Rozdzial

 1 1    |         Rotmistrz Konisski, który mię badał w Warszawie, mówił
 2 2    |           pan kontrabanda.~Mrowie mię przeszło po skórze na takie
 3 2    |           nawet obiecał przewieźć mię na tamtą stronę i z powrotem
 4 2    |          do niemożliwości; prosił mię, bym jechał sam, bo się
 5 2    |      rodzina sklepikarza otaczała mię i oglądała ze zdziwieniem
 6 2    |          powoził, szeptem zapytał mię: "A gdzie książki?" Odpowiedziałem
 7 2    |     poduszek powozu, lecz dręczył mię pakunek, który wyczuwałem
 8 2    |        opieki.~Te pytania męczyły mię mocno i przyznam się, gdy
 9 2    |        się jednak z losem, prosił mię tylko, bym wziął całą winę
10 2    |          cedziła figura. - Pan X. mię uprzedzał, a jakże. Proszę,
11 2    |  rozpoczęcie rozmowy, nie pytając mię o nic.~Próbowałem nawiązać
12 2    |       trochę smutno. Nie dręczyły mię, co prawda, żadne złe przeczucia.
13 2    |   schodach na dół i X. wprowadził mię do swego pokoju na parterze,
14 2    |         pół godziny, myślałem, że mię diabli wezmą.~- Czemu nie
15 2    |         gdzie mój towarzysz wziął mię za ramię i doprowadził do
16 2    |          z Warszawy - przedstawił mię X.~- Proszę na herbatę,
17 2    |         już koło siódmej obudziło mię wołanie X.~- Wstawaj prędzej,
18 3    |           Wierzbołowo. Rozpytywał mię o Wilno, do któregośmy się
19 3    |       celny i grzecznie .poprosił mię o otworzenie walizek, musi
20 3    |           z interesu. Przepraszał mię coraz goręcej i skarżył
21 3    |       wyskoczył z niej i pożegnał mię wojskowym ukłonem.~Odetchnąłem
22 3    |         funtów i muszę wyznać, że mię to wcale nie zachwyciło.
23 3    | niezupełnie naturalne pozy, które mię męczyły ogromnie. A przecie
24 3    |          zwalniał biegu, obudziła mię żona - była blada i łzy
25 3    |       Znający stosunki zapewniali mię, że w ciągu ostatnich lat
26 5    |          coraz częściej spotykały mię wydłużone twarze i niechętne
27 5    |          się nieco, lecz zostawił mię w spokoju. Z miną zagniewaną
28 5    |           wywnioskować, że spotka mię w tym wypadku zawód. Gospodarze,
29 5    |       brak gościnności rozgniewał mię, ale czekałem cierpliwie.
30 5    |           było. Wobec tego, że Z. mię uprzedzał, abymm nie nocował
31 5    |          moje ruchy, nagle porwał mię za ramie i wciągnął do kąta,
32 5    |          ramieniu.~Z. odprowadził mię na stronę i wyjaśnił sytuację.
33 5    |       świeżość uczuć! Wiesz, może mię nazwiesz trochę sentymentalnym,
34 5    |         powtórny okrzyk zatrzymał mię. Odwróciłem się - przede
35 5    |           moda, trudno. Opakowała mię bratowa książkami, sama
36 5    |         jestem, ale te książeczki mię paliły. Ciągle mi się zdawało,
37 5    |      ciotką, wreszcie oswobodzono mię od tych pakunków. Wyobraź
38 5    |         lecz pomimo to obchodząca mię - myśl o bibule.~- Pani
39 5    |    poczułam, że gospodarz chwycił mię brutalnie za ramię i ciągnął
40 6    | organizacji P.P.S-owej, irytowało mię niezmiernie, że w moim rodzinnym
41 6    |           przyjechałem. Przyjmuje mię chłop serdecznie, jak anioła,
42 6    |         na dobre.~W końcu zaczęto mię zasypywać pytaniami, żądaniami
43 6    |           ją rozstrzygnąć. Bawiło mię osobliwie, gdy mię pytano
44 6    |         Bawiło mię osobliwie, gdy mię pytano o sprawy, dawno przebrzmiałe,
45 6    |       przyciszonym głosem zapytał mię:~- Cóż, u pana wszystko
46 6    |             W Warszawie? - tknęło mię to słowo - rewolucja? Ośm
47 Zakon|            w X pawilonie zawołano mię pięknego dnia sierpniowego