Rozdzial

 1 1|          mieszkaniu. "Widzi pan, u pana, jako podejrzanego, te książki
 2 2|           terytorium knutowładnego pana, a więc i dla bibuły. ~Pierwsza
 3 2|     krakowiankami.~- Pan dawno zna pana X.?~- Ja? - odpowiedział
 4 2|            Oj! panie N. N., zgubią pana kiedyś te kobiety! A co
 5 2|         wie, przyjechał znowu brat pana dyrektora.~- Nie wie pan,
 6 2|          Jeszcze pół godzinki i ja pana uwolnię. Już wieczór się
 7 2|            dodał, zwracając się do pana N. N.~Zeszliśmy znowu po
 8 2|           tego kiepskiego wariata, pana Z. Jego nikt nie ruszył
 9 2|       przecie przyjechałem niby do pana.~- Toż to właśnie! I ja
10 2|            uwierzy i czemu od razu pana X. posądzał? Ciekawi tu
11 2|            X. mi mówił rano, żebym pana odprowadził do miasteczka,
12 2|           żebyśmy razem koło okien pana dyrektora przeszli. Już
13 2|            że pan dyrektor pytał o pana. U dyrektora dzisiaj rano
14 2|     spotkała mnie pani Z.~- Witamy pana, czekamy na pana ze śniadaniem,
15 2|            Witamy pana, czekamy na pana ze śniadaniem, pan X. już
16 2|          dziedzina, w której umysł pana Z był czynnym. Spostrzegłem,
17 2|     spotkaniu powozu, widząc w nim pana Z, o którym powszechnie
18 3| przystąpisz - pokaż pan rzeczy. Do pana jakiego, naturalnie, wstyd
19 3|      zawsze czort wybierze jakiego pana, do którego nam, chłopom,
20 4|        niej i Różnowskiego - czyli pana Karola, jak się lam nazywał -
21 4|        mogą zabrać i panią domu.~- Pana, jak pana - powtarzała z
22 4|            panią domu.~- Pana, jak pana - powtarzała z płaczem, -
23 4|           to pytanie huknąć w kark pana kupca. Bo przecie pytanie,
24 4|         sklep w Tomaszowie, proszę pana.~Wątpię, by odpowiedź bardzo
25 5|   pytającymi oczami.~- Przepraszam pana - mówię - pan Z. polecił
26 5|         pan Z. polecił mi zajść do pana i poczekać na niego tutaj.~-
27 5|           mnie nieśmiało.~- Pan od pana Z.? Pan Z. mnie uprzedzał,
28 5|   gospodarzem.~- Pan dawno widział pana Z.? - zapytałem. Mój gospodarz
29 5|            o bibule.~- Nie, proszę pana - odpowiedziałem - nie zabiorę
30 5|     wyszedł do mnie.~- Przepraszam pana - odezwałem się, - ale będę
31 5|           dotąd się nie zgłosił do pana. Będzie pan łaskaw powiedzieć
32 5|           a oprócz tego zostawię u pana bibułę dla niego. Pan mu
33 5|       zdejmę z siebie i zostawię u pana.~Gospodarz, który niespokojnie
34 5|           nie zna, że zaszedłem do pana i wpychałem gwałtem te pakunki,
35 5|           pyta znowu.~- Tu, proszę pana, - odpowiada stróż - po
36 5|        drogi, mam pilny interes do pana, proszę obudzić - odpowiada
37 5|  opryskliwym głosem.~- Przepraszam pana, ja od pana Stanisława -
38 5|            Przepraszam pana, ja od pana Stanisława - mówi towarzysz,
39 5|           na imieniu.~- Od jakiego pana Stanisława? - burczy gospodarz,
40 5|           napastuje?~- Przepraszam pana - mówi towarzysz, zaczynając
41 5|         pod nos towarzyszowi, - ja pana na policję odeślę! Toż to
42 5|           staruszka, - nie puszczę pana bez herbaty. Nabiega się,
43 5|           w czasie zajęć biurowych pana domu, a więc przed obiadem,
44 5|     rozmiękłam i ja.~- Przepraszam pana - rzekłam, - że w takiej
45 5|            że w takiej chwili będę pana mymi kłopotami zajmowała,
46 5|           jej być powinien. Proszę pana zaprzestać tych przykrych
47 6|       głosem zapytał mię:~- Cóż, u pana wszystko spokojnie?~- Naturalnie! -
48 6|           pytał dalej. - Nic się u pana nie przygotowuje w fabryce?~
49 6|         kazałem zaprząc konie i do pana, a pan mi mówi - sześć godzin.
50 6|           że nie ośm, ale ja pytam pana, jaki jest nastrój? Pan
51 6|        wiedzieć.~Długo uspakajałem pana prystawa, wreszcie zapewniłem,