Rapsod

  1 Mod|               o chwilach rozkoszy, co jak poszum dalekich skrzydeł
  2 Mod|             smutnym rozjęku Twe oczy, jak się żarzą w nieziemskim
  3 Mod|         zachwycie i jasną rękę widzę, jak się ku mnie wysuwa i w płonącym
  4 Mod|             wokół Twej skroni, widzę, jak dwie łzy spłynęły w blady
  5 Mod|               Twych ustach, i słyszę, jak głos Twój ciemną skargą
  6 Mod|         wieńczy, tak krwawymi błyski, jak teraz, kiedym Cię już na
  7 1  |         straszny głos burzy?~I czuję, jak szum ten staje się czarnym
  8 1  |              jękiem mej duszy. Czuję, jak zapuszcza korzenie w najtajniejsze
  9 1  |      najtajniejsze głębie mego serca, jak rośnie, jak naraz rozkwita
 10 1  |               mego serca, jak rośnie, jak naraz rozkwita w wielki
 11 1  |    najtajniejsze dale życia, i widzę, jak się przestrzenie rozszerzają,
 12 1  |           otóż słyszę głuchy rozgwar; jak czarna chmura kłębi się
 13 1  |       pierwsza błyskawica... I widzę, jak się olbrzymie skały lodu
 14 1  |              piękną i czystą i jasną, jak dusza dziecka, w której
 15 1  |             przezroczystą i powiewną, jak kłosy złotych zbóż w drgającym
 16 1  |              byłaś tak cichą i bladą, jak oddech nocy letniej, gdy
 17 1  |                Chciałbym Cię widzieć, jak idziesz w mrocznym blasku
 18 1  |            przez moje ciemne komnaty, jak nikniesz w lesie olbrzymich
 19 1  |        rozkosz nad wszelkie rozkosze, jak pierś jej się w moją wpala,
 20 1  |           pierś jej się w moją wpala, jak usta jej się w moje wpijają,
 21 1  |               jej się w moje wpijają, jak ręce jej dyszą na mej szyi
 22 1  |         dziewicę z tego kraju, bladą, jak nasze noce księżycowe; jej
 23 1  |      księżycowe; jej głowa tak jasna, jak gdyby słońce się na niej
 24 1  |        stopiło, a głos jej tak cichy, jak pieśń, którą wiatr w wieczornym
 25 1  |          przewieje, i tak tajemniczy, jak najskrytsze uczucie, które
 26 1  |               nie skalało.~Widzę Cię, jak idziesz wolnym i cichym
 27 1  |               wodzów.~Pomnę: było to, jak gdyby listki z róży opadały,
 28 1  |               ją wiatr muśnie - było, jak gdyby ciche perły deszczu
 29 1  |            ciemnej nocy łkały - było, jak gdyby się cała wieczność
 30 1  |              i coraz ciszej, płynęłaś jak najskrytsze echo wieczności,
 31 1  |               coraz bliżej... Czułem, jak się cofałem w tajemnej trwodze,
 32 1  |           cofałem w tajemnej trwodze, jak cała sala w tył uciekać
 33 1  |              tył uciekać się zdawała, jak mglisty blask zapełniał
 34 1  |             we mnie wpatrzone, ciemne jak otchłanie niebieskie, smutne
 35 1  |          otchłanie niebieskie, smutne jak poszum wiatru jesiennego
 36 1  |              w nagim parku, a słodkie jak jaśnienie morza w ciemnych
 37 1  |          blaskiem rozstania, czerwone jak szafran. Pod Twoim niebiem
 38 1  |               w tej wiecznej pomroce, jak się idzie w dziewiczych
 39 1  |             lasów pokrywa.~ Przyszłaś jak promień, co się z miliona
 40 1  |            ziemię zabłąka.~Spłynęłaś, jak sny spływają na serce, syte
 41 1  |             Cię przewiał przez morze, jak przewiewa "Anioł Pański"
 42 1  |             czuje się dzwony w sercu, jak łopot skrzydeł przebłyskujących
 43 1  |              tak cicho i tak smutnie, jak noc, gdy na zbolałe serca
 44 1  |              zapiera, a gwiazdy płoną jak krwawe rumieńce febry, które
 45 1  |          słońca. Twe ciało paliło się jak w gorączce, a na skroniach
 46 1  |        skroniach nabrzmiała sieć żył, jak gdyby Ci je rozerwać chciała.~
 47 1  |            tonęły.~Jeszcze Cię widzę, jak idziesz cichym krokiem lęku
