Rapsod

 1 1|           Byłem królem!~Bezkresne było państwo moje, a bez granic
 2 1|        przecież królem!~Bezkresne było państwo moje, a bez granic
 3 1|      świętych piedestałów, bo nie było mocy, która by się mojej
 4 1|         mojej porównać dała i nie było potęgi, która by się z moją
 5 1|        radosne hejnały.~I nic nie było pod słońcem, co by się nie
 6 1|       szereg moich wodzów.~Pomnę: było to, jak gdyby listki z róży
 7 1|    opadały, gdy ją wiatr muśnie - było, jak gdyby ciche perły deszczu
 8 1| jesiennego w ciemnej nocy łkały - było, jak gdyby się cała wieczność
 9 1|           mgły obłędu roztacza.~A było jakby się tysiącznobarwne,
10 1|        się nad moją głową zarywa.~Było, jakby całe niebo na mnie
11 2|      zmroku, ale słońca widać nie było, tylko jakieś słabe, brudne
12 3|    pojąłem, że od samego początku było we mnie i ze mną, krew mojej
13 3|    wróciło mu serce.~Bo jej serce było jego sercem.~Morze samo