Rapsod

 1 Mod|       zbolałe -~O jasna moja -~już tyle razy słońce zapadło,
 2 Mod|       niecisz -~O jasna moja -~Już tysiąc razy świat się przeobraził,
 3 Mod|  błyski, jak teraz, kiedym Cię już na zawsze utracił.~Przed
 4 1  |        cisza bólu, co przestał już być bólem: - to cisza smutku
 5 1  |     kraju, co przypomina dawno już zapadłe światy. Twoje morza
 6 1  |    Przeklinam słońce. Nigdy go już ujrzeć nie chcę!~I wzięłaś
 7 1  |      nagie i żyjące, które raz już kiedyś przeżyła, gdy wszechistnienia
 8 1  |    krzyż rozciągniętych.~Potem już nic nie widziałem.~Czułem
 9 2  |      zrębie skalistej wysepki. Już przelewały się fale przez
10 2  |        przez błysk sekundy, bo już spłynęłaś gdyby cień ziemi
11 2  |   takim świętym blasku raz Cię już widziałem, gdy moje potężne
12 2  |     się święte cuda spełniały.~Już gasną gwiazdy, budzi się
13 2  |      oczyma Ukrzyżowanego, gdy już słupem stawały. Na moich
14 3  | strzegą grobu zapadłych słońc.~Już wspina się morze lśniącymi
15 3  |     mgłami na krawędzie nieba, już ścielą gwiazdy na zamilkłej
16 3  |     dziewiczą miłością. Nikogo już nie znosiło na swych falach,
17 3  |    szczęście przekwitło, dawno już prześniło się cierpienie.