Rozdzial

 1 2    |        transporciarzy był towarzysz X.. Specjalnie w celu urządzenia
 2 2    |         okien, wciskaniu towarzysza X. do kąta w każdej chwili,
 3 2    |             w owe okolice towarzysz X. Znajomość zawiązała się
 4 2    |            się wypadkowo. Towarzysz X. wyjeżdżał w interesie fabryki
 5 2    |    zielonych, a w dodatku towarzysz X. mógł używać nieraz pomocy
 6 2    |          kilka mil, gdzie towarzysz X. miał mi oddać już przetransportowany "
 7 2    |       nastąpić u jakiegoś znajomego X. Przyjechałem szczęśliwie,
 8 2    |  Przyjechałem szczęśliwie, zasiałem X., lecz bibuły nie było.~-
 9 2    |     przywiozłem nic - oświadczył mi X., - bo mam na myśli coś
10 2    |            się nie bój, - śmiał się X., - już ja ci to urządzę,
11 2    |          już przygotowane. W drodze X. zasypywał mnie pytaniami
12 2    |         Była to siedziba towarzysza X.~- Słuchaj! - zawołał nagle
13 2    |            Słuchaj! - zawołał nagle X. - przyszło mi na myśl,
14 2    |             mówisz! - uspakajał się X., który poczuwał się widocznie
15 2    |             woźnicę.~Konie stanęły, X. wysiadł, ścisnąwszy mi
16 2    |          wołanie: ~Zaczekaj, stój!. X. znowu dopadł do wozu i
17 2    |          poszedłem według wskazówek X. do fabryki. Nikt mnie nie
18 2    | flegmatycznie cedziła figura. - Pan X. mię uprzedzał, a jakże.
19 2    |            za konspiracje może mieć X. z taką małpą? - myślałem.~
20 2    |            przypomniałem sobie radę X. - gadaj o płci pięknej.~-
21 2    | krakowiankami.~- Pan dawno zna pana X.?~- Ja? - odpowiedział pytaniem. -
22 2    |           Nagle do pokoju wpadł sam X. Rzucił kapelusz na łóżko,
23 2    |          pan, po co? - zapytał żywo X.~- Ma jakoby jechać na kilka
24 2    |            potem wraca do Warszawy.~X. zamyślił się, parę razy
25 2    |   załatwiony!~Gospodarz, widząc, że X. coś mi szepce do ucha,
26 2    |             zaczeka - zaprotestował X. - Jeszcze pół godzinki
27 2    |     Wiedziałem dobrze, że dzielnemu X. tyle już przedsięwzięć
28 2    |            minut od rozstania się z X. Więc jeszcze 40 minut czekania.~
29 2    |         gotowe! - zawołał po chwili X., wpadając do pokoju i zacierając
30 2    |      karkołomnych schodach na dół i X. wprowadził mię do swego
31 2    |       weszli, w pokoju było ciemno. X. natychmiast zamknął za
32 2    |       pudełku się znalazły, z czego X. cieszył się, jak dziecko.~-
33 2    |              gadanie! - oburzył się X., - nie możecie jej trzymać
34 2    |           pani Z świeci się - mówił X., wskazując na okno na pierwszym
35 2    |          Warszawy - przedstawił mię X.~- Proszę na herbatę, pewnieście
36 2    |             skład główny - mówił mi X. z dumą. - Spójrz!~Wyjął
37 2    |               powtórzył raz jeszcze X., widocznie nie mogący strawić
38 2    |           kobietę? Nie! - śmiał się X., - ale to jest zacny chłop.
39 2    |        siódmej obudziło mię wołanie X.~- Wstawaj prędzej, za chwilę
40 2    |            przywiązanie, jakie miał X. dla swych "ofiar"-pomocników.~-
41 2    |   miasteczka wczoraj wieczorem. Pan X. stanowczo zanadto się naraża,
42 2    |               Kto to ten pan, co do X. przyjechał?~- Cóż pan na
43 2    |        uwierzy i czemu od razu pana X. posądzał? Ciekawi tu u
44 2    |             po co? do kogo? - A pan X. gorączka, byle więcej,
45 2    |          mogło z powodu stosunków z X. i jego przyjezdnymi towarzyszami.
46 2    |     Obiecałem mu solennie, że się z X. rozmówię.~- Jak skończymy
47 2    |             herbatę, pójdziemy. Pan X. mi mówił rano, żebym pana
48 2    |            wyjeżdża do Krakowa. Pan X. pewno tam jest.~Po herbacie
49 2    |          wyszliśmy i według rozkazu X. przechodziliśmy koło okien
50 2    |             pana ze śniadaniem, pan X. już jest. Proszę!~Wszedłem
51 2    |            siedzieli: mój towarzysz X. i pan Z', szczupły, wymizerowany
52 2    |           istocie, jak przepowiadał X., jak panowie. Zieloni i
53 5    |            i osadzono w 14 numerze (X pawilon wileński). Parę
54 5    |            w Zagłębiu, wstąp tam do X. U nich od dawna już leży
55 Zakon|       zwycięża i ginie. Pamiętam, w X pawilonie zawołano mię pięknego