Rozdzial

 1 1|        który mię badał w Warszawie, mówił mi, że nie przypuszcza,
 2 2|          się do mnie, flegmatycznie mówił:~- Psy, śladów szukają!
 3 2|          tego wytłumaczyć, zbyt źle mówił po polsku, a ja znowu nie
 4 2|          jedno. Prawo takie jest! - mówił z dumą i zadowoleniem.~-
 5 2|             dzisiaj, słyszał pan? - mówił dalej - pewnie którego diabła
 6 2|      solidarności.~- Razu pewnego - mówił mi - nająłem konie, by odwieźć
 7 2|             A tu co? Kontrabanda! - mówił tryumfująco. - Kontrabanda
 8 2|        bardzo niespokojne dzisiaj - mówił, pokazując na drogę, po
 9 2|      względem:~- Granice partyjne - mówił mi - były w tym czasie zawalone
10 2|              Już ty mnie słuchaj! - mówił prosząco, -tak lepiej, bo
11 2|        odtąd nie urywała się. N. N. mówił dużo i z zapałem. Słuchałem
12 2|            bardzo dobry człowiek! - mówił z przekonaniem. - Takich
13 2|           mnie.~- Pijesz herbatę, - mówił wesoło, kładąc mi rękę na
14 2|             po ramieniu gospodarza, mówił:~- Pewnie o kobietach rozprawialiście,
15 2|         panie dobrodzieju, stare! - mówił znowu flegmatycznie gospodarz. -
16 2|            interes do załatwienia - mówił, biorąc czapkę. - Zostawię
17 2|             w kąt i zniżonym głosem mówił:~- Widziałem swego przemytnika,
18 2|               Teraz chodź do mnie - mówił, ciągnąc mnie za rękaw. -
19 2|               U pani Z świeci się - mówił X., wskazując na okno na
20 2|               To mój skład główny - mówił mi X. z dumą. - Spójrz!~
21 2|            u siebie kilkadziesiąt - mówił nieco smutnym tonem, - ale
22 2|          idiotę!~- Wyobraź sobie, - mówił z wzrastającym oburzeniem, -
23 2|           mówiłem mu, - że będziesz mówił o N. N...~- Głupi jest,
24 2|           Jak chcesz, jak chcesz! - mówił uradowany, - przyznam ci
25 2|       herbatę, pójdziemy. Pan X. mi mówił rano, żebym pana odprowadził
26 3|             co! Kazano, ja patrzę - mówił, spostrzegając mój uśmiech.~-
27 3|           Wsiadłem już do dorożki - mówił mi, - gdy nagle podszedł
28 3|             wsiedli już do wagonu - mówił on - zająłem czym prędzej
29 4|           rozmowie ze mną w 1896 r. mówił, że "drukarnia wasza i "
30 4| aresztowanie drukarni.~- Niełatwo - mówił mi pan rotmistrz - zdobyć
31 4|        będziesz pan w Norymberdze - mówił mu - zajdź pan pod pomnik
32 5|         służąca... zobaczyć mogła - mówił urywanymi słowami, biegnąc
33 5|          zdziwieniem.~- Na sobie? - mówił, podchodząc do mnie i dotykając
34 5|             A co?~- I ja nie wiem - mówił ku memu zdumieniu gospodarz, -
35 5|         policzki. Z pewnym wyrzutem mówił do Z.:~- Pan mi nic nie
36 5|     gospodarz.~- Zabiorę, zabiorę - mówił Z., klepiąc go po ramieniu.~
37 5|           do zajazdu.~- Od dworca - mówił - ulicą na lewo. Miniecie
38 5|     wskazując na dalszy ciąg ulicy, mówił:~- Pójdzie pan dalej. Widzi
39 5|         czas pracował w tej branży, mówił mi o tej pracy w te słowa:~-
40 5|           Był zachwycony.~- Nigdy - mówił - nie przypuszczałem, że
41 5|            było dobrze i pięknie! - mówił, - a tu masz diable kaftan!
42 5|          opisywał:~- Skład główny - mówił on - był umieszczony u niezamożnej
43 5|          sercami.~- Ale do rzeczy - mówił nieco wzruszony. - Nasze
44 5|             następujący:~- Bibułą - mówił mi - w Wilnie rządził przez
45 5|          Michałek.~- Co u czorta! - mówił swym śpiewnym, litewskim
46 5|          dokuczać.~- Wydelegowano - mówił mi ów towarzysz - mnie do
47 5|            A widzisz, braciaszku! - mówił z pewnego rodzaju triumfem. -
48 5|            odpowiada nie "wpopad" - mówił z rosyjska. - Czego - pytam -
49 5|    przechodzi.~- A imaginuj sobie - mówił dalej kolega, - gdyśmy przyszli
50 5|           pokoju.~- Więc to pani! - mówił gospodarz, - co, jak waż,
51 5|         potrzebuje jej natychmiast; mówił o tej broszurze swemu agitowanemu
52 5|      cyfrowe przedstawienie rzeczy, mówił mi rok temu:~- Nie masz
53 5|         czytelnik przypomni to, com mówił o trzecim pasie pogranicznym,
54 6|            oknem i wyraz twarzy ich mówił o zdumieniu. Balem się,
55 6|           tłumie.~- Zabawnym było - mówił mi towarzysz z Łodzi - obserwować,
56 6|           lub fabrycznej, co będzie mówił o podrzuconym egzemplarzu
57 6|        książeczkę.~- Na, schawaj! - mówił po białorusku, - ad biskupa.~
58 6|        nowymi stosunkami.~- Wiesz - mówił mi, - mam trochę patriotyzmu
59 6|                Wyobraź więc sobie - mówił dalej - moją radość, gdy
60 6|              Nie masz wyobrażenia - mówił mi jeden z towarzyszów,
61 6|        wydawnictw.~- Partia nasza - mówił mi inny - stara się przeprowadzić
62 6|        sześć godzin.~- Cóż z tego - mówił prystaw, - ale rewolucja
63 6|            panu tak być spokojnym - mówił, widząc, że się uśmiecham, -
64 6|        Widzisz pan! Furman prystawa mówił, że panowie chcą urządzić
65 6|            ja z innym towarzyszem - mówił mi on - wyznaczone sobie
66 6|           takim fakcie.~- Szedłem - mówił mi wzruszonym głosem - późnym