Rapsod

 1 Mod|         wichrzyły się taką burzą gwiazdy moje, nigdy jeszcze nie
 2 Mod|   utracił.~Przed Twe nogi rzucam gwiazdy moje, stopy Twe oplatam
 3 1  |       się z miliona lat odległej gwiazdy na ziemię zabłąka.~Spłynęłaś,
 4 1  |      dech w piersiach zapiera, a gwiazdy płoną jak krwawe rumieńce
 5 1  |        tysiącznobarwne, zastygłe gwiazdy zlały w jedno olbrzymie
 6 2  |         górę czarne odmęty, dwie gwiazdy wdzierają się w chmurną
 7 2  |       nim płomienną lawą.~A dwie gwiazdy - to dwa wściekłe ogniska,
 8 2  |        cud, niebo dogorywa, dwie gwiazdy tlą mdłym blaskiem, ale
 9 2  |  porządek wszechrzeczy, rzucałem gwiazdy na nowe tory, przyspieszałem
10 2  | najskrytsze tajnie, zatrzymywała gwiazdy w ich biegu, odczuwała najtajniejsze
11 2  |       płonący warkocz spadającej gwiazdy, i tak spływa potop pijanych
12 2  |   wieczorną tęgą po mym czole, a gwiazdy Twych oczu piją pragnienie
13 2  |        cuda spełniały.~Już gasną gwiazdy, budzi się morze, a jak
14 3  |        że gdy powstanę, będą jak gwiazdy płomienieć nade mną taką
15 3  |         w jej duszę swoje ciemne gwiazdy.~Bo taką rozkosz śpiewa
16 3  |      krawędzie nieba, już ścielą gwiazdy na zamilkłej toni swe blade
17 3  |   szukałem.~Oczy jej płonęły jak gwiazdy, a głos jej - wszak to był
18 3  |        ziemi i znowu zlewają się gwiazdy złotymi tętnicami swe blade