Rapsod

 1 1|          patrzałem dniami całymi, aż oczy krwią mi zachodziły,
 2 1|        korzyło przed moją potęgą.~Aż jednego dnia, gdy szeregi
 3 1|          powiozły nas Twe okręty, aż dotarliśmy do granic świata.
 4 1|    konającej w upojeniu miłosnym.~Aż wreszcie po długich dniach
 5 1|    milczenie wokół zimnych ścian, aż naraz dziki kwiat w radosnym
 6 1|        stępiała w nadmiarze bólu.~Aż jednego dnia rozbiło wściekłe
 7 2|        błądziły długo Twoje oczy, aż wświeciły się w moją duszę,
 8 2|          w posępny rozgwar morza, aż mi dusza drżała z pokory
 9 2|         dla nasienia wszechżycia.~Aż nadszedł czas, kiedy ma
10 2|  patrzałem na mój bezpłodny trud.~Aż wreszcie nadeszła chwila,
11 2| bezgraniczna łaska w Twoją duszę, aż całą ziemię objęła, tysiącem
12 2|       płynęła na Ciebie, płynęła, aż moc Twoja mojej się zrównała.~
13 2|   przepaliłem ziemię mym światłem aż do dna i z drżącym pragnieniem
14 3|       mgłą zalegały krańce ziemi, aż w końcu dwoje tych oczu,
15 3|    rozpaczą, ich bezsilną zemstą, aż wreszcie wbiła w nie ostrą,
16 3|         śnieżne w morskie odmęty, aż tam, gdzie niedawno jeszcze
17 3|      ziemi, olbrzymie głazy lodu, aż wreszcie tam, gdzie niedawno
18 3|       tętnicami swe blade światło aż na dno oceanów.~Nigdy jeszcze