Part

2002 Rozp|            Szkapa ustał, złamał się wóz.~Ano więc za szyję kapie,~
2003 Rozp|           dym z komina.~Bo trudniej wozem zatoczyć, ~Aniżli tak pieszo
2004 Rozp|         znaleźć sposób, ~Iż by krup wozić nie trzeba,~A nie męcząc
2005 Rozp|          dawno rozumiemy,~Na jednym wózku jedziemy.~Wierę mi się tak
2006 Rozp|          Ale gdy siodłowy mdleje,~I woźnica złej nadzieje, ~Już mu droga
2007 Rozp|           Ni by się nasłuchał mile:~Woźny woła, sędzia zdawa, ~Drugi
2008 Rozp|           służą.~Bo mu już naspiżuj wozy,~Daj rydl, siekierę, powrozy; ~
2009 Rozp|         snadnie,~Czasem cały kożuch wpadnie.~A też gdy jest elekcyja, ~
2010 Rozp|          nieboże,~Zwłaszcza gdy kto wręcz nie może.~Ale co ma pleban
2011 Rozp|          tej pociechy, ~Wylecę jako wróbl z strzechy.~Bogacza więc
2012 Rozp|       skoczyć,~A snadniej z gniazda wróblowi, ~Niż skrzydłastemu orłowi. ~
2013 Rozp|              Trzykroć się ode drzwi wróci.~A drugi się rozniemoże:~"
2014 Rozp|              długa szkoda.~Bo ślubi wrócić w godzinie -~Więc ledwy
2015 Rozp|             Do kantora piję!";~Kury wrzeszczą, świnie kwiczą,~Na ołtarzu
2016 Rozp|             powstało,~Dziwniejszych wrzodów nastało. ~Zać mała o tym
2017 Rozp|     zjednają,~Bo się ten dobrze nie wściecze.~Bóg nikomu nic nie rzecze. ~ ~
2018 Rozp|             kijem wędruje, ~Kury po wsiach popisuje,~Więc też czasem
2019 Rozp|             Czeladź woła: "Już czas wsiadać, ~Boć nam nic nie dadzą
2020 Rozp|          tyle czyrwony ogonek.~Więc wsiadszy nań chce, by skakał, ~On,
2021 Rozp|     wkroczyć, ~Aby nie miał w ptaki wskoczyć,~A zwłaszcza gdy krótko
2022 Rozp|            Bo gdziekolwiek mię dziś wspominają, ~Prawie o żelaznym wilku
2023 Rozp|            Aby mię wżdy kto z łaską wspomionął, ~Bacząc, że mój stan prawie
2024 Rozp|       przedsię cieszy,~Iż się wyżej wstąpić spieszy.~Bo zawżdy ci więcej
2025 Rozp|          sieć lepiej kryć,~Bo snadź wstyd jednego zdradzić, ~Jakoż
2026 Rozp|        chocia źle, przedsię się nie wstydzą. ~Upad bliski a gniew boski
2027 Rozp|        wszytcy w krótkiej chwili.~A wszakeśmy nie Żydowie sobie! ~Pomóż
2028 Rozp|           cudzego. ~Ano na nasze ze wszech stron ćchają, ~Za nic sobie
2029 Rozp|       ureędzie~Zawadzać się nierząd wszędzie. ~I w owym ci nie przemory,~
2030 Rozp|             w rynku barzo omyliła, ~Wszytkęm tam swą nadzieję straciła. ~
2031 Rozp|          piecu, komu chce."~Trzebać wszytkiemu zabieżeć,~Nie wszytko na
2032 Rozp|             to nie mej rozum głowy ~Wtrącać się w takie rozmowy,~Ale
2033 Rozp|          woła, sędzia zdawa, ~Drugi wwiązanie zeznawa, ~Trzeci cię z boku
2034 Rozp|            palec drugiego,~Aby mógł wwlec sygnet z niego;~Barzo by
2035 Rozp|             była,~Że już siedm dusz wybawiła,~Sama się ósma upiła.~Bo
2036 Rozp|   prokuracyją,~Gdy cię z dzierżenia wybiją. ~A tak ten swój ubogi stan ~
2037 Rozp|             A mówią, iż gęste cewki~Wychodzą na ty lisztewki. ~Często
