Rapsod

1 1|      stoję ponad wszelką burzą i bólem. Na szczycie najwyższych
2 1|        bólu, co przestał już być bólem: - to cisza smutku Twej
3 1|          były zamknięte, a twarz bólem skrzywiona.~Z rękoma na
4 2|          W niebieskiej godzinie, bólem i tęsknotą spowitej, w gasnących
5 3|         jak jej oczy wpijały się bólem i niemocą w ciemną noc.~
6 3| roztęsknione ramiona ujmuję jego bólem spiekły zmrok i tulę do