Rapsod

 1 1|          mieć taką moc, by zakląć niebo w chwili, gdy zmrok się
 2 1|        rozwichrzonymi szczytami w niebo krzyczą, daleko poza morza,
 3 1|       sklepieniu niebieskim; nowe niebo pragnąłem rozesłać nad ziemią,
 4 1|          rozpalonego wzroku.~Och, niebo, nowe niebo bez słońca,
 5 1|          wzroku.~Och, niebo, nowe niebo bez słońca, niebo jaśniejące
 6 1|            nowe niebo bez słońca, niebo jaśniejące zielonym światłem
 7 1|         nocy polarnej, tajemnicze niebo z mrocznych świtów i zmroków
 8 1|          zarywa.~Było, jakby całe niebo na mnie spadło. Tylko lśniące
 9 1|       wytrysnął rozwartym łonem w niebo:~Jam Twoja! Weź, przytul,
10 1|         najgłębszych czeluści pod niebo rzuca, a największe moje
11 1|  męczarnie, bo otóż otworzyło się niebo nad mym państwem, chłodne
12 2|        jęczał, łkał i zawodził, a niebo zwieszało się nad głową
13 2|        bezmiernej jasności, kiedy niebo ziemi nie dotyka, a wzrok
14 2|           ogniska, wdrażają się w niebo gdyby dwa olbrzymie kratery,
15 2|      ogniem rozszalałe ramiona na niebo, wspina się na jego krańcach
16 2|           górę, a ze wszech stron niebo zdaje się wchłaniać w swe
17 2|       wolna gaśnie płomienny cud, niebo dogorywa, dwie gwiazdy tlą
18 2|         nad Twą głową rozwiesiłem niebo cudu i dziwów, a nagą ziemię
19 2|        góry piasku i rzucały je w niebo, rozłożyły się rozkosznie
20 2|           grzebieniem, wybiegły w niebo dziewicze lasy olbrzymich
21 3|        krwią obryzgane ramiona na niebo zarzuca, a olbrzymia korona,
22 3|         Wtedy się morze wspina na niebo, wgryza się w jego głąb
23 3|     szumem ulatujących skrzydeł o niebo trącają -~kiedy smutek tęsknoty
24 3| wieczności prześliznęła się przez niebo krwawa błyskawica i spadła
25 3|   świetliste i modre rozbrzaskiem niebo.~A stało się, że razu pewnego,
26 3|      rozbiły się w pianę, znowu w niebo wyrosły, a w ogłuszający
27 3|     wygładziło się jak bezchmurne niebo.~I spostrzegłem naraz, jak