Rapsod

 1 1|         niezliczonych hufców, to ziemia uginała się pod ich ciężarem,
 2 1|          na zrębie świata, gdzie ziemia się kończy, wkroczyliśmy
 3 1|   niewidzialnych źródeł promieni ziemia mętne światło, co niechętnie
 4 1|         jest kraj cieni i mroku. Ziemia nie przynosi owoców, a lud
 5 1|          wyżej na nim piętrzy, a ziemia parną miłość słońca z powrotem
 6 1|     niebo pragnąłem rozesłać nad ziemią, by Ci żaden dzień białym
 7 1|      otchłań jantary, co moc nad ziemią, a nawet nad bogami dają.~
 8 1|     Drgnąłem. Zdawało mi się, że ziemia mi się pod nogami usuwa,
 9 1|          w jednej nocy rozkwitła ziemia w pysznym bogactwie.~Zemsta
10 2|    pustyń piasku, widziałem, jak ziemia pękała, a wszechistnienie
11 2|         onej ciemnej nocy, kiedy ziemia i morze w żałobnej pomroce
12 2| bezsennych nocach, całe miasta z ziemią zrównałem, byś mogła widzieć
13 3|         morza.~A teraz puka cała ziemia - drży - trzęsie się. Coraz
14 3|          niby tlący się wiór:~To ziemia!~I znowu stacza noc dookoła