenia każdy ~Nawięcej się o to
1340 Rozp|            dzierż się swego ~Seropu przyrodzonego.~I na tym się, co uwarzysz, ~
1341 Rozp|           Że nam trudno k zbawieniu przyść, ~Nie będziem li dobrze
1342 Rozp|            przypadło,~Co teraz nowo przysiadło."~Bo gdzie pełno, snadniej
1343 Rozp|          srogość ukracają,~Czasem i przysięgi łamią;~Wiele ich na ten
1344 Rozp|             tu słyszę. ~Bo my jedno przysłuchamy,~A z daleka zaglądamy, ~
1345 Rozp|              W nic nie pójdą u Boga przysługi~I będziesz miał żywot sławny,
1346 Rozp|          też woły bili,~A za takimi przysmaki~Wżdy się wam dostaną flaki. ~
1347 Rozp|             każdy wyliczy.~A zawżdy przystaw u niego, ~By u posła tatarskiego. ~
1348 Rozp|           zażywiemy." ~Ale k rzeczy przystępując,~Różno stanów nie szacując, ~
1349 Rozp|          nad swój stan stroi.~Snadź przystojniej po staremu ~Folgować stanowi
1350 Rozp|            miłą matką zwali,~A gdym przyszła na tę sprawę płochą, ~Zdałam
1351 Rozp|        wieku swego, ~I oznaki upadu przyszłego, ~Widzi jawnie, iż źle czyni
1352 Rozp|         zeznawa, ~Trzeci cię z boku przytyka,~Sąsiad się k wiosce przymyka.~
1353 Rozp|          wołał,~Iżby się kto k niej przyznał. ~"Choć i druga niech przybieży,~
1354 Rozp|              Przydzie skakać czasem psiego.~A gdzie wżdy zaparte wrota, ~
1355 Rozp|          nie dać. ~Zać się dziś nie pstrzą sajany,~Chocia ich drudzy
1356 Rozp|       nieborak mało krzyw,~Bo każdy ptak swym nosem żyw. ~A tak,
1357 Rozp|        skrzynie,~A snadniej każdego ptaka~U gniazda jąć nieboraka.~
1358 Rozp|           wkroczyć, ~Aby nie miał w ptaki wskoczyć,~A zwłaszcza gdy
1359 Rozp|             swego ugodzi,~Iście nie puści na skrzydło, ~Chocia się
1360 Rozp|           ochynął. ~Barzoś na szrot puścił mowę,~Radzęć, chowaj ciepło
1361 Rozp|       odeczcili, ~By go jedno w las puścili. ~Ale snadź nie wytrwa głowa,~
1362 Rozp|           ma na pieczy.~Boć i owi z pustą głową, ~Co je rzkomo posły
1363 Rozp|       grzywnie czuprynę. ~Potym cię puszczą do grodu:~Mniemasz, że już
1364 Rozp|             dajmy,~O czym się innym pytajmy. ~Strzeż ty, panie, czynszu,
1365 Rozp|          raz w rok zbierze: ~Często Quaesumus próżnuje, ~Oremus mało pracuje,~
1366 Rozp|           zatym, panie, dobra noc! ~Radź o sobie, co będziesz moc. ~
1367 Rozp|          prawa,~Bo się tam niedługo radzą,~Na pierwszy rok wszytko
1368 Rozp|       zdradzić, ~Jakoż tu o wszytki radzić?~A tak się, panie, jednajmy, ~
1369 Rozp|               Długoś rządził, panie rajca!~Mniema, żem ten rok panem
1370 Rozp|         wasze pacierze~Ledwo że się raz w rok zbierze: ~Często Quaesumus
1371 Rozp|         stare kwity mamy.~Zbędzie w rejestrze obroku:~Uciekł młynarz tego
1372 Rozp|        spraw?~Ten za suknią, ten za rękaw, ~Jeden śpiewa, drugi skacze,~
1373 Rozp|       dźwigniemy.~A tak wy, panowie rmili,~Dobrze byście uczynili,~
1374 Rozp|            starość godzi.~Amen, ten robi jako chłop,~Bo się k niemu
1375 Rozp|       zwozić; ~Mało jeszcze, iż nań robią,~Muszą wieźć, a w łeb się
1376 Rozp|      kłopocie, ~Stoi, by wójt, przy robocie.~Ano sami darmo macie, ~
1377 Rozp|     pobijają.~Ano to snadź niespora robota,~Gdy dziurawe w onym płocie
1378 Rozp|            bywa. ~Kmiotek prosty na robotę ~Wszytkę wydał swą prostotę,~
1379 Rozp|   przychodzą,~Bo się tak z wami nie rodzą!~A ze sta z was jeden siędzie ~
