Rozdzial

  1 Wstep|               bezpośrednich przygotowań do niej - było ono słuszniejszym,
  2 Wstep|              modyfikując i zastosowując do swych wymagań ich życie
  3 Wstep|                konspiratorami. Wreszcie do najszerszych kół dochodzą
  4 Wstep|            maszynę rewolucyjną.~Należąc do stronnictwa rewolucyjnego,
  5 Wstep|               jeszcze muszę, że należąc do stronnictwa socjalistycznego
  6 Wstep|              niechybnie się przyczynili do zwiększenia wartości mej
  7 1    |          włościańskie i przyczyniła się do wywołania nastroju przeciwrządowego
  8 1    |              wreszcie zwyczajne książki do nabożeństwa, pisma periodyczne,
  9 1    |             modlitewno-rzewnym stosunku do przeszłości, otworzył nowy
 10 1    |                  Od 1875-76 r. od czasu do czasu zaczynają się ukazywać
 11 1    |                właśnie warstwie narodu, do której dawniej cenzuralna
 12 1    |               nadzwyczajnym, wpadającym do kraju drogą jakiegoś cudu,
 13 1    |           wydawnictwa zaczęły dochodzić do wszystkich odbiorców bez
 14 1    |           takich lub innych wydawnictw. Do 1900 r. nie było bodaj żadnej
 15 1    |                 mężczyzna i zwrócił się do mnie z prośbą o pośrednictwo
 16 1    |           P.P.S.~- Jakiż ma pan interes do P.P.S.? - zapytałem. .-
 17 1    |               inni, my zaś weźmiemy się do cenzury.~Przy tym zaczął
 18 1    |              Chodziło o to, by ściągnąć do Rosji i rozpowszechnić tak
 19 1    |              potrzebną ilość wydawnictw do jakiegokolwiek punktu Europy.
 20 1    |               zacieśnić swą pracę tylko do tego celu. Delegat odjechał
 21 1    |           przewiezieniu tych wydawnictw do kraju. Wydawnicza i kolporterska.
 22 1    |      działalność P.P.S. wniosła niejako do ponurego domu niewoli trochr
 23 1    |                 to organizacje trafiały do innych części narodu, gdzie
 24 1    |            Polaków sprawą, jak stosunek do najazdu, są w Rosji zakazane.
 25 1    |           ostatnia część bibuły dotarła do najbardziej tchórzliwych,
 26 1    |             otwarcie, musieli się uciec do wydawania rzeczy nielegalnych.
 27 1    |               polsko-rosyjskie" Leliwy. Do otrzaskania się z bibułą
 28 1    |                 Komitetu partii za czas do 1900 r. Za r. 1899 sprawozdanie
 29 1    |          Podwoiwszy tę cyfrę i dodawszy do niej przypuszczalną ilość
 30 1    |                 wpływ na stosunek ludzi do wszystkiego, co nielegalne,
 31 1    |            przede wszystkim na stosunek do samej książki niecenzurowanej.
 32 1    |           działalności P.P.S.) i wrócił do roboty dopiero po 10 latach.
 33 1    |                ludzi, by wzięli książkę do ręki, musieliśmy podrzucać
 34 1    |        musieliśmy podrzucać ją, wpychać do kieszeni, a tu patrzę: ludzie
 35 1    |             rozwija się przyzwyczajenie do czytania nielegalnych książek.
 36 1    |        przyczyna, lecz bibuła przestała do nich dochodzić, chłopi postanowili
 37 1    |              partią i uspokojony wrócił do domu.~Inny fakt tej samej
 38 1    |                się rozwijała. Puszczono do koszar moc bibuły. Gdy się
 39 1    |        dowiedziano w Warszawie, wysłano do tego miasta doświadczeńszego
 40 1    |                nawet pewne przywiązanie do bibuły wśród ludu pracującego
 41 1    |             druków zakazanych, wzdychał do czasu, gdy książka jego
 42 1    |                 poważny dowód należenia do stowarzyszenia rewolucyjnego.
