Rapsod

 1 1|       się krwawi, raz jeszcze, kiedy pożarem światła się pali
 2 1|   słońca, za słońcem południa, kiedy całe państwo moje w jedną
 3 1|        Tak nie szaleje Taifun, kiedy morze z najgłębszych czeluści
 4 1|         tak nie szaleje Samum, kiedy góry piasku na moje karawany
 5 1|      nawet nie szalało słońce, kiedy mór i głód w moim państwie
 6 2|      cała piękność i moc cała, kiedy Twój wzrok na moją duszę
 7 2|       jak w onej ciemnej nocy, kiedy ziemia i morze w żałobnej
 8 2|         o bezmiernej jasności, kiedy niebo ziemi nie dotyka,
 9 2|       mnie!~Chętnie słuchałem, kiedy na tarasie mego pałacu,
10 2|        i tęsknota cytr i harf, kiedy słyszę Twój głos, gdy czerwonym
11 2| wszechżycia.~Aż nadszedł czas, kiedy ma twórcza wola osłabła,
12 2|  miasta stanęły w płomieniach, kiedy lękałaś się ciemności w
13 2|        moje zwycięskie okręty, kiedy do portu wbiegają.~Tuliłaś
14 2|        Cię z wiecznego miasta, kiedy hordy barbarów rzucały pochodnie
15 2|       godzina bólu i tęsknoty, kiedy morze mi śpiewa bolesną
16 2|     przeżywam wielką moc cudu, kiedy po raz pierwszy Twe spojrzenie
17 3|        do jego łona się tuli -~kiedy odgłosy dalekich dzwonów
18 3|      bezdenne głębie spadają -~kiedy wspomnienia z cichym szumem
19 3|     skrzydeł o niebo trącają -~kiedy smutek tęsknoty na duszę
20 3|    stało się, że razu pewnego, kiedy nadeszła godzina wieczorna,
21 3|        nad morze się wznosi.~A kiedy wyszła z lasu, co rośnie