2038 Rozp|        bębnem a piszczałką,~Trzeci, wyciągając szyję,~Woła: "Do kantora
2039 Rozp|           uznał,~A nad stan się nie wyciągał, ~Wierę by snadź właśniej
2040 Ambr|              trzeci z nimi Pleban, ~Wyczytając przypadłe przygody,~Skąd
2041 Rozp|            kościół murować,~Dziewkę wyda, szaty sprawi, ~A syna na
2042 Rozp|             w kazanie powie:~Iż gdy wydam dziesięcinę, ~Bych był nagorszy,
2043 Rozp|            oparli,~I ten kęs byście wydarli. ~ ~PAN~Ba, toć prawda,
2044 Rozp|            już na to do dnia pije. ~Wyga się skrobie a wyje.~"Nabierz
2045 Rozp|         barania, ~Alić worek z niej wygląda, ~Przedsię nań sędzia pogląda.~
2046 Rozp|             tłustszy w kącie uleży,~Wyglądając na każdy czas,~Bronić się
2047 Rozp|         zmiecie; ~Wżdy się co za to wygniecie.~Bo trzeba rozumu użyć,~
2048 Rozp|          rok, czasem zginie.~Bo acz wygra, wżdy nie sporo, ~Wnet się
2049 Rozp|      kosztować? ~A przedsię nic nie wygramy, ~Chocia tam sami bywamy.~
2050 Rozp|           pije. ~Wyga się skrobie a wyje.~"Nabierz mąki, nie masz
2051 Rozp|            wyłupić, ~By jedno duszę wykupić.~A nie dasz li, wezmą ciążą, ~
2052 Rozp|        nalazł,~Kędy byś z tej sieci wylazł." ~To się już ciągni jako
2053 Rozp|         gdzie się rozleci,~By jedno wylazło z kmieci. ~Nie w jednej
2054 Rozp|         rządził. ~Snadź podobno sam wyleci,~Niż rozposaży ty dzieci.~
2055 Rozp|        Wiele nas ulęga w trupiech~I wyliczać mało trzeba,~Co tego próżnego
2056 Rozp|            ćwiczy?~Snadnie go każdy wyliczy.~A zawżdy przystaw u niego, ~
2057 Rozp|      zostanie. ~Bo łacniej się wżdy wyliczyć,~Niż się na swej trosze
2058 Rozp|           chory.~Bo dać, by z skory wyłupić, ~By jedno duszę wykupić.~
2059 Rozp|           załawia,~Trudnościami się wymawia:~"A, by nie dla twej przyjaźni, ~
2060 Rozp|       zalotem,~Z tym o ziemię, by z wymiotem. ~Acz to nie mej rozum głowy ~
2061 Rozp|   piszczkowi tańcować. ~Pan się też wymówi wojną,~Acz ma wymówkę niestrojną; ~
2062 Rozp|            też wymówi wojną,~Acz ma wymówkę niestrojną; ~I tam przedsię
2063 Rozp|              Bo więc łacniej z tego wyniść, ~Kto ma z trochy liczbę
2064 Rozp|     połowicę traci.~A gdy się domek wyniszczy, ~Tedy ty, panie, w garść
2065 Rozp|           iż tak nie baczymy. ~Wnet wypadaj, kiedyć każą,~Bo bez pozwu
2066 Rozp|          gonili:~Nie jedno by zając wypadł, ~Czasem by i wilk nie dojadł. ~
2067 Rozp|          Trzeba aby różanej wodki, ~Wypędzić mu ze łba kotki.~Więc się
2068 Rozp|             Przedsię za jej zdrowie wypić!"~To się czasem na czczo
2069 Rozp|        zastawić,~Musisz się dusznie wyprawić. ~A jednak przedsię niesporo, ~
2070 Ambr|             iż się ja snadź snadnie wyprawię, ~Zwłaszcza gdy tu powiedacze
2071 Rozp|      wszytkiego za nic nie ma. ~Już wyprzągaj naręczniego,~By napilniej
2072 Rozp|            użyć,~Kto dzisia chce co wysłużyć.~Musisz przez nogę, nieboże,~
2073 Rozp|       podczaszy,~Każdy swój garniec wystraszy.~Bo drzy łyka, póki się
