Rapsod

 1 Mod|           po raz ostatni widziałem, ale wciąż jeszcze lśni me serce
 2 1  |              moją rozpacz i... i... Ale otóż słyszę głuchy rozgwar;
 3 1  |           tylko Twój cień wywołali, ale na próżno kreślili czarodziejskie
 4 1  |           śmierci i hańby wiecznej, ale pozwól, że raz jeszcze uczuję
 5 1  |           słyszy się wtedy dźwięku, ale czuje się dzwony w sercu,
 6 1  |             których nie rozumiałem, ale które dusza moja widziała
 7 1  |        głębokie bruzdy w mej duszy, ale byłem szczęśliwy.~A słońce
 8 1  |        żebrać łaski i przebaczenia.~Ale na próżno czekało. Co dzień
 9 1  |           mówiłaś o Twej ojczyźnie, ale czułem ją wokół mnie, nade
10 1  |         witałem słońce, matkę moją.~Ale wciąż od nowa tłumiłem rozpacz
11 1  |          przy piersi mojej pieniło.~Ale przyszedł czas, gdy serce
12 1  |          Precz z moich oczu, precz!~Ale lud mój z miejsca się nie
13 1  |             ją porwać w me ramiona, ale jak gdyby wszystko życie
14 1  |           miasta moich niewolników, ale z radością znosił naród
15 2  |             Nadeszła chwila zmroku, ale słońca widać nie było, tylko
16 2  |    zapadłego słońca widziałem Cię - ale tylko przez błysk sekundy,
17 2  |         morzach błądziły me okręty, ale nie mogłem odnaleźć Twej
18 2  |       ojczyzny; zbiegłem pół ziemi, ale nie mogłem pochwycić Twego
19 2  |        spełniła wszelką tęsknotę, - ale czymże mi ta wszechpotężna
20 2  | wszechistnienie stanęło w pożarze - ale czym mi cała piękność i
21 2  |      pomroce spłynęły!~Milczeliśmy, ale dusze nasze objęły się i
22 2  |          przed głosem wieczności, -~ale czym mi wszelki dźwięk,
23 2  |            wzroku; słyszałem ludzi, ale nigdy nie zadrgał dźwięk
24 2  |         gwiazdy tlą mdłym blaskiem, ale widzę Cię jeszcze, widzę
25 2  |    spełnieniu tej ciemnej tęsknoty, ale daremnie kruszyłem światy,
26 2  |            i na nowo je wzniecałem, ale nic nie mogło zaspokoić
27 2  |    nieprzedartym gąszczem bluszczu.~Ale nadaremnie wyczerpywała
28 2  |           zagasłaś, a może umarłaś, ale wciąż Cię widzę, na jawie
29 2  |      klejnotu, co Twe czoło opasał.~Ale gdym podnosił kotwice, gdym
30 2  |            ucieleśniła się od nowa, ale wciąż byłem razem z Tobą.~
31 3  |          bym ja jej coś powiedział, ale tylko przez błysk chwili.
32 3  |             lawy na brzeg wyrzuca -~ale nade wszystko kocham je,
33 3  |    krzyczały bezgłośnie błyskawice.~Ale w odmęcie naszego szczęścia,
34 3  |            nie przemówiliśmy słowa. Ale czułem, jak jej oczy wpijały
35 3  |     gwizdałem, by strach zagłuszyć, ale wciąż czułem, jak to serce
36 3  |         przepływający ponad globem.~Ale nie dostrzegłem cienia.~