Part

 1 1 |        NIE PLEWIONY;~Bróg, ale co snop, to inszego zboża;~
 2 2 |         Owych, mówię, Polaków, co swej ostrzem bronie~Za lodowatych
 3 2 |       swe treny, bo ta szkoda, co cię~Dziś potkała, nie może
 4 2 |      tej mierze winy.~Wszytko, co w górę rośnie, doszedszy
 5 2 |   regiestrze~Wszytkie państwa. Co naprzód twej się stało siostrze,~
 6 2 |       morskim okrążył zatopię,~Co nań złoto bogata Ameryka
 7 2 |    kościołów, milijonem ludzi,~Co rok tamtych meczetem, tych
 8 2 |        Ale patrząc na grzechy, co siągają nieba,~Barziej życzyć
 9 3 |       kopy korzec, prócz tego, co idzie do plewnie.~Buk raz
10 3 |       niepośledni,~Bo chociaż, co zastanie w polu, wszytko
11 3 |     jelce, jeśliże~Będzie wola co z tych jeść; najpewniejsze
12 3 |       folwarki.~Młyna nie masz co prawda, w stępie tłuką krupy.~
13 3 |      krupy.~Powietrza nie bój, co rok wiatr odrze chałupy.~
14 3 |    sierpa nie trzeba; chceszli co siec: kosą.~Gęsi też ani
15 3 | Krakowie nowe belwedery.~Masz, co tylko pomyślisz, krom jednego
16 3 |   odzienia; to kupić, gdyby za co, trzeba.~
17 4 |      że się~Sprawisz ode mnie, co w tym zawiera się lesie.~
18 4 |       Po staremu wszytko drwa, co ten plac osięgły,~Chociaż
19 4 |       Ale tylko lekarz wie, na co, i poradzi.~Zdybiesz łanuszkę,
20 4 |    miód pewny; a w mrowisku~Na co gmerać, na co się dać kąsać
21 4 |      mrowisku~Na co gmerać, na co się dać kąsać bez zysku?~
22 5 |        koniech kulbaki.~Pytam, co się to stało, widząc gospodynią;~
23 6 |  Właśnie mu to służy.~A ludzie co są? Szachy rozmaitej struży.~
24 6 |    jeden krok dokoła, chybaby,~Co się więc trafia, że mu kto
25 6 |       czarnego się umykać, ba, co tchu, co pary~Uciekać radzę,
26 6 |       się umykać, ba, co tchu, co pary~Uciekać radzę, kiedy
27 7 |        galarety za tem;~Myślę, co dalej czynić mam z tym odrwiświatem:~
28 7 |       tylko nie zapłaczę.~Więc co przytknie do gęby, to patrzy,
29 7 | ostatnie wschody.~Zbieram nogi co prędzej do swojej gospody;~
30 8 |       nań sroga porwie szarga,~Co go gwałtownie w drobne tarcice
31 9 |         On by, sam dla siebie,~Co najlepiej chciał wierzyć,
32 9 |        społem?"~"Każdy wierzy, co kościół, chyba że nie czyni,~
33 9 |       okupują." "Pewnieć tymi, co są~W Polszcze pieniądzmi,
34 9 |     się to godzi."~"A o naszej co mówią aryjani wierze?"~"
35 9 |    mówią aryjani wierze?"~"To, co my o ich, że w niej nieważne
36 13|   kościołów,~Jeśli nie sąsiad, co oczy rozdarli,~Jeśli nie
37 13|      ma spełna roli łanu;~Pan, co tysiącem pługów orze niwy,~
38 13|  kwarcianą chorągiew wyprawić,~Co na nie ledwie beczkę wina
39 13|        się wczasuje w jamułce.~Co rok pięćdziesiąt tysięcy
40 13|      dąsy.~A dureń ufa w tych, co chodzi z nimi;~Bo ta iglica,
41 13|   chodzi z nimi;~Bo ta iglica, co po piętach dzwoni,~Przysięgę,
42 13|  trzeba by za morze.~Żołnierz, co krew swą za ojczyznę cedzi,~
43 14|                    DO JEDNEGO, CO WZIĄŁ BIBLIOTEKĘ W POSAGU~ ~
44 14|     kilką~Tysięcy ksiąg, gdzie co chcesz mosiądzową szpilką~
45 15|      do upadu.~Anoż szlachcic, co wszyscy zową go porządnym,~
46 15|   zeszcie,~Wątpię, żeby się mu co mogło dostać w reszcie.~
47 16|      bierze,~Myśli kuchmistrz, co pan w tej kładzie etceterze;~
48 16|        obiadu każe pan słudze, co stał bliski,~Kłaść przed
49 16|       się nic nie zmieszawszy, co znać było z cery:~"Teć to
50 17|       się i w martwym popiele,~Co mi drogę do nędze, ba, do