 43 1    |          niepodobieństwem jest pociągać do odpowiedzialności za to,
 44 1    |             odpowiedzialności za to, co do niedawna było nieraz surowo
 45 1    |              wydawnictwa ugodowe należą do rzędu bibuły tego rodzaju.
 46 1    |                rewizji nie wnoszą nawet do protokółu faktu znalezienia
 47 1    |            sprawy poszkodowany udał się do żandarma z żądaniem, by
 48 1    |           drukarni prosił go o danie mi do celi dziel Słowackiego,
 49 1    |               za to nawet nie pociągamy do odpowiedzialności, ale do
 50 1    |               do odpowiedzialności, ale do celi tego panu dać nie mogę,
 51 1    |              więc jest on skłonniejszym do zawierania ugody i patrzenia
 52 1    |         żandarmerią w Polsce w stosunku do bibuły.~Nie zmieniła ona
 53 1    |         zasadzie, zaś w praktyce został do pewnego stopnia ulegalizowany.~
 54 1    |       zakazanych w Polsce, zmusi władzę do zgodnego usposobienia względem
 55 1    |             kursujących w kraju, trafia do rąk czytającej publiczności
 56 1    |           Składa się ona z ludzi i dąży do ciągłego rozszerzania się,
 57 1    |           zabraknąć materiału ludzkiego do odbudowania jej.~Jedynym
 58 1    |            wśród siebie ludzi, zdolnych do agitacji ustnej, w okresach
 59 1    |       okolicznościowej, jest wprost nie do zastąpienia.~Dodajmy do
 60 1    |                 do zastąpienia.~Dodajmy do tego, że gdy czytanie bibuły
 61 1    |             zyskuje na wpływie; dodajmy do tego, że bibuła partyjna
 62 1    |                 Jeśli porównać je można do organizmu, to bibuła będzie
 63 1    |                 otrzymać korespondencje do "Robotnika oraz pewną sumę
 64 1    |                którzy niezbyt są chętni do płacenia. Ale bez bibuły
 65 1    |                zagraniczna, nim dojdzie do rąk odbiorców, ma do przebycia
 66 1    |            dojdzie do rąk odbiorców, ma do przebycia poważną przeszkodę,
 67 1    |                tajnie wewnątrz kraju aż do rąk odbiorców.~Na tej drodze
 68 2    |           nigdzie baczność nie dochodzi do tak potwornych rozmiarów,
 69 2    |               granicy, zastosowując się do wszystkich jej załomów i
 70 2    |                 więcej w odległości 200 do 600 kroków jeden od drugiego.
 71 2    |                 jeszcze bardziej, gdzie do granicy zbliżają się zabudowania,
 72 2    |              jest przez to skierowywany do określenia punktów, gdzie
 73 2    |                lecz dlatego jedynie, że do ciemności nocnej pierwsza
 74 2    |               Część drogi, którą miałem do zrobienia, leżała tak blisko
 75 2    |           leżała tak blisko granicy, że do słupów granicznych od drogi
 76 2    |                z daleka z lasu dobiegło do nas echo wystrzału karabinowego.