2074 Rozp|          Boję się, iż wilka z lasu ~Wyszczekasz na się bez czasu.~Bo się
2075 Rozp|      przyszlo,~Tej by głowie na złe wyszło; ~Boby był łeb w silnej
2076 Rozp|             czasem drogi, ~Aby wżdy wytchnął ubogi. ~Bo i szkapy nie
2077 Rozp|             nogi,~Bo się trafi taka wytecz,~Iż się więc obróci w niwecz.~
2078 Rozp|             puścili. ~Ale snadź nie wytrwa głowa,~Zwłaszcza prosta,
2079 Rozp|         zwać nędzą,~Bo sobie szkapy wywędzą.~Azać ich więc mała rota~
2080 Rozp|         tajni nie słychać opałki: ~"Wywiedź konie, czas nam jechać!" ~
2081 Rozp|             je znają,~Więc im bryże wywieszają, ~A jestli co na borg dadzą, ~
2082 Rozp|        dawno ta pociecha~Wszytko mu wywlekła z miecha. ~Czym się było
2083 Rozp|             przedsię cieszy,~Iż się wyżej wstąpić spieszy.~Bo zawżdy
2084 Rozp|           palili. ~A tym go chcieli wyznawać,~Bo nie mieli komu dawać. ~
2085 Rozp|        niespora odprawa, ~Trudno do wyższego prawa,~Bo się tam niedługo
2086 Rozp|           Babiloniją.~Już wnet gębę wzgórę wznosi, ~Gdy go kto o swą
2087 Rozp|            o sprawę, ~Gdyby rychlej wziął na strawę." ~Ano, panie,
2088 Rozp|        piórek.~Więc czapka mało nie wzleci, ~Ale mieszek barzo śnieci. ~
2089 Rozp|     kłaniają.~Bo gdy kogo szczęście wzniesie, ~Źle mu co rzec, ledwo
2090 Rozp|        baczysz li, iż cię szczęście wzniosło, ~Mądrze pływaj a dzierż
2091 Rozp|    Babiloniją.~Już wnet gębę wzgórę wznosi, ~Gdy go kto o swą rzecz
2092 Rozp|         kuczmę skrzywić. ~Niewysoko wznosić nogi,~Aby brząkały ostrogi,~
2093 Rozp|          żelazem haftował,~Bo cudny wzór na kabat płach,~I brzucha
2094 Rozp|               A wy przedsię szyjcie wzorki. ~ ~PAN~Wójcie, głębokoś
2095 Rozp|        niespory ~Ciągnąć się na owy wzory.~A barzo nam tępią dziatki~
2096 Rozp|           sobie rozliczne pożytki, ~Zabaczając inne rzeczy wszytki.~Ale
2097 Rozp|             ufukają,~Leda mu co tam zabają, ~Aż mój, co porywał wodzą,~
2098 Rozp|          leżą, ~Ty już nigdziej nie zabieżą." ~Ale snadź co nam do tego?~
2099 Rozp|           chce."~Trzebać wszytkiemu zabieżeć,~Nie wszytko na piecu leżeć. ~
2100 Rozp|           zasuszył. ~Waruj na rynku zabłądzić,~Bo snadź nie dziś twój
2101 Rozp|          PAN~Wójcie, głębokoś snadź zabrnął, ~Patrzaj, by się nie ochynął. ~
2102 Rozp|             nie wszytko z dowodem. ~Zabrnąłeś jako z niewodem:~"Karasia,
2103 Rozp|          iście znać na oko, ~Żechmy zabrnęli głęboko.~A radszej się ku
2104 Rozp|             kochanie,~Kto ma wszędy zachowanie. ~I wójt, choć tak cicho
2105 Rozp|             zwiesz, gdyć się łodzia zachwieje, ~Ochyniesz się iście bez
2106 Rozp|            mistrze~Są dziś u nas za zacne rotmistrze. ~Każdy buja,
2107 KuTe|   przełożone stany,~W każdym wielką zacność w ludzioch znamy, ~Ale gdy
2108 Rozp|             świat po ty lata,~Wiele zacnych domów zeszło, ~I drugich
2109 Rozp|           czart wie, jako je zową. ~Żacy więc nam powiadają,~Co im
2110 Rozp|         oranym gotowo siać,~A gdzie zaczną gniazdo grosze,~Już lezie
