Rapsod

1 1|      państwa, w straszne żary do biała rozpalonego słońca, co rzeki
2 1|   kochałaś mnie.~Miłość Twa była biała i czysta i miękka jak skrzydła
3 1|          ryczał mój lud:~Daj nam białą niewolnicę! Na krzyż z nią!
4 1|     wolnym i cichym krokiem moja biała niewolnica. Oczy jej były
5 1| gwałtowny wysiłek: stała się tak białą, że się w słońcu rozpływać
6 1|      księżycową, do Ciebie, moja biała królewno, do Ciebie... ~
7 2|       ludzkości, jeśli czuję Twą białą, wąską dłoń, gdy się jaśniejąca
8 2|        błyszczy w żarze południa biała piana na złotych splotach
9 3|         widziałem je, świetliste białą łuną elektrycznych lamp,