1380 KuTe|             rozum z człowiekiem się rodzi,~Lecz snadź go więcej z
1381 Rozp|             jałochnie wziąć pewno w róg. ~Zaż to nowina na świecie,~
1382 Rozp|         wywędzą.~Azać ich więc mała rota~Stoi całą noc u płota? ~
1383 Rozp|      mistrze~Są dziś u nas za zacne rotmistrze. ~Każdy buja, by ludzi poraził, ~
1384 Rozp|             Przedsię się z tłustymi równać,~Jako w targu taniej nie
1385 Rozp|             wszytko nam dał,~Sam na równej rzeczy przestał,~Jedno chce,
1386 Rozp|         kramem. ~Ano snadź, jestliś równy pan,~Wierę też niezły z
1387 Rozp|             bychmy poniechali,~A na równym przestawali, ~Znaczniejsze
1388 Rozp|        stało, nieboże?" ~Trzeba aby różanej wodki, ~Wypędzić mu ze łba
1389 Rozp|          Wszytko się więc to marnie rozchodzi, ~Jedno cnota, ta w dział
1390 Rozp|              Iż, gdzie mogą, tu mię rozciągają, ~Czynią sobie rozliczne
1391 Rozp|               Że, Bóg miał, wszytko rozdał,~A prawie przed swą dobrotą ~
1392 Rozp|            skąd przypadnie,~Wszytko rozdzielimy snadnie;~Iście nie chcę
1393 Ambr|                    AMBROŻY KORCZBOK ROŻEK ~KU DOBRYM TOWARZYSZOM~ ~
1394 Rozp|           zda,~Co swój stan właśnie rozezna, ~A k temu na nim przestawa, ~
1395 Rozp|         czciecie o Bodze,~Iż nam to rozkazał srodze:~Wszytko na ziemi
1396 Rozp|           to kazał dać.~A naczże to rozkazano,~I komuż to ma być dano? ~
1397 Rozp|             im służył, ~Niżby ich z rozkoszą użył. ~Bogać sobie nie przekłada,~
1398 Rozp|       dzisia ludzie prości~Ważą się rozlicznych złości,~A mało o Boga dbają,~
1399 Rozp|             jaką przyczynę.~Targuj! rozłożonoć kramy: ~Pozwy, minuty, membrany, ~
1400 Rozp|           nieboże!~Jednak niźli cię rozmachnie,~Przedsię ta rzecz mieszkiem
1401 Ambr|          prostej ludzkiej sprawie. ~Rozmawia tu z sobą trojaki stan:~
1402 Rozp|         mniej dają,~A poznasz to po rozmowie, ~Kiedy się swarzą panowie. ~"
1403 Rozp|          głowy ~Wtrącać się w takie rozmowy,~Ale łacno mówić z wami, ~
1404 Rozp|        kłusze; ~Bo się więc już nie rozmyśla, ~Póki stołu stawa, kryśla,~
1405 Rozp|         Trudnoć suche łyka odrzeć. ~Rozmyśli się więc każdy w czas, ~
1406 Rozp|       urodzi; ~A każda rzecz, kiedy różna, ~I słabsza, i czasem próżna.~
1407 Rozp|            drzwi wróci.~A drugi się rozniemoże:~"Coż ci się stało, nieboże?" ~
1408 Rozp|             podobno sam wyleci,~Niż rozposaży ty dzieci.~A ja, piekielna
1409 Rozp|           grają. ~Bo więc kiedy się rozprawią, ~Iż już jednego odprawią;~
1410 Rozp|     pokrywkę,~Acz w nich masz wolną rozrywkę, ~A na wsze strony dzwonka
1411 Rozp|           każdy widzi proście,~Iż z roztyrku gniew uroście, ~A boski
1412 Rozp|            pożytki?~Wszak się dawno rozumiemy,~Na jednym wózku jedziemy.~
1413 Rozp|       stanom szkodzi, ~Bo to trzeba rozumnie kryć,~Na co mają wszytcy
1414 Rozp|             to wygniecie.~Bo trzeba rozumu użyć,~Kto dzisia chce co
1415 Rozp|             Bo tam leda o przyczynę~Rozwiążesz grzywnie czuprynę. ~Potym
1416 Rozp|               A zjednajcie komisyją~Rozwieść tę kontrybucyją. ~Boć jako
1417 Rozp|        Drugi więc swą wioskę mija, ~Rozwiodła go z nią delija.~Ów wżdy
1418 Rozp|             brata, ~A nie będzie li rozwodu,~Doczekacie po nich płodu.~
1419 Rozp|         urodzi, ~Kto ślubi, kto się rozwodzi,~I cokolwiek kto chce sprawić, ~
