Rapsod

 1 Mod|       roztaczasz się tęczą łaski od jednego nieba do drugiego -~
 2 1  |       ciałem, rozerwał powietrze od góry do dołu, bo nie mógł
 3 1  |            popełniałem zbrodnie, od których mi dusza przegniła,
 4 1  |      zapadłe światy. Twoje morza od dawna zamarły i lśnią posępną
 5 1  |          mojej.~Krwią zachodziły od pożaru słońca. Twe ciało
 6 1  |      Twoja! Weź, przytul, zabij!~Od tego czasu kochałaś mnie.~
 7 1  |        czekało na mnie, czekało. Od rana do późnej nocy czekało
 8 1  |    słońce, matkę moją.~Ale wciąż od nowa tłumiłem rozpacz mej
 9 1  |        kazał wyżłobić, a chorzał od zimnego blasku kosztownych
10 1  |          ropiących się ochłapach od kości, a przed moim pałacem
11 2  | królewska korona moja roztaczała od jednego bieguna ziemi do
12 2  |         przez którą się wiecznie od nowa przetwarzała, byłem
13 2  |         siłą, rozdzielającą wody od ziemi, byłem rozumem, który
14 2  |         Twych stóp, odczepia się od wód, owija Cię, wznosi się
15 2  |          ciała i ucieleśniła się od nowa, ale wciąż byłem razem
16 2  |     bogiem, nie byłem królem, bo od pra-początku byłem synem
17 3  |           och, jak jej szukałem!~Od rana do późnej nocy wlokłem
18 3  |        Teraz dopiero pojąłem, że od samego początku było we
19 3  |       burzą zwichrzone skrzydła, od jednego krańca nieba do
20 3  |        wieczorną, za gwiazdą, co od wschodu nad morze się wznosi.~
21 3  |          rośnie w nieskończoność od jednego brzegu do drugiego;
22 3  |      morze, co ciałem się stało, od dna. Z ogromnym majestatem
23 3  |      rozwinęły się skrzydła jego od jednego krańca nieba do
24 3  |         życiem zmęczone skrzydła od jednego krańca morza do