2111 Rozp|            zapłacić. ~Nie myślisz o żadnej sprawie,~Ni o wojnie, ni
2112 Rozp|        mierne dłużej trwać może, ~A żadnemu nie przystoi, ~Cokolwiek
2113 Rozp|         wżdy, póki żniwo, ~Już więc zadziera co żywo.~A czasem drudzy
2114 Rozp|        NARZEKAJĄC MÓWI~Ja już jedno zaglądam z daleka, ~Znajdzie li też
2115 Rozp|            przysłuchamy,~A z daleka zaglądamy, ~Dziwując się, co się dzieje, ~
2116 Rozp|          miłe stroje, ~A tego snadź zahaczyli,~Iż niewiele naliczyli. ~
2117 Rozp|          imie igrać,~Trudno ją więc zahamować.~A tak więcej ci wam strzec
2118 Rozp|       snadniej od swej trochy, ~Gdy zajdą jakie popłochy. ~Nie czekam
2119 Rozp|           nieborak,~Odpoczywa ubogi żak. ~Często sobie oczy chłodzi,~
2120 Rozp|           święto ~Usłyszysz, iż cię zaklęto.~Wójt, Bartek, Maciek z
2121 Rozp|         urostą rogi. ~Kiedy w bęben zakołacą,~To więc uzdy, czapki tracą.~
2122 Rozp|       jałmużnę milszego? ~I w Nowym Zakonie kazał, ~By każdy, co winien,
2123 Rozp|       czasem spłoszy ~Prawie według zakonu bożego~Patrzmy swego, nic
2124 Rozp|         ciągną,~W krupach się myszy zalągną. ~Drugi też z kijem wędruje, ~
2125 Rozp|      Matuszu, tuszył, ~Gdy go skoro Zalas ruszył,~Iże nam trudno miał
2126 Rozp|            obiad czuje,~Kogo skwara zalatuje.~Bo więc ten, co jeszcze
2127 Rozp|            prosi. ~Tu wnet z daleka załawia,~Trudnościami się wymawia:~"
2128 Rozp|           kłaniają, ~Rozlicznie się zalecają;~Tu się obiecują służyć,~
2129 Rozp|           za świecki stan,~W którym zależy kmieć i pan. ~Więc ksiądz
2130 Rozp|            żony, ~A ja i w święto w żałobie!~Nie mnieć to sromota -
2131 Rozp|              niestotyż, jakaż to ma żałość, ~Patrząc na swych przełożonych
2132 Rozp|             ćwiczy; ~Ba, leda jakim zalotem,~Z tym o ziemię, by z wymiotem. ~
2133 Rozp|           upatruje,~Jestli go panna żałuje. ~"Ale snadź, by mi przyboleć, ~
2134 Rozp|             dobra pogoda,~Iście jej zamięszkać szkoda. ~Więc gniją na polu
2135 Rozp|            usłyszysz o Bodze.~A tym zamknie wszytkę wiarę:~"Idźcież,
2136 Rozp|      workach i w głowie, ~Strzeżcie zamków a kościołów,~By z nich nie
2137 Rozp|             tłucze, ~Pan stracił od zamku klucze,~Więc mu leje w gardło
2138 Rozp|              Bo barzo z owego wina ~Zamnoży się więc chudzina.~Wszakeś
2139 Rozp|           piwo warzy. ~A tym zawżdy zamykają:~Wójt płaci, księdzu nałają, ~
2140 Rozp|          warstacie!~Musi wszytkiego zaniechać,~Kto się chce wami opiekać,~
2141 Rozp|         czasem psiego.~A gdzie wżdy zaparte wrota, ~Nie tak człek pewien
2142 Rozp|             czynić.~Aleć tym trzeba zapieprzyć: ~Wiarą wszytkiego podeprzeć, ~
2143 Rozp|           lis,~Daj od minut, daj na zapis, ~Daj pamiętne, dajże winę, ~
2144 Rozp|            kokoszy. ~Wszak więc ich zapisy znamy,~Kiedy pokryślają
2145 Rozp|             WÓJT~Miły panie, Bógżeć zapłać! ~Snadź by tobie lepiej
2146 Rozp|             Zrobiwszy dzień, czynsz zapłacić. ~Nie myślisz o żadnej sprawie,~