1420 Rozp|        uczynki.~A tyś wszytek świat rozwołał,~Żeś tej dziesięciny kęs
1421 Rozp|               Dziwne fluksy, turmy, rusza,~Aż drugi na stole kłusze; ~
1422 Rozp|        szarzy. ~Wielkich stanów nie ruszajmy, ~Tym się z daleka kłaniajmy,~
1423 KuTe|             Iżby cię wżdy po części ruszyło, ~Proszę, abyć nic nad myśl
1424 Rozp|           sprawach ćwiczy?~Snadź to rycerz, kto więcej naliczy,~A gdzie
1425 Rozp|           pilna motyka.~Wam, co was rycerzmi zową,~Należy mur przebić
1426 Rozp|        bydło tak mieszkacie.~Już to rychło dwie niedzieli~Niceśmy od
1427 Rozp|           mu już naspiżuj wozy,~Daj rydl, siekierę, powrozy; ~Już
1428 Rozp|            piguła,~Kiedy w bok kole rywuła. ~Doktor stojąc w możderz
1429 Rozp|             więc skakał jako pies. ~Rzadkoć mam z ciebie ten obrok, ~
1430 Rozp|             bywamy.~Bo snadź lepsza rządna trocha,~Niżli wielkość,
1431 Rozp|       będzie nic,~Dopiero by chciał rządnym być. ~Ano było snadź lepiej
1432 Rozp|           tak z nas z osobna każdy ~Rzadszej patrzaj swego zawżdy! ~Mało
1433 Rozp|           snadź nie dziś twój dzień rządzić. ~ ~ ~PAN~Miły księże, dobrzeć
1434 Rozp|         byli,~A snadź wszytek świat rządzili! ~Bo się zawżdy wszytko
1435 Rozp|        gdzie się co zjawi nowo,~Już rzecznikom bywa zdrowo,~Bo się więc
1436 Rozp|           wżdy przez ich pomocy.~Bo rzekł: "To oddać we troje, ~Co
1437 Rozp|          zbawienie.~Wszak wiesz, że rzemieślnik każdy~Potrzebuje płacej
1438 Rozp|           więc za chruściela! ~Więc rzepy miasto przepiórek~Narwie
1439 Rozp|           wojnie, ~Zejdzieć mu się, rzeżąc strojnie.~Ale ty wżdy dla
1440 Rozp|            haftowane kwiatki, ~Więc rzezane nogawiczki,~Więc aksamitne
1441 Rozp|           panie,~Żechmy wszytko nie Rzymianie. ~Jednoż ci na świecie byli,~
1442 Rozp|          poczują.~Trzykroć czasem w Rzymie będzie, ~Niż prawie na miestcu
1443 Rozp|         gniady leniwy,~A siwy barzo sadniwy.~Trąb co rychlej, a psy
1444 Rozp|         łanów, ~Uprzejmie się na to sadzą, ~Nikomu naprzód nie dadzą.~
1445 Rozp|       rządzi, ~Który za pięć groszy sądzi?~I owić się domacają,~Chocia
1446 Rozp|             był,~Gdyby na nim perły sadził." ~"Nuż ty, mój namilejszy
1447 Rozp|             Zać się dziś nie pstrzą sajany,~Chocia ich drudzy nie znamy? ~
1448 Rozp|            to ugodzić, ~By też miał Salomonem być. ~By się wżdy nie miał
1449 Rozp|           li, wezmą ciążą, ~Abo cię samego zwiążą. ~By więc i dzieci
1450 Rozp|             jemu,~A co boże, to dać samemu. ~I niedawnom tak od was
1451 Rozp|           kto by mógł oszacować,~Co samych będzie kosztować? ~A przedsię
1452 Rozp|          wżdy co przypadnie na nie:~Sarna, zając, soból, liszką~I
1453 Rozp|         Trzeci cię z boku przytyka,~Sąsiad się k wiosce przymyka.~Snadź
1454 Rozp|            życzyć;~Bo mówią wszytcy sąsiedzi: ~Szkoda go, iż doma siedzi." ~
1455 Rozp|           mogą, tu się dłużą.~A tak schodzą bracia naszy. ~Niejeden
1456 Rozp|            Już wżdy dziś ma gładsze ściany~I komin w nim murowany." ~
1457 Rozp|           drugą stroną,~Aż drugiego ściąży z żoną. ~"Mamy więźnia gotowego, ~
1458 Rozp|           praktyka?~Podagra, fluks, scyjatyka, ~A niemała w ludziach dziura, ~
1459 Rozp|           Ale gdyby nie pamiętne,~I sędzić też nic nie chętne.~Ale
1460 Rozp|    narzekają na nie:~"Wierę snadź z sejmu naszego~Nie słychamy nic
