Part

 1 1 | zgorszenia cnotliwego człeka,~bo czystemu wszystkie rzeczy
 2 2 |       Hamuj jednak swe treny, bo ta szkoda, co cię~Dziś potkała,
 3 2 |        Już do nas niewrócona; bo nigdy, nie rzadko,~Cokolwiek
 4 3 |      Samo się zaleca~Miejsce, bo prawie wszędy może być forteca.~
 5 3 |     pożytek i to niepośledni,~Bo chociaż, co zastanie w polu,
 6 3 |      górą krzyształowej wody,~Bo się tu ani piwa, ani rodzą
 7 3 |    dzikich świni płot wysoki,~Bo tam sierpa nie trzeba; chceszli
 8 3 |   kury, i to pisz, nie niosą,~Bo je liszki, owce psy, dzieci
 9 3 |    rzeczy i wspominać szkoda,~Bo wszytko w pomieszkaniu nagrodzi
10 4 |       Tylko ostrożnie siągać, bo to nie na stole;~W ostatku
11 4 |      kto chce grzyby zbierać,~Bo jedne tuczą, trzeba od drugich
12 4 |  szaleć nie chceszli opichem;~Bo kto się na czym nie zna,
13 4 | potrawach potrzebny rozsądek,~Bo nie każdy jednako strawny
14 9 | wzięły kaduki."~"Czemuż to?" "Bo źle wierzył." "Takowej nauki~
15 9 |       dla wsi nie odmienił?"~"Bo drożej, niżeli wieś, swoje
16 9 |       czemuż opuścili Żydy?"~"Bo się nam okupują." "Pewnieć
17 9 |       z nami wolność kuszą."~"Bo nas więcej niźli ich." "
18 12| upewniać o przyszłym żywocie,~Bo raz cnotą, a drugi raz umarszy
19 13|       sprawi,~Sam tylko jada, bo żyje dyjetą,~Wszytko po
20 13|       tych, co chodzi z nimi;~Bo ta iglica, co po piętach
21 14|     Nie bez przyczyny, mówię, bo gdzie mosiądz strugnie,~
22 17|       Znacznie się pokrzepił,~Bo nimi wszytkę swoje substancyją