Rapsod

 1 1|         wszelkie rozkosze, jak pierś jej się w moją wpala, jak usta
 2 1|           się w moją wpala, jak usta jej się w moje wpijają, jak
 3 1|             w moje wpijają, jak ręce jej dyszą na mej szyi w bolesnym
 4 1|            me czoło położy, że tylko jej uśmiech przez jedną sekundę
 5 1|           jak nasze noce księżycowe; jej głowa tak jasna, jak gdyby
 6 1|              na niej stopiło, a głos jej tak cichy, jak pieśń, którą
 7 1|            się ku duszy, wsłuchane w jej straszną gędźbę.~Nad miastem
 8 1|          moja biała niewolnica. Oczy jej były zamknięte, a twarz
 9 2|            tysiącem zmysłów wnikła w jej najskrytsze tajnie, zatrzymywała
10 2|             pragnieniem rozwarło się jej łono dla siejby życia.~
11 3|         całowały.~Na chwilę zadrgały jej usta, jakby mi chciała coś
12 3|    powiedzieć, jakby czekała, bym ja jej coś powiedział, ale tylko
13 3|            błysk chwili. Znowu twarz jej zastygła.~Tylko jej oczy
14 3|            twarz jej zastygła.~Tylko jej oczy błyszczały i wpiły
15 3|              Bo oto prysło światło w jej oczach, głowa jej opadła
16 3|          światło w jej oczach, głowa jej opadła na poduszkę i znikła
17 3|         zniknęła mi z oczu.~Szukałem jej, och, jak jej szukałem!~
18 3|               Szukałem jej, och, jak jej szukałem!~Od rana do późnej
19 3|        gorączką i tęsknotą; szukałem jej po wszystkich ulicach rojących
20 3|              ludzi.~Dopatrywałem się jej w każdej kobiecie; zdawało
21 3|              tych oczu zdjęła urok z jej serca.~Takim błędnym kołem
22 3|          dale, ten głos wśpiewał i w jej duszę swoje ciemne gwiazdy.~
23 3|             tak długo szukałem.~Oczy jej płonęły jak gwiazdy, a głos
24 3|          płonęły jak gwiazdy, a głos jej - wszak to był głos morza,
25 3|         kląkłem przy niej, całowałem jej ręce i stopy, a potem wziąłem
26 3|         zaniosłem do mej chaty.~Nogi jej były poranione i krwawiły.~
27 3|      poranione i krwawiły.~I obmyłem jej stopy i całowałem święte
28 3|            dogorywająca gazela, oczy jej wpiły się chciwie w mą duszę,
29 3| przemówiliśmy słowa. Ale czułem, jak jej oczy wpijały się bólem i
30 3|       strasznej, rozpacznej niemocy. Jej usta zbielały, a drżała
31 3|           znowu wróciło mu serce.~Bo jej serce było jego sercem.~
32 3|          głębiej wwierca się serce w jej ciemne wnętrze i oto rozwiera
33 3|           jako płomień, jeżeli serce jej jeszcze żądnym pragnieniem