 48 1  |            słyszę odgłos Twych kroków jak gasnące akordy harfy, jeszcze
 49 1  |     siedziałem przy Tobie, widziałem, jak oczy Twe w przeczuciu śmierci
 50 1  |               szerzej się rozwierały, jak twarz Twa przezroczyściała
 51 1  |           stała się jasną, tak jasną, jak twarz dziewicy, konającej
 52 1  |             diamenty, pyszne i czarne jak skamieniałe światło, chłodne
 53 1  |          skamieniałe światło, chłodne jak ręce umierających dziewic,
 54 1  |        umierających dziewic, a kojące jak szerokie liście nenufarów.~
 55 1  |            Artemidy, czyste i słodkie jak Twoje serce.~ Kapłankom
 56 1  |           czerwonymi pręgami i ciemne jak otchłań jantary, co moc
 57 1  |           zniszczeniem i wściekłością jak oczy głodnych tygrysów:
 58 1  |              z ciężkim milczeniem, co jak olbrzymia błyskawica po
 59 1  |           słyszałem bicie Twego serca jak kołatanie u bram wieczności.~
 60 1  |             muszę coś odpowiedzieć, a jak obce echo odbił się o zimne
 61 1  |               biała i czysta i miękka jak skrzydła mewy polarnej.~
 62 1  |           polarnej.~Czułem Twe serce, jak żarem mego słońca namiętnie
 63 1  |            swego syna.~I szło wolniej jak zwykle, około południa zdawało
 64 1  |           stron słyszałem Twoje lasy, jak szeleściły w zielonawym
 65 1  |        przyszły, noce krótkie i jasne jak wzrok tygrysa, co swą klatkę
 66 1  |             morzem zemstę knuło.~Och, jak wtedy za słońcem tęskniłem!~
 67 1  |            naszych komnat, to czułem, jak ręce Twe mocniej mnie kochały,
 68 1  |             Twe mocniej mnie kochały, jak oczy Twe głębiej i goręcej
 69 1  |            się w me serce wchłaniały, jak co noc ciało Twe płomienniej
 70 1  |        słyszałem lud mój nieszczęsny, jak ryczał z głodu i .rozpaczy,
 71 1  |             miejsca się nie ruszył.~I jak na dany znak padł krzyżem
 72 1  |              widziałem.~Czułem tylko, jak mnie wynoszono na taras,
 73 1  |              A naraz stała się cisza.~Jak gdyby niewidzialna kosa
 74 1  |              porwać w me ramiona, ale jak gdyby wszystko życie we
 75 1  |               snu kołysały.~I słyszę, jak Twa harfa jęczy, widzę jaśniejące
 76 1  |       promieniła, i słyszę Twe serce, jak kołacze, puka, wabi mnie
 77 1  |              zmroku rozpływa czerwone jak szafran, gdzie morza lśnią
 78 2  |           mewę ze złamanym skrzydłem, jak w czasie przypływu siedziała
 79 2  |               silniejsze fale, czuła, jak śmierć się zbliża, straszna,
 80 2  |          tęsknoty, bezsilne i żarliwe jak rozmodlona prośba dziecka.~
 81 2  |               Twe błagalne spojrzenie jak echo najodleglejszych wspomnień
 82 2  | najodleglejszych wspomnień szczęścia, jak gasnący dźwięk zerwanych
 83 2  |              gdy moje serce obejmuje, jak przeciągły akord rozpłakanej
 84 2  |             pustyń piasku, widziałem, jak ziemia pękała, a wszechistnienie
 85 2  |     zapomnienie!~O, spojrzyj na mnie, jak w onej ciemnej nocy, kiedy
 86 2  |            morzach, co śpią w martwej jak lustro, czystej pomroce, -~
 87 2  |              nie ma równej piękności, jak śnić o zmarłym przepychu,
 88 2  |               długim snem.~Widziałem, jak w brzasku porannym znikło
 89 2  |         płomienie j ącymi włosami, co jak ognista fala rozwarkoczonych
 90 2  |              wielkiego cudu błysnąłem jak słońcem, piorunem słowa,
 91 2  |           kwiatów spowitą, widziałem, jak błądziłaś w zaczarowanych
 92 2  |         ogrodach wśród czarnych palm, jak błędny ognik świętojańskich
 93 2  |         Widziałem Cię smutną i cichą, jak spływałaś z gór, gdyby nikłe
 94 2  |      mrocznych dalach.~Widziałem Cię, jak dumałaś nad brzegiem morza,
