Rapsod

 1 1|          jak oddech nocy letniej, gdy miękką rozkoszą kwitnącego
 2 1|      wykarmionych mlekiem lwic, a gdy przed tarasem mego pałacu
 3 1|          potęgą.~Aż jednego dnia, gdy szeregi wojsk moich wróciły
 4 1|      gdyby listki z róży opadały, gdy ją wiatr muśnie - było,
 5 1|        cisza niebieskiej godziny, gdy całe przestworze wsłuchuje
 6 1|           i tak smutnie, jak noc, gdy na zbolałe serca krwawym
 7 1|         by zakląć niebo w chwili, gdy zmrok się coraz wyżej na
 8 1|         upojeń przykuć na niebie, gdy w sercu błędne sny się rozmajaczą,
 9 1|          raz już kiedyś przeżyła, gdy wszechistnienia śniła początek.~
10 1|         blasku omszałej patyny.~A gdy noce przyszły, noce krótkie
11 1|         co swą klatkę rozszarpał, gdy ręce Twe w błędnej zadumie
12 1|    jeszcze zobaczyć, raz jeszcze, gdy pod zachód czerwoną łuną
13 1|         mego miasta, raz jeszcze, gdy w dzikim triumfie zapory
14 1|      pieniło.~Ale przyszedł czas, gdy serce me stężało w krzyku
15 2|      czuję Twą białą, wąską dłoń, gdy się jaśniejąca z ciemności
16 2|         ciemności ku mnie wysuwa, gdy moje serce obejmuje, jak
17 2|       widziałem olbrzymie słońce, gdy lało w nagą ziemię płomienną
18 2|           skrzydeł biło me serce, gdy me wojska w groźnych rytmach
19 2|           kiedy słyszę Twój głos, gdy czerwonym światłem gasnącego
20 2|     blasku raz Cię już widziałem, gdy moje potężne słowo z łona
21 2|        ziemię w czarne żgło nocy, gdy jedna wieczność po drugiej
22 2|         wreszcie nadeszła chwila, gdy przeczute tęsknotą słowo
23 2|        brzegach przebrzmiewały.~A gdy wszystkie ognie na wierzchołkach
24 2|        wierzchołkach gór pogasły, gdy ostatnie blaski haftowały
25 2|       szlaki nad szczytami lasów, gdy się ostatnia pieśń rozwiała,
26 2|          ostatnia pieśń rozwiała, gdy w nocnej ciszy przekwitł
27 2|      światłem, co Cię opływało.~A gdy raz znowu Twe włosy zmrok
28 2|           w górę.~Tak opada rosa, gdy wiatr poranny przez łąki
29 2|         brzegu ostatni akord fal, gdy dalekie wiosło trąci w szklistą
30 2|       spływa potop pijanych barw, gdy na niebie noc milczenie
31 2|           spienionej grzywie fal, gdy w czasie przypływu morze
32 2| przerażona, oczyma Ukrzyżowanego, gdy już słupem stawały. Na moich
33 3|          oczy powiodą. Czułem, że gdy powstanę, będą jak gwiazdy
34 3|           wokół gazowych latarni, gdy się na nie patrzy przez
35 3|      morzem się stało.~Kocham je, gdy świt się wyzwala z lubieżnych
36 3|        kiście spowite.~Kocham je, gdy słońce w upalne południe
37 3|        się nad morzem.~Kocham je, gdy burza je chwyta w swe wściekłe
38 3|          nade wszystko kocham je, gdy godzina zmroku, krwią i
39 3|      morze szalało.~Razu pewnego, gdy w ciemnej, jesiennej nocy
40 3|  tryskających wirów.~I nagle, jak gdy żelazna pięść osadza rozhukanego
41 3|         samo mi to objawiło.~Raz, gdy dusza moja rozpłynęła się