 77 2    |                  Jeden z nich podjechał do nas i nieco grubiańskim
 78 2    |                skąd).~- Z Jurborgu jadę do Taurogów - odpowiedziałem.~-
 79 2    |           energicznie i odwróciwszy się do mnie, flegmatycznie mówił:~-
 80 2    |                  gdzie ślad jest, zaraz do najbliższego sekretu: ślad
 81 2    |             karali, bo karabin był niby do tego, żeby się bronić albo
 82 2    |              rząd zachęca swych agentów do tąpania kontrabandy w ten
 83 2    |                trzecią część składa się do banku państwa i w końcu
 84 2    |     pogranicznej. Wreszcie reszta idzie do skarbu. Naturalnie, za rzeczy,
 85 2    |                pozbyć tej romantyki. Co do mnie, zacząłem się jej pozbywać
 86 2    |                 nie mógł tego naprawić, do miasta było daleko, natomiast
 87 2    |           ojciec rzeki:~- Trzeba posłać do Prus. Sądziłem, że ojciec
 88 2    |          głupimi śrubkami nie pójdziesz do urzędu celnego. Oho! zaczep
 89 2    |                chodzi nieledwie codzień do Prus po spirytus. Przy okazji
 90 2    |      Bartłukajtisów, chodzących codzień do Prus i załatwiających te
 91 2    |             lecz pomimo to obowiązujący do solidarności wszystkich
 92 2    |             odwieźć kilka paczek bibuły do miasteczka, nieco od granicy
 93 2    |                  nie widząc, z kim mają do czynienia, przypadkowo mogą
 94 2    |              tutaj i śpijcie, ja pojadę do N., a wracając, zabiorę
 95 2    |           zawadiacką piosnkę i od czasu do czasu odwracał się do mnie
 96 2    |             czasu do czasu odwracał się do mnie ze śmiechem.~- I ja
 97 2    |          pijackim uporem.~Kiedym wracał do domu z tym samym chłopem,
 98 2    |               mi wyjaśnił, skąd doszedł do przypuszczenia, że wożę
 99 2    |               co to znaczył Ale mnie co do tego - dodał, uśmiechając
100 2    |            towarzysz z granicy - miałem do przewiezienia bibułę i poszedłem
101 2    |             bardziej się nie przyczynia do wytworzenia międzypaństwowych
102 2    |                poszczególnych zielonych do obozu spiskowców.~Przede
103 2    |                sobą i zmusza, jeśli nie do współdziałania, to przynajmniej
104 2    |         współdziałania, to przynajmniej do przymykania oczu na przestępstwa
105 2    |                potrzebą tej ludności, i do nich stosuje się ogólne
106 2    |                z księgarń zagranicznych do rąk jej konsumentów w Polsce
107 2    |                 większej ilości bibuły. Do tego najczęściej wystarcza
108 2    |                stosunki są mniej więcej do siebie podobne. Oto, jak
109 2    |               termin rosyjskiej bibuły, do czego się była zobowiązała.
110 2    |             Zaraz prawie po przyjeździe do swego krewniaka zaszła rozmowa
111 2    |         zbliżyło go wspólne zamiłowanie do myślistwa. Zielony porucznik
112 2    |                 ale nie zaglądano wcale do powozu.~Na tym oparłem swój
113 2    |                wiedzy naładujemy bibułę do pudła pod siedzenie bryczki
114 2    |             jego opieką przewieziemy ją do domu kuzyna. Omówiliśmy
115 2    |           manewrować tak, by przyjechać do domu późnym wieczorem, gdy
116 2    |               paczki z bibułą z bryczki do pokoju.~Mój kuzyn w parę
117 2    |                 kordon i wyprawił listy do towarzyszów zagranicznych,
118 2    |             sukno. Specjalny zaś liścik do mego kuzyna miał być oznaką,
119 2    |           oznaką, iż owe sukno już jest do zabrania.~Wkrótce poznajomiłem
120 2    |               pograniczną arystokrację, do której zaczęliśmy zaglądać,
121 2    |                brzękiem ostróg wchodził do knajpy.~Porucznik okazał
122 2    |           zabraknie mu gilz ładunkowych do dwururki, niedawno przez
123 2    |             miał jakieś luki myśliwskie do zapełnienia.~Postanowiłem
124 2    |           stanowczością zmuszać kuzynka do czynu.~Nadszedł nareszcie
125 2    |               zdenerwowany i podniecony do niemożliwości; prosił mię,
126 2    |              się będzie pakowało bibułę do bryczki. Wreszcie kuzynek
127 2    |                 dał się uprosić i siadł do przygotowanego powozu, jak
128 2    |          opiekował bibułą i zapakuje ją do wozu.~Ruszyliśmy. Na kordonie
129 2    |                 zdradzał wielkiej chęci do dłuższego spaceru sam na
130 2    |          koniecznie wracać czym prędzej do domu. Spojrzałem na zegarek -
131 2    |                włożeniem kilku pakunków do bryki. Na wszelki jednak
132 2    |              jednak wypadek, podchodząc do sklepiku, prowadziłem rozmowę
133 2    |                 i zaczął mu coś szeptać do ucha, dając mi za plecami
134 2    |             pudła książki, składając je do swego fartucha. Zdębiałem.~-
135 2    |                i wpakowałem je napowrót do wozu. Jeden tylko pakunek
136 2    |                 pakunek wsunąłem wprost do bryczki, położywszy go wzdłuż
137 2    |                duchu postanowiłem siąść do bryki z tej właśnie strony,
138 2    |              polszczyzną, zwracając się do mego kuzynka.~Usadowiliśmy
139 2    |                 pruskiej, zbliżając się do granicy.~Co do mnie, nie
140 2    |            zbliżając się do granicy.~Co do mnie, nie byłem zupełnie
141 2    |                  które z Prus wkraczały do imperium rosyjskiego. Rewizja
142 2    |                 z zielonych wsuwał rękę do wozu i przetrząsał siano.
