Rapsod

 1 1|    Najpotężniejszych mocarzy tej ziemi rzuciłem pod me stopy, bogom
 2 1|          upał ogniem przesyconej ziemi dech w piersiach zapiera,
 3 1|          wypalać zemstę na mojej ziemi.~Co dzień stało nad moim
 4 2|          trumienkę spadały grudy ziemi, spadały i jęczały ostatnią
 5 2|         już spłynęłaś gdyby cień ziemi w zaćmieniu słońca i zlałaś
 6 2|       nocy.~Spłynęłaś gdyby cień ziemi, tylko jedno spojrzenie
 7 2|    białej ojczyzny; zbiegłem pół ziemi, ale nie mogłem pochwycić
 8 2|    wszystkie cuda i piękność tej ziemi. W łonie wieczności widziałem
 9 2|    roztaczała od jednego bieguna ziemi do drugiego, budowałem piramidy
10 2| bezmiernej jasności, kiedy niebo ziemi nie dotyka, a wzrok bezgraniczny
11 2|         bogiem.~Byłem wszechwolą ziemi, przez którą się wiecznie
12 2|      siłą, rozdzielającą wody od ziemi, byłem rozumem, który wykreślił
13 2|         i piękno, i byłaś tym na ziemi, czym ja byłem na niebie.~
14 2|      coraz to rzadszy przepych z ziemi wyczarować. daremnie rozniecałem
15 2|          budzi, a jak nikły cień ziemi, rozwiałaś się na niebie
16 3|    czerwoną mgłą zalegały krańce ziemi, aż w końcu dwoje tych oczu,
17 3|          morskie i wszystka krew ziemi, wszystkie rzeki, jeziora
18 3|         oceany spływają do serca ziemi.~Dusza moja wyciąga długie,
19 3|   staczają się wszystkie lodowce ziemi, olbrzymie głazy lodu, aż
20 3|   światłem miesiąca wokół zrębów ziemi i znowu zlewają się gwiazdy