2147 Rozp|            utrata, ~Bo za nię hojna zapłata.~A tak lżej mów, boś mię
2148 Rozp|            jako dostanie!" ~Uźrzysz zasię drugą stroną,~Aż drugiego
2149 Rozp|       pobożnie użył,~Czego Bogu nie zasłużył.~Bo wszytko najmem dzierżymy, ~
2150 Rozp|        kłódkę stłuczy. ~Bo iście to zasłużyli,~Aż do południa gonili." ~
2151 Rozp|             przy swym kościele ~Nie zaśpię gruszki w popiele.~Już tam
2152 Rozp|           zwiążą. ~By więc i dzieci zastawić,~Musisz się dusznie wyprawić. ~
2153 Rozp|             nakupili, ~Dawno drudzy zastawili. ~A prędko ta pycha minie,~
2154 Rozp|          ruszył;~Latasz, a snaś nie zasuszył. ~Waruj na rynku zabłądzić,~
2155 Rozp|          nie słychać, ~Podobno musi zasypiać;~Odśpiewa ją czasem sowa,~
2156 Rozp|          gdakać! ~Czymże by tę gębę zatkać? ~Gdzieś to dzban piwa dobrego,~
2157 Rozp|           komina.~Bo trudniej wozem zatoczyć, ~Aniżli tak pieszo skoczyć,~
2158 Rozp|              iż go k domu teszno.~A zatym, panie, dobra noc! ~Radź
2159 Rozp|            A tak na każdym ureędzie~Zawadzać się nierząd wszędzie. ~I
2160 Rozp|          prowadzić,~A co mi więc ma zawadzić? ~Mało mi żal z tej pociechy, ~
2161 Rozp|            A też lepak drugi wisi, ~Zawiódł go zawojek lisi.~Ale bychmy
2162 Rozp|         kłaść niebieski.~A na końcu zawołają:~"Dawajcie, wszak wam też
2163 Rozp|         rogi dać na grzebienie.~Nie zawżdyć zdrowy jelenie. ~Nuż co
2164 Rozp|             zadrzemy,~A wżdy świata zażywiemy." ~Ale k rzeczy przystępując,~
2165 Rozp|      włożyli,~Iż go żadna rzecz nie zbawi, ~Jestli go ksiądz nie wyprawi.~
2166 Rozp|      nachyleniem~Byłby tańszy z tym zbawieniem! ~A jeszczeż ci w tym ksiądz
2167 Rozp|            Chocia stare kwity mamy.~Zbędzie w rejestrze obroku:~Uciekł
2168 Rozp|            Bóg dba o datki:~Azać mu zbierać na dziatki, ~Abo sie troskać
2169 Rozp|             Nie myśl na to doczesne zbieranie, ~Wie Bóg, kto w nim będzie
2170 Rozp|     pacierze~Ledwo że się raz w rok zbierze: ~Często Quaesumus próżnuje, ~
2171 Rozp|        uleżał, ~Ledwyś tu pół kresu zbieżał.~Jeszczeć nie koniec przestrachu, ~
2172 Rozp|             spał drugą noc. ~Idzie, zbladł, spuchły mu oczy,~Jako pijany
2173 Rozp|          grudzie, ~A tak się prawie zbłaźnili,~Wszytkę wiarę w to włożyli,~
2174 Rozp|               Chce wieś kupić, dwór zbudować, ~Staw sypać, kościół murować,~
2175 Rozp|         pleura.~Coż to czyni? Jedno zbytek! ~Ukaże to sposób wszytek: ~
2176 Rozp|             Na pierwszy rok wszytko zdadzą. ~A snadź lepiej, co dać,
2177 Rozp|      przyszła na tę sprawę płochą, ~Zdałam się wszem niewdzięczną macochą.~
2178 Rozp|       chciał.~Bo snadź, by nalepsze zdanie, ~Przedsię na nim nie przestanie. ~ ~
2179 Rozp|            mile:~Woźny woła, sędzia zdawa, ~Drugi wwiązanie zeznawa, ~
2180 Rozp|             zwiesz, gdzie cię który zdłaży. ~Ale snadź, mówiąc ku prawdzie, ~
2181 Rozp|             Przedsię się na tym nie zdradzą.~Bo da drożej połowicą, ~