143 2    |         zielonych nie zbliżył się nawet do bryczki, a p. porucznik,
144 2    |                na siebie w razie, gdyby do ojca jego doszła przez sklepikarza
145 2    |            bibułę z bryczki i zapakować do przygotowanych walizek,
146 2    |              potem dostarczyłem książki do Warszawy.~* * *~Powyższe
147 2    |               stwarza niemałe trudności do pokonania.~Całe pogranicze,
148 2    |            kombinacji, można przystąpić do interesu. Naturalnie, trzeba
149 2    |                 kogokolwiek z otoczenia do takiej lub innej pomocy
150 2    |             powtarzających się od czasu do czasu, lecz zbyt rzadkich,
151 2    |              ludzi i przywiązywania ich do siebie, a dzięki sprytowi
152 2    |       procederze. Gdy sobie wybrał kogo do pomocy, oplątywat go powoli
153 2    |                dobrocią serca, gdyż się do takich pomocników zupełnie
154 2    |          szczerze przywiązywał. Wciągał do interesu powoli i stopniowo,
155 2    |                pozorem prezentu zawiózł do najbliższego miasta trochę
156 2    |             kontrabandy. Przyzwyczajony do tego rodzaju transakcji
157 2    |           ilości posyłek, nadchodzących do oberży. Postanowił więc
158 2    |                  ofiary", by ją przykuć do taczki na dłużej.~Przedstawił
159 2    |                niespokojnie, drżał, gdy do jego oberży wsuwał się który
160 2    |                 kiedy się mógł zgłaszać do oberży, musiał często zmieniać
161 2    |                 wciskaniu towarzysza X. do kąta w każdej chwili, gdy
162 2    |               pozwolił wreszcie zajrzeć do tajemniczej szafy, gdzie
163 2    |              podchodząc od jednego okna do drugiego, przy drzwiach
164 2    |                 szafę.~Jak się okazało, do pokoju weszła bratowa oberżysty
165 2    |               która miała jakiś interes do niego. Wystraszony mimowolny
166 2    |          nieszczęśliwą nogę, podskoczył do zdziwionej kobiety i wyrzucił
167 2    |        towarzysz natychmiast po wejściu do pokoju był wpychany za kotarę,
168 2    |                 swą oberżę. Wyniósł się do spokojniejszych stron, w
169 2    |             pół-trupem, zdała od córki, do której była przywiązana
170 2    |           wyjeżdżał w interesie fabryki do Warszawy i był proszony
171 2    |           prosił o przechowanie książek do czasu oddania ich w należyte
172 2    |             zwierzył się jej, że należy do organizacji, walczącej z
173 2    |               zaproponował jej od czasu do czasu pomagać mu w robocie.~
174 2    |              sposób.~- Miałem przywieźć do Warszawy świeży numer "
175 2    |                tym celu musiałem jechać do miasteczka, oddalonego od
176 2    |          czcionki i "Przedświt".~- Ależ do diabła! - zaprotestowałem, -
177 2    |                 Mamy kilka godzin czasu do przyjścia transportu, a
178 2    |                na wyspie bezludnej, ani do kogo porządnie przemówić,
179 2    |               ma? Wy tam z ludźmi macie do czynienia, to tego nie rozumiecie.
