Rapsod

 1 1|       dnia, gdy szeregi wojsk moich wróciły z dalekich wypraw,
 2 1|      rozstępu jacy się szereg moich wodzów.~Pomnę: było to,
 3 1|    idzie w dziewiczych lasach moich krajów pod gęstymi splotami
 4 1| patyna, jaka miedziane kopuły moich lasów pokrywa.~ Przyszłaś
 5 1|       tysiącznobarwną pianą w moich oczach.~A wciąż czułem oczy
 6 1|    strasznym gniewie: Precz z moich oczu, precz!~Ale lud mój
 7 1|  paliłem stosami wokół miasta moich niewolników, ale z radością
 8 2|      czarnym niebie ryły runy moich przeznaczeń, niosłem Cię
 9 2|   Twoje życzenie szło tysiące moich niewolników w niechybną
10 2|    gdy już słupem stawały. Na moich rękach wyniosłem Cię z wiecznego
11 2|  Tobie i o mnie, straszny ból moich mrocznych przeznaczeń.~I