2182 Rozp|              Bo snadź wstyd jednego zdradzić, ~Jakoż tu o wszytki radzić?~
2183 Rozp|               Czapkę straci, suknię zdrapie,~Oba boki odrze szkapie, ~
2184 Rozp|         przydą pobory, ~Snadnie kto zdrów, będzie chory.~Bo dać, by
2185 Rozp|             grzebienie.~Nie zawżdyć zdrowy jelenie. ~Nuż co kosztuje
2186 Rozp|          leje w gardło serop, ~A on zdycha, opiły chłop. ~Wygrał, iż
2187 Rozp|             ci w tym ksiądz wadzi, ~Żeć owo na dobre radzi?~Bo nas
2188 Rozp|            ten nie myśli o wojnie, ~Zejdzieć mu się, rzeżąc strojnie.~
2189 Rozp|         czas smukierza miał, ~Co by żelazem haftował,~Bo cudny wzór
2190 Rozp|          dziś wspominają, ~Prawie o żelaznym wilku bają. ~Wszytcy na
2191 Rozp|       rządził, panie rajca!~Mniema, żem ten rok panem był,~To w
2192 Rozp|         rzadki z tej drogi,~Aby nie zepsiał na nogi,~Bo się trafi taka
2193 Rozp|           lata,~Wiele zacnych domów zeszło, ~I drugich więc bywa teszno. ~
2194 Rozp|             zdawa, ~Drugi wwiązanie zeznawa, ~Trzeci cię z boku przytyka,~
2195 Rozp|         wdawać, ~A na wioskach dług zeznawać.~Bo pomni na to, nieboże,~
2196 Rozp|         bają,~A w ni w czym się nie zgadzają. ~Podobno jako i łoni~Każdy
2197 Rozp|              Bych był nagorszy, nie zginę,~A dam li dobrą kolędę,~
2198 Rozp|             już nie jadł drugą noc,~Zginęły mu skoki i moc. ~Więc się
2199 Rozp|           był kasztelan, ~Bo z tego ziela roście pan. ~Acz iście nie
2200 Rozp|         rozkazał srodze:~Wszytko na ziemi opuszczać,~W niebie osiadłości
2201 Rozp|           wiedząc,~Abo słysząc, gdy ziemianie~Siedząc narzekają na nie:~"
2202 Rozp|       szukać;~A iż mól gryzie skarb ziemski,~Kazał ji Bóg kłaść niebieski.~
2203 Rozp|         mędrsze mamy, ~Iż na każdej ziemskiej sprawie~Kocha się każdy
2204 Rozp|       wykroczy? ~Bo dobry zawojek w zimie, ~Kiedy kto weń grzbiet
2205 Rozp|             go za hojnego mają, ~Iż zjadł wołu na wieczerzy~(Kto chce,
2206 Rozp|           sierocie."~A gdzie się co zjawi nowo,~Już rzecznikom bywa
2207 Rozp|      sprawił,~By ji przezeń ludziom zjawił. ~A my, duchowni stanowie, ~
2208 Rozp|           dbają,~Gdy się z plebanem zjednają,~Bo się ten dobrze nie wściecze.~
2209 Rozp|      ciągnicie się równo z nami, ~A zjednajcie komisyją~Rozwieść tę kontrybucyją. ~
2210 Rozp|           niego dwoje żniwo: ~Mięso zjeść, skóra za piwo,~A rogi dać
2211 Rozp|        chramać,~Trudno przyrodzenie złamać,~Przedsię się z tłustymi
2212 Rozp|           tobą mróz, ~Szkapa ustał, złamał się wóz.~Ano więc za szyję
2213 Rozp|             winił:~"Złe masz prawo, źleś uczynił. ~Nie będzie li
2214 Rozp|     forbotem, ~Lisztewka, bryżyk ze złotem, ~Nuż kaplerzyk z obojczykiem,~
2215 Ambr|        poznać, ~Który umie z miedzi złoto kować, ~Takież z prostych
2216 Rozp|           nieprzyjaciele.~A do tych złotych kielichów ~Ostrzegajcie
2217 Rozp|           boży, ~Niejednego z pychy złoży.~A snadź tknąwszy różno