180 2    |             partyjne. Przy tem od czasu do czasu, wyjmując z kieszeni
181 2    |                Urządzimy tak. Ja zajadę do miasteczka... Nie, lepiej
182 2    |       miasteczka... Nie, lepiej ty jedź do miasteczka, zapłać woźnicy
183 2    |               stąd ją widać, - prowadzi do fabryki. A może jeszcze
184 2    |           jeszcze lepiej - jedź od razu do pani Z, to dla ciebie najbezpieczniej.
185 2    |               więc, co mam dalej robić. Do pani Z w istocie zajeżdżać
186 2    |            który poczuwał się widocznie do obowiązku opiekowania się
187 2    |                 no, to dobrze. Jedziesz do miasteczka, płacisz woźnicy,
188 2    |                 na lewo, trafisz wprost do fabryki. Tam wal przez bramę
189 2    |                  drugi z facjatką, więc do tego z facjatką, na schody
190 2    |                  tam mieszka N. N., idź do niego.~- Nie do ciebie?
191 2    |                 N., idź do niego.~- Nie do ciebie? Czemu?~- Już ty
192 2    |                miasteczku droga na lewo do fabryki, tam drugi dom z
193 2    |                  stój!. X. znowu dopadł do wozu i szeptał mi do ucha:~-
194 2    |             dopadł do wozu i szeptał mi do ucha:~- Ale, słuchaj, w
195 2    |            zdarza - powiedz od razu, że do mnie. Dobrze? Bo, widzisz,
196 2    |               dla ciebie powiedzieć, że do pani Z, to dobra marka.
197 2    |             różne strony. Przy wjeździe do miasteczka zatrzymałem woźnicę,
198 2    |           poszedłem według wskazówek X. do fabryki. Nikt mnie nie zatrzymywał,
199 2    |        zapytanie, czy z panem N. N. mam do czynienia, zaprosiła mnie
200 2    |               czynienia, zaprosiła mnie do pokoiku.~- Proszę, proszę,
201 2    |             nabrała pewnego razu.~Nagle do pokoju wpadł sam X. Rzucił
202 2    |             zajrzał nie wiem już po co, do kątów i wreszcie siadł koło
203 2    |              jakoby jechać na kilka dni do Krakowa, a potem wraca do
204 2    |               do Krakowa, a potem wraca do Warszawy.~X. zamyślił się,
205 2    |            córeczki pani Z - szeptał mi do ucha. - Ty zajdziesz do
206 2    |                 do ucha. - Ty zajdziesz do niego, mieszka na Marszałkowskiej,
207 2    |              pośrednika? Ten pan jedzie do Krakowa, niech zawiezie
208 2    |              Jak sądzisz, - zwrócił się do mnie, - czy można mu dać
209 2    |           zatrzyma w Krakowie i napiszę do faceta, by zaszedł i odebrał.
210 2    |             widząc, że X. coś mi szepce do ucha, dyskretnie się usunął
211 2    |                  Ja mam malutki interes do załatwienia - mówił, biorąc
212 2    |            czapkę. - Zostawię tu panów. Do widzenia!~- Nie, nie, panie.
213 2    |                 nie wrócił, idź z N. N. do miasteczka i już bez ceremonii
214 2    |                 i już bez ceremonii wal do pani Z. Każdy w miasteczku
215 2    |                N. N., odprowadziwszy go do drzwi, wrócił, mrucząc:~-
216 2    |          zawołał po chwili X., wpadając do pokoju i zacierając ręce. -
217 2    |          zacierając ręce. - Teraz chodź do mnie - mówił, ciągnąc mnie
218 2    |            wolny - dodał, zwracając się do pana N. N.~Zeszliśmy znowu
219 2    |                 dół i X. wprowadził mię do swego pokoju na parterze,
220 2    |            pudełka rozbić, przeniesiemy do pani Z czcionki w kieszeni.
