Rapsod

 1 1|        nad mą niemocą, rozdziera światło mych oczu, tak że cały świat
 2 1|     źródeł promieni ziemia mętne światło, co niechętnie się wgryza
 3 1|    zapomniałem o mej mocy, którą światło porodziło; widziałem słońce
 4 1|  tysiącletnich palm, co wszelkie światło głuszą.~Z kraju wiecznych
 5 1|         i czarne jak skamieniałe światło, chłodne jak ręce umierających
 6 1| zapełniło cały pałac, pochłonęło światło i blask, kamienie zagasły,
 7 2|      ciemności wżerało się blade światło dalekiej chaty.~Tak smutnie
 8 2|          cichego zmroku nie mąci światło ni ciemność, o miastach
 9 2| zmieniałem noc na dzień, gasiłem światło i na nowo je wzniecałem,
10 3|      zwróconą, bladą i jasną jak światło miesiąca, spostrzegłem oczy -
11 3|           czy sen? Bo oto prysło światło w jej oczach, głowa jej
12 3|  przeminie.~A święta msza morza, światło, co z jego dna wykwita i
13 3|      złotymi tętnicami swe blade światło aż na dno oceanów.~Nigdy