Rapsod

 1 Mod|       Cię już na zawsze utracił.~Przed Twe nogi rzucam gwiazdy
 2 1  |       niemej trwodze korzyły się przed synem słońca i światła.~
 3 1  |        synem światła i słońca, a przed mym majestatem blakł wszelki
 4 1  |     morze, przesuwały się okręty przed moimi oczami, gdyby niezliczone
 5 1  | wykarmionych mlekiem lwic, a gdy przed tarasem mego pałacu zagrzmiały
 6 1  |   słońcem, co by się nie korzyło przed moją potęgą.~Aż jednego
 7 1  |       przystąpił najstarszy wódz przed mój tron i rzekł:~Panie!
 8 1  |         bał się, o Panie, stanąć przed Twoim majestatem z próżnymi
 9 1  |      marny pył słoneczny, padłem przed Tobą na twarz, a Ty, niewolnico
10 1  |       płomienie miłości niecą, a przed upojonym wzrokiem przesuwają
11 1  |          Za każdym razem, gdyśmy przed świtem wracali do naszych
12 1  |        się ochłapach od kości, a przed moim pałacem słyszałem lud
13 1  |          mego i przyczołgało się przed mój tron.~Zadrżałem.~Co
14 1  |        padł krzyżem cały mój lud przed moim tronem i w dzikim przerażeniu
15 2  |          w Zaduszki. Wiatr miótł przed sobą zwiędłe liście drzew,
16 2  |       rękę!~Korzyłem się niegdyś przed wszechpotężną ręką ludzkości.
17 2  |        drżała z pokory i strachu przed głosem wieczności, -~ale
18 3  |      oknie, jak za mną śledzi, a przed sobą widzę wciąż te oczy