221 2    |             pani Z czcionki w kieszeni. Do pracy! A ciekaw jestem,
222 2    |          Zobaczysz! Jak sobie chcesz, a do waszego obstalunku coś niecoś
223 2    |                 już iść trzeba, już pół do dziesiątej. O tej porze
224 2    |               papier. Było tego na wagę do trzech pudów. Wsuwaliśmy
225 2    |               pudów. Wsuwaliśmy kolumny do kieszeni spodni, kurtki
226 2    |                daj mi jedną kolumnę. Ja do tego rodzaju spacerów jestem
227 2    |                krokiem pewnym, od czasu do czasu ostrzegając mnie,
228 2    |              mój przyjaciel zwrócił się do mnie:~- Słuchaj, tu zapal
229 2    |          ukrywać się. Ten kawałek drogi do miasteczka niezupełnie bezpieczny.
230 2    |             dodatku skrzypiały od czasu do czasu. Człowiek by chciał,
231 2    |        wkradających się, jak złodzieje, do cudzego domu? I ten człowiek
232 2    |         jesteśmy na galeryjce, wiodącej do mieszkań urzędniczych. Czyżby
233 2    |              Jak cienie, wsunęliśmy się do pokoju, gdzie mój towarzysz
234 2    |              mię za ramię i doprowadził do jakiegoś łóżka. Siedliśmy
235 2    |                nie zasnął, - szepnął mi do ucha, - może i służąca jest.~
236 2    |             palcach nóg szybko podbiegł do drzwi pokoju, - nasłuchiwał,
237 2    |           nasłuchiwał, po chwili wrócił do mnie.~- Jeszcze nie - szeptał, -
238 2    |                służąca podrzuciła węgli do samowaru - chce gości poczęstować
239 2    |             która z lampą w ręku weszła do nas.~- Oswobodzę już panów
240 2    |              piliśmy w milczeniu; drzwi do dalszego pokoju były otwarte.
241 2    |               otwarte. Stamtąd od czasu do czasu dawało się słyszeć
242 2    |            uwagi.~Po kolacji wróciliśmy do pokoju, do któregośmy weszli '
243 2    |           kolacji wróciliśmy do pokoju, do któregośmy weszli 'z przedpokoju.
244 2    |        pojedziesz z panią Z. Ona jedzie do Warszawy. Ja odprowadzę
245 2    |             Warszawy. Ja odprowadzę was do stacji kolejowej. Dla powagi
246 2    |                mruczał, robiąc od czasu do czasu notatki.~- Sto "0jca
247 2    |            Katolika", - mruczał, biorąc do ręki związaną paczkę broszury "
248 2    |           wyciągniecie. Słuchaj, dodani do obstalunku jeszcze setkę
249 2    |         okładkach. Na środku stał kosz, do polowy naładowany temiż
250 2    |              uśmiechem na ustach. Drzwi do sąsiedniego pokoju były
251 2    |               śpiącego gospodarza domu. Do tego ja sam, bezimienny
252 2    |         Nazajutrz rano mieliśmy przyjść do niej na śniadanie i zaraz
253 2    |                widział wkradającego się do niej wieczorami.~- Nie wiem, -
254 2    |                nie te skrzypiące schody do pani Z?~- Schody, jak schody, -
255 2    |               piętro po takich schodach do człowieka, który się nie
256 2    |             który się nie boi, niż mieć do czynienia z bałwanem, opanowanym
257 2    |             służba w P.P.S. zmusza mnie do częstego wychodzenia z mieszkania,
258 2    |               musiałem rozsyłać pakunki do różnych znajomych. A ten
259 2    |                 umyślnie na praktykanta do fabryki, no i do P.P.S. -
260 2    |            praktykanta do fabryki, no i do P.P.S. - wiedział o mojej
261 2    |                 mu dwa czy trzy pakunki do przechowania. Akurat nie
262 2    |              domu - wyjeżdżałem wówczas do Warszawy - przyjechał tu
263 2    |                Warszawy - przyjechał tu do miasteczka prokurator z
264 2    |                 wieczór wyniósł pakunki do lasu i zakopał, a ze strachu
265 2    |            zakopaną natrafi, dojdzie to do władzy i zwrócą uwagę na
266 2    |              przekonany, iż przyjechali do niego, więc się bał palić,
267 2    |            powiedz mi, jak się dostałeś do serca tego śmierdzącego
268 2    |                przyzwyczajeni jesteście do ludzi mądrych. Jak wam który
269 2    |            dziejów, to już dla was jest do niczego. Ja tu przebierać
270 2    |                mogę.~Podchodziliśmy już do fabryki. Mój towarzysz był
271 2    |                widocznie był stęskniony do pogawędki z człowiekiem,
272 2    |                 się wyspać, idź na górę do N. N. Może nawet będzie
273 2    |              mnie. Wyprawię cię na górę do N. N. na herbatę. Lepiej
274 2    |                nie będą widzieć.~Prawie do świtu trwała cicha nasza
275 2    |                granicę, przysyłajcie go do mnie. Już ja go przeprawię
276 2    |                Nazajutrz po przyjeździe do mnie będzie już w Krakowie.
