Rapsod

 1 1|           bólu, kipi radością nad mą niemocą, rozdziera światło
 2 1|          nad zniszczeniem, bo nie ma bólu większego nad ten,
 3 1|      który mi serce szarpie i nie ma strachu nad ten, co mi jadem
 4 1|      smutkiem nurtował wzrok Twój mą duszę, ręce Twe stały się
 5 1|         daleko poza trzy morza, w mą nową ojczyznę księżycową,
 6 2|     wspomnień roztajemniczyła się ma dusza, w mrocznych czeluściach
 7 2|         spojrzenie wpłakało się w mą duszę, spojrzenie, pełne
 8 2|         nie z tego świata, bo nie ma równej piękności, jak śnić
 9 2|           Aż nadszedł czas, kiedy ma twórcza wola osłabła, moje
10 2| błyskawicą prześliznęła się przez mą duszę, ogarnął mnie niepokój,
11 2|     pierwszy Twe spojrzenie się w mą duszę wświeciło jak świetlany
12 3|          się ze sobą.~Naraz dusza ma ogarnęła niepojętą tajemnicę.~
13 3|           jej wpiły się chciwie w mą duszę, pełne lęku i przestrachu.