Rapsod

 1 1| wieczności, i coraz bliżej... Czułem, jak się cofałem w tajemnej
 2 1|       w moich oczach.~A wciąż czułem oczy Twe nieruchomo we mnie
 3 1|  kołatanie u bram wieczności.~Czułem, że muszę coś odpowiedzieć,
 4 1|      ręce, słowa nie rzekłaś, czułem tylko gorący pocałunek,
 5 1|       skrzydła mewy polarnej.~Czułem Twe serce, jak żarem mego
 6 1|     Byłem szczęśliwy, chociaż czułem, że zagłada nade mną wisi,
 7 1| mówiłaś o Twej ojczyźnie, ale czułem ją wokół mnie, nade mną,
 8 1| wracali do naszych komnat, to czułem, jak ręce Twe mocniej mnie
 9 1|  Potem już nic nie widziałem.~Czułem tylko, jak mnie wynoszono
10 2|   paproci.~Och, na tym brzegu czułem w mej dłoni gorejącą Twą
11 3|   gdzie mnie te oczy powiodą. Czułem, że gdy powstanę, będą jak
12 3|      przemówiliśmy słowa. Ale czułem, jak jej oczy wpijały się
13 3|    bijące serce wkoło siebie, czułem, jak bije o me piersi, widziałem,
14 3|   strach zagłuszyć, ale wciąż czułem, jak to serce o twarz moją
15 3|   jednego brzegu do drugiego; czułem, jak nabiera życia, jak