Rapsod

1 1|        było, jak gdyby się cała wieczność głębokim westchnieniem po
2 1|     razem z Tobą w prałonie pił wieczność.~Kochałem Cię - Ciebie jedyną -
3 2|     czarne żgło nocy, gdy jedna wieczność po drugiej błyskawicą prześliznęła
4 2|         kruszyły się przez całą wieczność nagie góry, rozkwieciły
5 3| stromych ścianach skał i chłonę wieczność...~Wokół wiekuiście cichych,
6 3|      tulę do siebie i piję jego wieczność, moje wielkie tajemne szczęście -