2218 Rozp|        umnożyć,~Nie chcemy li niżej złożyć.~Abowiem snadź w każdym
2219 Rozp|       ustrzeże,~Strzeż się, byś nie zmacał wieże. ~Bo naszy mili przodkowie~
2220 Rozp|       nakruszy, ~Iż się to miotełką zmiecie; ~Wżdy się co za to wygniecie.~
2221 Rozp|         komorą żył! ~Aleście to nań zmówili, ~Abychmy też woły bili,~
2222 Rozp|          języki;~A kogo chcą, sucho zmyją, ~Stawiąc tę Babiloniją.~
2223 Rozp|           kupę wszytcy, ~Niejednemu zmylą szyki, ~Mówiąc rozliczne
2224 Rozp|            nie dla twej przyjaźni, ~Zmyłby cię na suszy w łaźni.~Ale
2225 Rozp|             niestocie. ~Iście drugi zmyli kroki, ~Kiedy przydą owy
2226 Rozp|         darują;~Pewnie naszemu krok zmylić,~By więc drugiego nachylić.~
2227 Rozp|             pozwu wszytko skażą, ~A zmylisz prokuracyją,~Gdy cię z dzierżenia
2228 Rozp|             rzeczy wszytki.~Ale kto zna krótkość wieku swego, ~I
2229 Rozp|             na równym przestawali, ~Znaczniejsze by domy były, ~Wszego by
2230 Rozp|             osób,~Snadź by się mógł znaleźć sposób, ~Iż by krup wozić
2231 Rozp|          Byli ludzie, którzy prawdę znali,~Ci mię zawsze miłą matką
2232 Rozp|          roście pan. ~Acz iście nie znam rozkoszy,~Gdy się chudzina
2233 Rozp|             miej nadzieje,~Bo słabo żnie, kto nie sieje. ~A to w
2234 Rozp|              By na koniec z białego znieść. ~A też się trafi drugiemu~
2235 Rozp|            A na wasze ty utraty~Nie zniosą was wasze płaty. ~By też
2236 Rozp|            A tak, panie, ta utrata ~Zniszczyła świat po ty lata,~Wiele
2237 Rozp|             Bo acz się więc wszytcy znoszą, ~Co ich na ty gody proszą, ~
2238 Rozp|          cię potka, ten nachyli.~On żołnierz, nasz sługa głupi, ~Alić
2239 Rozp|        kołnierza, ~Niżli dojdzie do żołnierza.~,,I on nasz domek odarty, ~
2240 Rozp|           nasypali;~Dalichmy też na żołnierze, ~Będzie dalibóg przymierze! ~
2241 Rozp|        stroną,~Aż drugiego ściąży z żoną. ~"Mamy więźnia gotowego, ~
2242 Rozp|         upstrzony~U uboższych mężów żony, ~A ja i w święto w żałobie!~
2243 Rozp|           my, gdychmy różno, ~Snadź zorzemy piasek próżno; ~Choć nas
2244 Ambr|           złe, ganić, a przy dobrym zostać. ~Ja, com słyszał, tom krótko
2245 Rozp|           dostało,~Nam wszytko inne zostało. ~Duchowny stan jest tak
2246 Rozp|           Kto ją po sobie w skarbie zostawi.~A tak proszę, abyście baczyli,~
2247 Rozp|             sprawił, ~A niebo sobie zostawił.~A iż do żywota mamy,~Mało
2248 Rozp|             A wielki skarb po sobie zostawisz, ~Gdy potomkom co dobrego
2249 Rozp|             tu strząsasz porożym,~A zowiesz się posłem bożym. ~Prawda,
2250 Rozp|           co ty masz więcej myślić?~Zrobiwszy dzień, czynsz zapłacić. ~
2251 Rozp|             wie li Bóg o tym,~Aż to zrozumiemy potym. ~To wiem, iż żyta
2252 Rozp|             sam nie zwie, gdzie się zrzeże. ~Bo dziś u każdego prawa,~
2253 Rozp|       Wygrał, iż był na biesiadzie,~Zsiadł z konia, na deszczce jedzie. ~
2254 Rozp|             gdy z pieprzem z wioski zsiędziesz! ~Bo kto pierno jada, chce
