Part

 1 1 |            sacra dla nauki, seria do przestrogi wiodące~poważnych
 2 2 |                                   DO ŻAŁOSNEJ KORONY POLSKIEJ
 3 2 |            Kiedy ją ptak dwugłowy do niewolej spycha,~Próżno
 4 2 |          Próżno nieboga pierwszej do wolności wzdycha.~A one,
 5 2 |          możnym Augustom przyszło do okupu.~Hiszpan, który świat
 6 2 |    antypody,~Musi iść z poddanymi do miru, do zgody,~I którym
 7 2 |          iść z poddanymi do miru, do zgody,~I którym wczora:
 8 2 |      wszech żołnierzów matko,~Już do nas niewrócona; bo nigdy,
 9 3 |        wsi na przedaniu~Od Gorlic do Grybowa; te leżą przy Ropie,~
10 3 |      korzec, prócz tego, co idzie do plewnie.~Buk raz w dziesięć
11 3 |         Najeździsz się na saniach do Zielonych Świątek.~Drwa
12 3 |           uciechy.~Tam każdy ptak do cieplic, jąwszy na suchedni,~
13 4 |         leśnej jabłoni;~Są maliny do smaku, są róże do woni;~
14 4 |          maliny do smaku, są róże do woni;~Tylko ostrożnie siągać,
15 4 |       jednako strawny ma żołądek.~Do łasa, czytelniku, idziesz,
16 4 |          czytelniku, idziesz, nie do raju,~Tam same tylko frukty,
17 4 |        gdzie, nie w skok się miej do nieprzyjaźni:~Wielka pomsta
18 5 |    stanąłem popasem.~Ledwie wnidę do izby, aż z srogim hałasem~
19 6 |     Uchyliwszy powagi, przeskoczy do kuchnie:~Znośniejszy dym
20 6 |           leniwo;~Rzadki żołnierz do nieba trafi, skacząc krzywo.~
21 6 |       ginie, diabłu się dostawszy do miechu.~Ma anioł, ma i diaboł
22 6 |           diaboł osobliwą puszkę,~Do której chowa wziętą z swego
23 7 |          stawię się; gdy przyszło do stołu,~Po konfektach wyglądam
24 7 |           ptastwo,~Siągnę z nożem do misy, aż ono plugastwo.~
25 7 |           Miasto jedzenia, już mi do ublwania blisko.~Wety za
26 7 |          de lacrima Christi!~Pije do mnie, ja sobie po polsku
27 7 |       zapłaczę.~Więc co przytknie do gęby, to patrzy, to słucha,~
28 7 |           Zbieram nogi co prędzej do swojej gospody;~Już czeladź
29 7 |     Krakowie i ja póki żywy będę,~Do włoskiego bankietu na czczo
30 7 |       miał nóż myty:~"Pójdę znowu do Włocha, pójdziesz ze mną
31 8 |           drobne tarcice potarga.~Do twej, o Mocny Boże, pomocy
32 8 |           Mocny Boże, pomocy się, do twej~Garniemy. Racz użyczyć
33 8 |        jako go na śmierć, tak nas do żywota~Niech wiedzie, gdy
34 9 |      Polszcze pieniądzmi, inszych do Polskiej nie wniosą.~A kędyż
35 9 |           teraz pomału~Przychodzę do rozumu: lis ze lwem do działu.~
36 9 | Przychodzę do rozumu: lis ze lwem do działu.~Nie, żeby oni jaką
37 10|                          WIELBŁĄD DO TAŃCA~Znaczny książę we
38 10|        próba,~Rozkaże mu rano iść do stajnie za sobą,~Kędy przy
39 10|         papieru nic więcej, tyleż do ksiąg gustu.~Kiedy ani żołnierza,
40 10|   klejnoty, szpalery, kobierce.~I do tych mu się najmniej nie
41 10| reformatom.~Klasztor tedy i drogę do nieba mu bitą~Zaleca: "Ponieważ
42 10|         Okryje, kto się tylko uda do kaptura.~Pojąć, nie rzkąc
43 10|         kaptura.~Pojąć, nie rzkąc do tego nie chce mieć ochoty:~"
44 10|          stada, sady, aż przyszło do psiarnie.~Jedzie z nim w
45 10|           pod samurą prosię,~Toż, do onego ojca przyszedszy,
46 10|      konie się przyczynia~Kto się do czego rodzi, z świnią przecie
47 10|          rozumie a ten, choćby mu do głowy~Łopatą kładł, gdy
48 11|        boi.~Nie dlatego on futrem do góry obrócił,~A nużby się
49 12|           umrzy za żywota,~Śmierć do groba, śmierć z grobu otwiera
50 12|     umarszy ciałem,~Będziesz, ale do trzeciej śmierci, zmartwychwstałem.~
51 13|               BRATERSKA ADMONICJA DO ICHMOSCIÓW WIELMOŻNYCH PANÓW
52 13|    swawola, nikczemna pieszczota!~Do tegoż przyszło sarmackiemu
53 13|        tysiącem pługów orze niwy,~Do Wisły albo bierze się do
54 13|          Do Wisły albo bierze się do Sanu:~Już ma we Gdańsku
55 13|          patrzy ku Fordanu.~Inszy do Rzymu bez wszelkiej sromoty,~
56 13|          Odpuśćcież, że tak piszę do was śmiele,~Ani sarkazmem
57 13|           tak gorzkie ziele,~Wżdy do lekarstwa moc jego najszczersza.~
58 13|        piecuchy,~Kto nie ma serca do wojny, prządł kądziel;~Lecz
59 14|                                   DO JEDNEGO, CO WZIĄŁ BIBLIOTEKĘ
60 14|          W POSAGU~ ~Nie znał Adam do siebie swojej niedołęgi;~
61 14|         ale to źle, bowiem~Lepszy do pargaminu mosiądz przed
62 15|                   OPAK~ ~Przyjadę do szlachcica w przyjacielskiej
63 15|          przykrzą na każdy dzień, do księgi chybaby~W niedzielę,
64 15|           grać albo w się lać aże do upadu.~Anoż szlachcic, co
65 16|          Raz tylko przez cały rok do stodoły wożę;~Na każdy dzień
66 16|      chciał tym żartem,~I rozjadą do domów, gdyżby im o piątku~
67 17|      martwym popiele,~Co mi drogę do nędze, ba, do śmierci ściele.~
68 17|         Co mi drogę do nędze, ba, do śmierci ściele.~Chciałem