Part

 1 2 |        z jego ziemie odprawią go z sromem;~Których, gdy pojedynkiem
 2 4 |  pozór smak przechodzi, skoro go rozłupi;~Czasem też będzie
 3 6 | piędzią~Z niechcenia, ratować go święty anioł zdole,~Ale
 4 7 |      za on obiad, obiecuję mu go~Odwdzięczyć; prowadzi mnie
 5 8 |       sroga porwie szarga,~Co go gwałtownie w drobne tarcice
 6 8 |      zdjęta lina,~Która, jako go na śmierć, tak nas do żywota~
 7 9 |        to mu~Wioskę wziąć, to go wygnać na tułactwo z domu?~
 8 9 |     przyjdzie dla kary,~Kiedy go uprzedzają, sądząc ludzie
 9 10|      dorósł, pewniejszą chcąc go doznać próba,~Rozkaże mu
10 10|     nisko się~Ukłoni, żeby mu go ofiarował w dary.~Że z błaznom
11 10|  prócz rozumu straty:~Prowadź go na łopatę, a gówno z łopaty.~
12 10|  nieszczęśliwy ociec porzucił go z żalem.~
13 12|   choć umrzesz w ciele,~Znowu go znajdzie dusza w ziemi i
14 13|     swych zagrzeba~I woli, że go jak psa Tatar wtroczy.~Czy
15 13|       gotów pewnie wydżwignąć go z błota;~Lecz to bez człeka
16 13|       Żebrze, na swoje garnąc go prywaty;~Choć cnotliwego
17 13| piętach dzwoni,~Przysięgę, że go szabli nie obroni.~A teraz,
18 15|    szlachcic, co wszyscy zową go porządnym,~Aleć się to da