Rapsod

 1 1|   światła na morzu. Dwa krwawe słońca, w których dwie wieczności
 2 1|        korzyły się przed synem słońca i światła.~Gdym zapragnął,
 3 1|       Bo byłem synem światła i słońca, a przed mym majestatem
 4 1|      trzy razy modliłem się do słońca, bom kochał słońce, kolebkę
 5 1|       jakiś dziwny kraj.~Blask słońca tam nie grzeje, a słońce
 6 1|      żary do biała rozpalonego słońca, co rzeki wysusza, przyszłaś
 7 1|     Krwią zachodziły od pożaru słońca. Twe ciało paliło się jak
 8 1| piętrzy, a ziemia parną miłość słońca z powrotem ku niebu promieni. -
 9 1|     Och, niebo, nowe niebo bez słońca, niebo jaśniejące zielonym
10 1|    unicestwiło chytrą moc mego słońca.~I wysłałem posłańców na
11 1|        i wirze rozwścieczonego słońca szłaś ku mnie z głęboko
12 1|    Twym czole:~Panie! nie tego słońca mi potrzeba. Daj mi Twoje
13 1|      Twe serce, jak żarem mego słońca namiętnie na mej piersi
14 1|      dniem, za drgającym żarem słońca, za słońcem południa, kiedy
15 1|      Nie szedłem się modlić do słońca, bom wiedział, że Ciebie
16 1|        w żar pomorem ziejącego słońca wyszła wolnym i cichym krokiem
17 2|    Nadeszła chwila zmroku, ale słońca widać nie było, tylko jakieś
18 2|    gasnących czarach zapadłego słońca widziałem Cię - ale tylko
19 2|   gdyby cień ziemi w zaćmieniu słońca i zlałaś się z czarnym milczeniem
20 2|   czerwonym światłem gasnącego słońca tka bogaty przepych mych
21 2|   tęsknocie jak kwiat w żarach słońca podzwrotnikowego.~W Twych
22 3|      tych oczu, jak dwa krwawe słońca, zanurzało się w morzu -
23 3|       brzemię.~Upalna spiekota słońca dogorywa na widnokręgach