Rapsod

 1 1|         świecie. Sam jedyny. Sam, bo stoję ponad wszelką burzą
 2 1|        powietrze od góry do dołu, bo nie mógł znaleźć dość miejsca.
 3 1|          panuję nad zniszczeniem, bo nie ma bólu większego nad
 4 1|       parne noce mej ojczyzny.~...Bo byłaś piękną i czystą i
 5 1|          ofiara chrztu dopełniła.~Bo byłaś tak przezroczystą
 6 1|         drgającym żarze południa.~Bo byłaś tak cichą i bladą,
 7 1|          ze świętych piedestałów, bo nie było mocy, która by
 8 1|         się z moją mierzyć mogła.~Bo byłem synem światła i słońca,
 9 1|          nie znaleźliśmy żadnego, bo to jest kraj cieni i mroku.
10 1|       Twej żądzy konała tęsknota.~Bo czułaś walkę w mym sercu.
11 1|       chłosty, plagi i męczarnie, bo otóż otworzyło się niebo
12 2|        tylko przez błysk sekundy, bo już spłynęłaś gdyby cień
13 2|           snem nie z tego świata, bo nie ma równej piękności,
14 2| wieczności do życia Cię zbudziło:~Bo byłem bogiem.~Byłem wszechwolą
15 2|         bogiem, nie byłem królem, bo od pra-początku byłem synem
16 3|            była to jawa, czy sen? Bo oto prysło światło w jej
17 3|       duszę swoje ciemne gwiazdy.~Bo taką rozkosz śpiewa tylko
18 3|      ukochało, z jaką mnie kocha.~Bo moja dusza, toć to morze
19 3|           zabłysnęły przestworza, bo znowu wróciło mu serce.~
20 3|           znowu wróciło mu serce.~Bo jej serce było jego sercem.~
21 3|     olbrzymia płaszczyzna śniegu.~Bo tak mi tęsknota powiedziała,
22 3|           bezkresne obszary lodu.~Bo znowuż podszepnęła mi tęsknota