Rapsod

 1 Mod|        krwi mojej dyszące ręce ku szczęściu, które mi kiedyś
 2 Mod|      jasną rękę widzę, jak się ku mnie wysuwa i w płonącym
 3 Mod|     rozpalasz i czarne kwiecie ku życiu niecisz -~O jasna
 4 1  |         sterczały groźną pychą ku niebu groby, którem dla
 5 1  |       miłość słońca z powrotem ku niebu promieni. - Och, tę
 6 1  |   rozwścieczonego słońca szłaś ku mnie z głęboko na piersi
 7 1  |       krańce nieba, targał się ku słońcu, ku słońcu, co za
 8 1  |   nieba, targał się ku słońcu, ku słońcu, co za morzem zemstę
 9 1  |     Twe zbladły i zwróciły się ku duszy, wsłuchane w jej straszną
10 1  |     rękoma na krzyż szła wolno ku mnie.~Chciałem krzyczeć,
11 2  |  Najrozleglejsze dale zbliżyła ku sobie, żelazne tęcze rozwiesiła
12 2  |     się jaśniejąca z ciemności ku mnie wysuwa, gdy moje serce
13 2  | pieszczotą, brały Cię i niosły ku nieznanym brzegom.~Jak we
14 2  |      wyciągałaś swe blade ręce ku nieznanemu Bogu, oczy Twe
15 2  |    żagle rozwijał, by wyjechać ku Tobie na morze, ku Tobie,
16 2  |    wyjechać ku Tobie na morze, ku Tobie, święta oblubienico
17 3  |      twarz kobiety, nieruchomo ku mnie zwróconą, bladą i jasną
18 3  |        w swe wściekłe ramiona, ku niebu ciska i o skały rozbija,
19 3  |     jeszcze żądnym pragnieniem ku mnie bije.~I oto, niby ognista
20 3  |       chłodem wznosi się cisza ku błękitom, a jako dreszcz