Rapsod

1 1|   nasze noce księżycowe; jej głowa tak jasna, jak gdyby słońce
2 1| głęboko na piersi spuszczoną głową, stanęłaś - i cichy smutek
3 1|   ciężka posowa się nad moją głową zarywa.~Było, jakby całe
4 2|      niebo zwieszało się nad głową ołowianym całunem smutku
5 2| srebrnych księżyców, nad Twą głową rozwiesiłem niebo cudu i
6 3| prysło światło w jej oczach, głowa jej opadła na poduszkę i