Rapsod

 1 1|       mocarzy tej ziemi rzuciłem pod me stopy, bogom się odgrażałem,
 2 1|    hufców, to ziemia uginała się pod ich ciężarem, a na ich srebrnych
 3 1|          hejnały.~I nic nie było pod słońcem, co by się nie korzyło
 4 1| rozstania, czerwone jak szafran. Pod Twoim niebiem szłaś w tej
 5 1|  dziewiczych lasach moich krajów pod gęstymi splotami lian i
 6 1|         mi się, że ziemia mi się pod nogami usuwa, że posady
 7 1|       zobaczyć, raz jeszcze, gdy pod zachód czerwoną łuną nad
 8 1|          z najgłębszych czeluści pod niebo rzuca, a największe
 9 3|         i szukał.~A stojąc znowu pod wieczór nad brzegiem morza,
10 3|         wznosiłem się wraz z nim pod świetliste i modre rozbrzaskiem