Rapsod

 1 1|            złomach skał, patrzę na morze i myślę o Tobie.~Morze się
 2 1|          na morze i myślę o Tobie.~Morze się pieni, u nóg mych łamią
 3 1|      tarasu mego pałacu patrzał na morze, przesuwały się okręty przed
 4 1|            wieczornym zmroku przez morze przewieje, i tak tajemniczy,
 5 1|           poplątanych łańcuchach w morze, a zieleń Twych lasów, to
 6 1|           Wiatr Cię przewiał przez morze, jak przewiewa "Anioł Pański"
 7 1|        tylko niechętnie zapadało w morze, by niezadługo znowu wypalać
 8 1|    olbrzymiego miasta, wybiegał na morze, rwał się daleko poza krańce
 9 1|           serce wykradało się poza morze, chłonęło słońce, którego
10 1|          nie szaleje Taifun, kiedy morze z najgłębszych czeluści
11 2|          coraz wyżej piętrzyło się morze, zbita piana opryskiwała
12 2|       ciemnej nocy, kiedy ziemia i morze w żałobnej pomroce spłynęły!~
13 2|    rozpryskują błyszczący szron na morze.~A z wolna rosni wokół dwóch
14 2|         noc i leją potoki ognia na morze.~I chwilę stoi morze w kipiącym
15 2|            na morze.~I chwilę stoi morze w kipiącym potopie płomieni,
16 2|            gór, zwaliłem lodowce w morze, gorącym strumieniom utorowałem
17 2|         dźwięk, wtedy czołgało się morze do Twych stóp, z wolna obejmowały
18 2|             gdy w czasie przypływu morze brzegi zalewa: jak diamentowy
19 2|            by wyjechać ku Tobie na morze, ku Tobie, święta oblubienico
20 2|           gasną gwiazdy, budzi się morze, a jak echo przebrzmiałego
21 2|            ręką trącone.~Budzi się morze i dzień się budzi, a jak
22 2|     godzina bólu i tęsknoty, kiedy morze mi śpiewa bolesną pieśń
23 3|                      RAPSOD TRZECI~Morze szalało. Parowiec szamotał
24 3|      szukałem. Ten raj śpiewało mi morze. A ten głos, który teraz
25 3|          taką rozkosz śpiewa tylko morze.~Tak się poczęła moja święta
26 3|        siostra i oblubienica moja:~Morze!~I nikt tak go nie kochał,
27 3|           łuną się pali. Wtedy się morze wspina na niebo, wgryza
28 3|    zapadłych słońc.~Już wspina się morze lśniącymi mgłami na krawędzie
29 3|         wyrosło, ulatuje na ciemne morze oddech pieśni.~Niby wahająca
30 3|           nieba do drugiego; ujęła morze w swe ramiona, i pierś przy
31 3|      rozkosznym spowiciu, spoczęło morze i dusza moja.~O, nocy upojenia,
32 3|       szczęście -~O jasna moja - o morze moje!~Nikogo jeszcze morze
33 3|         morze moje!~Nikogo jeszcze morze z taką mocą nie ukochało,
34 3|       kocha.~Bo moja dusza, toć to morze samo. Te same bezbrzeżne
35 3|        rozpęd i szał.~Kochało mnie morze i długie lata żyłem z nim
36 3|      nadeszła godzina wieczorna, a morze poczęło śpiewać swe święte
37 3|         gwiazdą, co od wschodu nad morze się wznosi.~A kiedy wyszła
38 3| zapomnieliśmy o piękności morza.~A morze szalało.~Razu pewnego, gdy
39 3|           mych objęciach, zawrzało morze straszną burzą.~Struchlałem.
40 3|           z przerażenia oniemiała.~Morze ryczało przeciągłym rykiem,
41 3|        trzask dwóch statków, które morze gdyby dwa okruchy na siebie
42 3|  zazdrością morza.~A stało się, że morze znowu ciskało z hukiem grzmotów
43 3|            Kornie opadły bałwany i morze wypogodziło się do dawnej
44 3|            serce było jego sercem.~Morze samo mi to objawiło.~Raz,
45 3|            się śnieg i lód w jedno morze ognia, święte serce morza
46 3|        Nigdy jeszcze tak jak teraz morze nie kochało. Wszystkie swoje
47 3|        zachwytu nad igraszką, jaką morze bawiło swego syna.~Nagle
48 3|             Nagle stała się cisza. Morze wygładziło się jak bezchmurne
49 3|            Z obu stron wspięło się morze, a dwie ściany wodne gdyby
50 3|           i z wolna oddzieliło się morze, co ciałem się stało, od
51 3|    prześniło się cierpienie. Tylko morze zostanie i miłość moja zostanie,
52 3|       szczęście - O jasna moja - o morze moje.~Kristianiafjord i