 95 2  |          niosły ku nieznanym brzegom.~Jak we śnie szłaś na morzu,
 96 2  |          serce Twe więdło w tęsknocie jak kwiat w żarach słońca podzwrotnikowego.~
 97 2  |          szukam Cię i pragnę.~Zgasłaś jak błędny ognik, rozwiałaś
 98 2  |           błędny ognik, rozwiałaś się jak opary mgieł w błękicie brzasku,~
 99 2  |        przypływu morze brzegi zalewa: jak diamentowy szron błyszczy
100 2  |       oblubienico morza, tom widział, jak się w pomroce rozpływałaś,
101 2  |            widziałem Twe czarne oczy, jak gasły w oddali, a jaśniejąca
102 2  |           gwiazdy, budzi się morze, a jak echo przebrzmiałego szczęścia
103 2  |           krzaku głogu opadły liście, jak dźwięki harfy, niewidzialną
104 2  |            morze i dzień się budzi, a jak nikły cień ziemi, rozwiałaś
105 2  |          święty moją krwią odkupić.~I jak daleko sięga moja nieśmiertelna
106 2  |                słyszałem Twój śmiech, jak płonął cichym jaśnieniem
107 2  |             sny Twoje biły o me serca jak białe skrzydła ptaka.~Nie
108 2  |              się w mą duszę wświeciło jak świetlany rozbłysk szczęścia
109 3  |               zwróconą, bladą i jasną jak światło miesiąca, spostrzegłem
110 3  |               ich barwy, czuję tylko, jak drobne, błagalne ręce ujęły
111 3  |         Czułem, że gdy powstanę, będą jak gwiazdy płomienieć nade
112 3  |              burze i morza.~Nie wiem, jak długo oczy nasze w tym spowiciu
113 3  |              oczu.~Szukałem jej, och, jak jej szukałem!~Od rana do
114 3  |              ją widzę w każdym oknie, jak za mną śledzi, a przed sobą
115 3  |             nią.~I widziałem te oczy, jak się zapalały, jak błyszczały
116 3  |               oczy, jak się zapalały, jak błyszczały gdyby węgle żarzące,
117 3  |              w końcu dwoje tych oczu, jak dwa krwawe słońca, zanurzało
118 3  |               nikt tak go nie kochał, jak ja je kochałem.~O, ten cud
119 3  |   fantastyczne paprocie, liście palm, jak z płomiennych kryształów
120 3  |            szukałem.~Oczy jej płonęły jak gwiazdy, a głos jej - wszak
121 3  |       wieczornym brzegiem...~Przyszła jak gołębica burzą w dalekie
122 3  |              strony zagnana, przyszła jak zbłąkana mewa, która szuka
123 3  |           fale. Rzuciły się na siebie jak dwa wściekłe szakale, poczęły
124 3  |             pomoc.~Widziałem jeszcze, jak na szczycie coraz wyżej
125 3  |      przemówiliśmy słowa. Ale czułem, jak jej oczy wpijały się bólem
126 3  |          tryskających wirów.~I nagle, jak gdy żelazna pięść osadza
127 3  |           serce wkoło siebie, czułem, jak bije o me piersi, widziałem,
128 3  |               o me piersi, widziałem, jak w morzu tonie, jak w szybkim
129 3  |         widziałem, jak w morzu tonie, jak w szybkim pędzie ponad nim
130 3  |          zagłuszyć, ale wciąż czułem, jak to serce o twarz moją bije,
131 3  |              serce o twarz moją bije, jak o pierś moją gwałtownie
132 3  |            oceanów.~Nigdy jeszcze tak jak teraz morze nie kochało.
133 3  |                wąskie czółno tańczyło jak fryga po toniach. Ponad
134 3  |              jednej głębi do drugiej, jak kropla rosy spadało ze szczytów
135 3  |           cisza. Morze wygładziło się jak bezchmurne niebo.~I spostrzegłem
136 3  |          niebo.~I spostrzegłem naraz, jak łódź moja wydłuża się, rośnie
137 3  |           brzegu do drugiego; czułem, jak nabiera życia, jak staje
138 3  |            czułem, jak nabiera życia, jak staje się ciałem, jak ciepła
139 3  |          życia, jak staje się ciałem, jak ciepła krew w nim krążyć
140 3  |             co rwał się niespokojnie, jak do lotu.~I naraz zatrzepotały