Rapsod

 1 1|      morzu. Dwa krwawe słońca, w których dwie wieczności się stopiły: -
 2 1|         popełniałem zbrodnie, od których mi dusza przegniła, by ubłagać
 3 1|     krajach stali bojownicy moi, których słońce w pustyni wylęgło,
 4 1|     odgłos głuszyłaś dywanami, w których nogi tonęły.~Jeszcze Cię
 5 1|   szukali kosztownych kamieni, z których Ci to nowe słońce stworzyć
 6 1|          ich święte szmaragdy, z których przyszłość czytały, szmaragdy,
 7 1| niesłychane skarby: kamienie, na których się kleiła jeszcze krew
 8 1|        całowało i tuliło, słowa, których nie rozumiałem, ale które
 9 1|      sterczących kościach rąk, z których ciało odpadło, rąk rozpaczą
10 2|        odwiecznych sarkofagów, w których świecą pleśnią popioły ciał
11 2|            o zamarłych miastach, których cichego zmroku nie mąci
12 3|        Ten raj śpiewały mi oczy, których tak rozpacznie szukałem.