Rapsod

 1 Mod|      MODLITWA~Ty, która w czarne sny moje świetlanymi palcami wplatasz
 2 Mod|     wichrzyły się taką burzą gwiazdy moje, nigdy jeszcze nie płomieniała
 3 Mod|              Twe nogi rzucam gwiazdy moje, stopy Twe oplatam snów
 4 1  |               Bezkresne było państwo moje, a bez granic potęga moja.~
 5 1  |           który wszystko pochłania i moje dziś i moje jutro, moją
 6 1  |              pochłania i moje dziś i moje jutro, moją rozpacz i...
 7 1  |              w mrocznym blasku przez moje ciemne komnaty, jak nikniesz
 8 1  |            wpala, jak usta jej się w moje wpijają, jak ręce jej dyszą
 9 1  |           się wświeci, a dam Ci całe moje państwo, rozniosę pomór
10 1  |            Tam poza mną trawią ognie moje racje.~A byłem przecież
11 1  |               Bezkresne było państwo moje, a bez granic potęga moja.
12 1  |          przerzynały sinymi bruzdami moje kraje, a trzy morza oblewały
13 1  |            kolebkę moją, matkę moją, moje święte łono.~Bezgraniczne
14 1  |      olbrzymie martwe paprocie. Całe moje bezgraniczne państwo stopiło
15 1  |              pani moja - przyszłaś w moje kraje, gdzie nawet w nocy
16 1  |           miałem.~Z Indii przywiozły moje okręty olbrzymie diamenty,
17 1  |         upojenia, słowa, które serce moje pieściło, całowało i tuliło,
18 1  |         spojrzenie wcałowało w serce moje upiorną godzinę Twych gór
19 1  |           coś rwało mnie i szarpało, moje serce wykradało się poza
20 1  |       kosztownych kamieni, co w żyły moje lśnieniem pleśni się wświecały.~
21 1  |           pleśni się wświecały.~Ręce moje stały się przezroczyste,
22 1  |         południa, kiedy całe państwo moje w jedną pustynię światła
23 1  |             wynoszono na taras, oczy moje błąkały się w błędnym przerażeniu
24 1  |            niebo rzuca, a największe moje okręty gdyby słabo sklejone
25 1  |          Samum, kiedy góry piasku na moje karawany ciska lub całe
26 1  |              niedawno Twe blade ręce moje serce do snu kołysały.~I
27 2  |        ciemności ku mnie wysuwa, gdy moje serce obejmuje, jak przeciągły
28 2  |              brzasku porannym znikło moje potężne państwo w mglistych
29 2  |              słonecznym rozsiały się moje pałace i ogrody, i znowu
30 2  |           raz Cię już widziałem, gdy moje potężne słowo z łona wieczności
31 2  |             ma twórcza wola osłabła, moje myśli błądziły nad oceanem,
32 2  | bezprzestrzennych dali.~A gdym kąpał moje dzieło w białym świetle,
33 2  |      patrzysz ze smutnym uśmiechem w moje półsenne oczy. Twa łkająca
34 2  |             mej piersi, niosłem Cię, moje biedne dziecię, i szukałem
35 2  |         zrównałem, byś mogła widzieć moje zwycięskie okręty, kiedy
36 3  |              w drżących pieszczotach moje serce, tuliły je i całowały.~
37 3  |         przedtem nie widziałem, choć moje serce często śniło swe błędne
38 3  |             ze mną, krew mojej krwi, moje dziecko, siostra i oblubienica
39 3  |          chłonę w chciwym pragnieniu moje wielkie szczęście -~O jasna
40 3  |               O jasna moja - o morze moje!~Nikogo jeszcze morze z
41 3  |      przebiegały po mym ciele; serce moje straszną trwogą zdjęte w
42 3  |              płonie królewską potęgą moje szczęście rozpaczne:~Lat
43 3  |           wykwita.~I znowu roztaczam moje białe, życiem zmęczone skrzydła
44 3  |        siebie i piję jego wieczność, moje wielkie tajemne szczęście -
45 3  |               O jasna moja - o morze moje.~Kristianiafjord i Playa