1461 Rozp|          mało tej rozkoszy? ~"Dajże sep, sery, gęś, jajca!" ~Długoś
1462 Rozp|           niech go chwali,~A prawym sercem miłuje,~A bliźniego tak
1463 Rozp|       klucze,~Więc mu leje w gardło serop, ~A on zdycha, opiły chłop. ~
1464 Rozp|            Polak, dzierż się swego ~Seropu przyrodzonego.~I na tym
1465 Rozp|             Długa nań była feryja. ~Sfatygował się nieborak,~Odpoczywa
1466 Rozp|     snadniej ulać,~Na oranym gotowo siać,~A gdzie zaczną gniazdo
1467 Rozp|          jada, ~Bo w stodole nierad siada.~Więc ci jeszcze będzie
1468 Rozp|          domacają,~Chocia więc doma siadają. ~Lecz iż to przewara stara, ~
1469 KuTe|          dworstwa ma~I po śmierci z siebie szydzić nie da. ~A tak i
1470 Rozp|       dziurę nalazł,~Kędy byś z tej sieci wylazł." ~To się już ciągni
1471 Rozp|            tą kobiałką była,~Że już siedm dusz wybawiła,~Sama się
1472 Rozp|           mniejszym wiem kłopocie. ~Siedzę jako człowiek prawy,~Nie
1473 Rozp|        lesie, ~Gdzie by jedno zając siedział,~Aby we wsi nie powiedział.~
1474 Rozp|              Bo słabo żnie, kto nie sieje. ~A to w obyczaju miewaj: ~
1475 Rozp|            wleką,~Gdy jedno jednego sieką, ~A ciężej przydzie na owy, ~
1476 Rozp|            naspiżuj wozy,~Daj rydl, siekierę, powrozy; ~Już idzie jako
1477 Rozp|             Pani płaci jałowicą~Abo siemieniem z nabiałem,~A przedsię nierównym
1478 Rozp|        pomóc chudemu bratu~Abo onej siestrzenicy,~Co tam mieszka na ulicy? ~
1479 Rozp|             wyszło; ~Boby był łeb w silnej męce, ~By mu nie pomogły
1480 Rozp|               Zwołaj czeladź, konie siodłaj, ~Bo teraz dobra pogoda,~
1481 Rozp|           domu bieży. ~Uzdę straci, siodło stłucze, ~Sam się milę pieszki
1482 Rozp|                Ukaż ten kołnierzyk, siostro, ~Bo nań trzeba patrzyć
1483 Rozp|             Bo owo gniady leniwy,~A siwy barzo sadniwy.~Trąb co rychlej,
1484 Rozp|         Przedsię jednak bujno na to skaczą.~Zaż się u nas wżdy kto
1485 Rozp|         więc dusze przyłożyć, ~Musi skądinąd dołożyć.~A nas więc przedsię
1486 Rozp|          sprawi, ~Kto ją po sobie w skarbie zostawi.~A tak proszę, abyście
1487 Rozp|            z gorgulikiem... ~Iścieć skarbu nie umnoży,~Niżli to na
1488 Rozp|              Snadniej się sam każdy skarze. ~Bo się więc sama myśl
1489 Rozp|          tesknicach ~Jęczeć, wołać, skarżyć po ulicach,~Bom się w rynku
1490 Rozp|      niechaj tego kramnego,~Boć się skazi płeć od niego. ~A snadź,
1491 Rozp|            Żeby komu sprawiedliwość skaził.~Coż mnie po tym, ubogiej
1492 Rozp|     podszpocili,~By się barziej nie skazili. ~Iścieć to każdemu zdrowo, ~
1493 Rozp|              Kiedy wszytcy czterzej skoczą; ~Ale gdy siodłowy mdleje,~
1494 Rozp|          jadł drugą noc,~Zginęły mu skoki i moc. ~Więc się tak włócząc
1495 Rozp|         wszytko ginie zawżdy. ~A iż skokiem prędkość wieku bieży, ~W
1496 Rozp|             cieszą. ~Mniema, iż już skórę niesie,~Chocia niedźwiedź
1497 Rozp|          będzie chory.~Bo dać, by z skory wyłupić, ~By jedno duszę
1498 Rozp|         próżny worek.~"Ale co wadzi skosztować? ~Owa nam będą borgować!"~
1499 Rozp|         prawie prości ludzie ~Gonią skowronka na grudzie, ~A tak się prawie
1500 Rozp|            Muszą wieźć, a w łeb się skrobią. ~"Małom się panu nawoził,~
1501 Rozp|             do dnia pije. ~Wyga się skrobie a wyje.~"Nabierz mąki, nie