2255 Rozp|              Musi drugi przez czasu zsieść. ~Bo nie pomoże piguła,~
2256 Rozp|        prosie."~Ugoniwszy, z szkapy zskoczy, ~To dopierko znowu tłoczy. ~
2257 Rozp|         Owym to więc chudym wadzi~I zszkapieją z tego radzi.~A iście rzadki
2258 Rozp|          Gdy i tego nie dostanie.~A zszywa drugi ony płaty, ~Co leda
2259 Rozp|            świętym, ~Iście się mało zuboży,~Że pieniądz w tablicę włoży? ~
2260 Rozp|           przełożył,~A mało was tym zubożył,~Iż z jego hojnego dobra~
2261 Rozp|             głowę!~A wszędy ruszasz zuchwałych,~A k temu stanów niemałych:~
2262 Rozp|     Utratniki, białe głowy ~Ruszasz zuchwałymi słowy.~Byś wiedział, że
2263 Rozp|         powrozy; ~Już idzie jako do żupy:~Daj wojenne, sery, krupy! ~
2264 Rozp|             biesiadą!~Ano by lepiej zwać nędzą,~Bo sobie szkapy wywędzą.~
2265 Rozp|           biesiada,~Jako nastała ta zwada?~Pan się o tym z księdzem
2266 Rozp|            Ci mię zawsze miłą matką zwali,~A gdym przyszła na tę sprawę
2267 Rozp|          patrz na tego,~Ten snadnie zwetuje swego. ~Ten jeszcze, co
2268 Rozp|        wezmą ciążą, ~Abo cię samego zwiążą. ~By więc i dzieci zastawić,~
2269 Rozp|              Trąb co rychlej, a psy zwieraj, ~Zwołaj czeladź, konie
2270 Rozp|          wiciami zową. ~Wierę drugi zwierci głową. ~Trudno tam brać
2271 Rozp|      chybisz Rzyma,~Chocia to u nas źwierzyna.~To cię będzie przez rok
2272 Rozp|            pokupił winę, ~Nierychło zwiózł dziesięcinę.~Tu więc będzie
2273 Rozp|             uszczwać,~Motyką słońce zwojować. ~Bo i prawda, gdy nietrafna,~
2274 Rozp|            rychlej, a psy zwieraj, ~Zwołaj czeladź, konie siodłaj, ~
2275 Rozp|         tęgie doktory. ~Bo więc owi zwolennicy,~Gdy sie zejdą w kupę wszytcy, ~
2276 Rozp|       grozić, ~Że mu dusznie musisz zwozić; ~Mało jeszcze, iż nań robią,~
2277 Rozp|           łyczko, póki stawa,~A nad zwyczaj nic nie broi - ~Ten się
2278 Rozp|       folgując sobie, ~Wszytko chce zwyszyć na tobie. ~A tak dziwno
2279 Rozp|             ten kij nosi,~Lepiej ów zwyszył, co prosi. ~Bo więc każdemu
2280 Rozp|              iż doma siedzi." ~Jaka życzność pana mego!~Snadź by lepiej
2281 Rozp|           ćwiczyć,~A mnie tego kęsa życzyć;~Bo mówią wszytcy sąsiedzi: ~
2282 Rozp|             chwili.~A wszakeśmy nie Żydowie sobie! ~Pomóż ty mnie, ja,
2283 Rozp|         kupił;~To by już Bóg komorą żył! ~Aleście to nań zmówili, ~
2284 Rozp|            się drugi w łyku.~Otożeś zyskał, nasz panie!~To nic, co
2285 Rozp|        jajca liczą.~Wieręśmy odpust zyskali,~Iżechmy się napiskali. ~
2286 Rozp|         uszczuje,~Przedsię niewiele zyskuje, ~Bo się trzeba w gębę sparzyć, ~
2287 Rozp|      zrozumiemy potym. ~To wiem, iż żyta nie jada, ~Bo w stodole
2288 Rozp|            Ze psy się po polu goni,~Żyto, owies, wszytko łomi. ~"
2289 Rozp|            i pan,~I w tym doczesnym żywocie~Snadź o mniejszym wiem kłopocie. ~
2290 Rozp|           przysługi~I będziesz miał żywot sławny, długi. ~Nie myśl