Rapsod

 1 1|      sny się rozmajaczą, a jego tęsknota wybiega daleko poza wszelkie
 2 1|         noc nie kiełznała Twego tęsknotą rozpalonego wzroku.~Och,
 3 1| obszarach lodu, wtedy rozwinęła tęsknota moja swe spętane skrzydła,
 4 1|      otchłani Twej żądzy konała tęsknota.~Bo czułaś walkę w mym sercu.
 5 1|  silniejszym płomieniem buchała tęsknota za dniem, za drgającym żarem
 6 2|     wtłaczało się w duszę rwącą tęsknotą i niepokojem. Nadeszła chwila
 7 2|   niebieskiej godzinie, bólem i tęsknotą spowitej, w gasnących czarach
 8 2|      wszelkie upojenie pieśni i tęsknota cytr i harf, kiedy słyszę
 9 2|  nadeszła chwila, gdy przeczute tęsknotą słowo miało stać się ciałem,
10 3|         się trawiony gorączką i tęsknotą; szukałem jej po wszystkich
11 3|   płaszczyzna śniegu.~Bo tak mi tęsknota powiedziała, że w czarnej
12 3|        Bo znowuż podszepnęła mi tęsknota moja, że w tej czarnej nocy