Rapsod

 1 Mod|        ale wciąż jeszcze lśni me serce nad gwiazdami, któreś w
 2 Mod|          a w ręce Twoje kładę me serce - me serce...~
 3 Mod|        Twoje kładę me serce - me serce...~
 4 1  |      większego nad ten, który mi serce szarpie i nie ma strachu
 5 1  |   Spłynęłaś, jak sny spływają na serce, syte bólu i rozkoszy.~Wiatr
 6 1  |       febry, które rozwścieklone serce wszechświata na niebie wypieka.~
 7 1  |       czyste i słodkie jak Twoje serce.~ Kapłankom Galów wydarto
 8 1  |        mewy polarnej.~Czułem Twe serce, jak żarem mego słońca namiętnie
 9 1  |         i upojenia, słowa, które serce moje pieściło, całowało
10 1  |     Twoje spojrzenie wcałowało w serce moje upiorną godzinę Twych
11 1  |      rwało mnie i szarpało, moje serce wykradało się poza morze,
12 1  |       głębiej i goręcej się w me serce wchłaniały, jak co noc ciało
13 1  |          Ale przyszedł czas, gdy serce me stężało w krzyku za słońcem.~
14 1  |     niedawno Twe blade ręce moje serce do snu kołysały.~I słyszę,
15 1  |         promieniła, i słyszę Twe serce, jak kołacze, puka, wabi
16 2  |         ku mnie wysuwa, gdy moje serce obejmuje, jak przeciągły
17 2  |       stalowych skrzydeł biło me serce, gdy me wojska w groźnych
18 2  |          w przepych mego raju, a serce Twe więdło w tęsknocie jak
19 3  |       drżących pieszczotach moje serce, tuliły je i całowały.~Na
20 3  |         się głębiej jeszcze w me serce. Rwało mnie coś, by powstać
21 3  |       głos, który teraz wabił me serce w odległe dale, ten głos
22 3  |         nie widziałem, choć moje serce często śniło swe błędne
23 3  |     wokół morza święci:~Zapomnij serce, zapomnij!~A z kwiecia wieczności,
24 3  |   wieczorną kołysałem stęsknione serce do snu, a budząc się wznosiłem
25 3  |          a drżała tak, jako drży serce, świeżo z piersi wyrwane.~
26 3  | przestworza, bo znowu wróciło mu serce.~Bo jej serce było jego
27 3  |         wróciło mu serce.~Bo jej serce było jego sercem.~Morze
28 3  |      morzem uczułem nagle bijące serce wkoło siebie, czułem, jak
29 3  |        przebiegały po mym ciele; serce moje straszną trwogą zdjęte
30 3  |         ale wciąż czułem, jak to serce o twarz moją bije, jak o
31 3  |         gwałtownie się tłucze.~I serce rosło - rosło, jednym zamachem
32 3  |        Coraz głębiej wwierca się serce w jej ciemne wnętrze i oto
33 3  |   wytryśnie jako płomień, jeżeli serce jej jeszcze żądnym pragnieniem
34 3  |        jedno morze ognia, święte serce morza poczyna bić i znowu
35 3  |     swoje oczy, swój głos, swoje serce.~Kochało mnie wielką, dziewiczą