Rapsod

1 1|      Sam jedyny. Sam, bo stoję ponad wszelką burzą i bólem. Na
2 2|     akord rozpłakanej harfy, a ponad mętną toń mego życia rozpościera
3 2|        znowu królowałaś ze mną ponad ludami i obszarami, na Twoje
4 3|      wybiegłem na skały.~Wyżej ponad najwyższe szczyty kościołów
5 3|    tonie, jak w szybkim pędzie ponad nim ulatuje i naraz uczułem
6 3|        gołębicy, przepływający ponad globem.~Ale nie dostrzegłem
7 3| tańczyło jak fryga po toniach. Ponad ziejące przepaści przeskakiwało
8 3|  drugiego, morzeptak wzbił się ponad obłoki - i nagle patrzyłem