Rapsod

 1 Mod|      jasność, co Twą skroń wieńczy, tak krwawymi błyski, jak teraz,
 2 1  |      łoskotem olbrzymie fale, a noc tak ciemna i dżdżysta.~Zamykam
 3 1  |        rozdziera światło mych oczu, tak że cały świat migoce gdyby
 4 1  |          chrztu dopełniła.~Bo byłaś tak przezroczystą i powiewną,
 5 1  |            żarze południa.~Bo byłaś tak cichą i bladą, jak oddech
 6 1  |          noce księżycowe; jej głowa tak jasna, jak gdyby słońce
 7 1  |            niej stopiło, a głos jej tak cichy, jak pieśń, którą
 8 1  |            przez morze przewieje, i tak tajemniczy, jak najskrytsze
 9 1  |          wysusza, przyszłaś do mnie tak cicho i tak smutnie, jak
10 1  |       przyszłaś do mnie tak cicho i tak smutnie, jak noc, gdy na
11 1  | przezroczyściała i stała się jasną, tak jasną, jak twarz dziewicy,
12 1  |            chłonęło słońce, którego tak dawno nie widziałem, i w
13 1  |            krzyż! Słońcu w ofierze!~Tak nie szaleje Taifun, kiedy
14 1  |          sklejone pudełka gruchoce, tak nie szaleje Samum, kiedy
15 1  |           lub całe piaskiem zalewa, tak nawet nie szalało słońce,
16 1  |        gwałtowny wysiłek: stała się tak białą, że się w słońcu rozpływać
17 1  |          moja stępiała, a dusza, co tak długo z krwiożerczym pragnieniem
18 2  |            morza.~Nigdy Cię jeszcze tak smutnej nie widziałem.~Tak
19 2  |          tak smutnej nie widziałem.~Tak smutne widziałem pola w
20 2  |             światło dalekiej chaty.~Tak smutnie zapadało raz słońce
21 2  |           krańcach nieba i zanikło.~Tak smutną widziałem raz mewę
22 2  |           smutku czekała śmierci.~I tak smutną słyszałem raz ostrym
23 2  |            niewidzialnych gwiazd...~Tak siedzieliśmy zadumani i
24 2  |         oczy -~raz jeszcze spojrzyj tak na mnie!~I przemów do mnie!~
25 2  |      wieczornych, spłynęłaś w górę.~Tak opada rosa, gdy wiatr poranny
26 2  |       poranny przez łąki przewieje.~Tak przekwita na brzegu ostatni
27 2  |      szklistą powierzchnię jeziora.~Tak gaśnie w ciemności płonący
28 2  |       warkocz spadającej gwiazdy, i tak spływa potop pijanych barw,
29 2  |       milczenie rozściela.~I często tak myślę i marzę, i śnię o
30 2  |          gwiazd owieńcza Twe czoło.~Tak Cię widzę często, Ty oblubienico
31 3  |           śpiewały mi oczy, których tak rozpacznie szukałem. Ten
32 3  |         rozkosz śpiewa tylko morze.~Tak się poczęła moja święta
33 3  |     oblubienica moja:~Morze!~I nikt tak go nie kochał, jak ja je
34 3  |            oblubienicę moją, której tak długo szukałem.~Oczy jej
35 3  |             usta zbielały, a drżała tak, jako drży serce, świeżo
36 3  |    olbrzymia płaszczyzna śniegu.~Bo tak mi tęsknota powiedziała,
37 3  |          dno oceanów.~Nigdy jeszcze tak jak teraz morze nie kochało.