277 2    |                To sam wyjeżdża, to ktoś do niego - ot, jak pan - przyjedzie.
278 2    |              pytał: "Kto to ten pan, co do X. przyjechał?~- Cóż pan
279 2    |               przecie przyjechałem niby do pana.~- Toż to właśnie!
280 2    |              ciekawi. Radziby sąsiadowi do garnka zajrzeć, co je. A
281 2    |          człowiek!? Zaraz: skąd? po co? do kogo? - A pan X. gorączka,
282 2    |                  żebym pana odprowadził do miasteczka, żebyśmy razem
283 2    |              rano wstają, brat wyjeżdża do Krakowa. Pan X. pewno tam
284 2    |              już jest. Proszę!~Wszedłem do następnego pokoju, gdzieśmy
285 2    |                 udziału wcale. Od czasu do czasu, gdy usłyszał jaką
286 2    |              turkot powozu przed domem. Do pokoju wszedł woźnica, który
287 2    |             urzędowe godła i sprowadzić do powozu; nie pytał o nic,
288 2    |                 na otoczenie. Siedliśmy do powozu, konie rączo unosiły
289 2    |            warunkach i przy uzdolnieniu do takiej właśnie roboty można
290 2    |       produkcyjność granicy doprowadzić do wyższych rozmiarów i zabezpieczyć
291 2    |                 doprowadzić są w stanie do zwrócenia uwagi na człowieka
292 2    |     aresztowanie jej kierownika.~Jeżeli do tego dodamy, że warunki
293 2    |             wytrzymałe nerwy i zdolność do zachowania spokoju wobec
294 2    |          wyjątkiem kilku punktów należy do miejscowości najbardziej
295 2    |          transporciarz, najtrudniejszym do systematycznego zorganizowania
296 2    |              bibuły z krajów swobodnych do Polski byłby kilka razy
297 2    |          stamtąd wywieźć. by doszła ona do rąk jej konsumentów.~Nie
298 2    |                 wchodził w szczegóły co do przeszkód, jakie bibuła
299 2    |             ludzie, ją przewożący, mają do zwalczenia na tej drodze -
300 2    |                pomocnicy są przywiązani do miejsca. Będąc zmuszeni
301 2    |        funkcjonująca, jest tym ideałem, do którego się wiecznie dąży
302 3    |            uprzywilejowani w porównaniu do reszty ludności państwa.
303 3    |                  na stacjach, bliższych do granicy państwowej, baczność
304 3    |                  czy też z najbliższych do tej stacji lub przystanku
305 3    |               która najbliżej podchodzi do granicy pod Białymstokiem,
306 3    |             Taki zielony żołdak wchodzi do wagonu trzeciej klasy, rzuca
307 3    |             szpera po kątach i od czasu do czasu pyta:~- Czyje to rzeczy!~-
308 3    |           wszystkich, nieprzygotowanych do tej napaści.~I wszystko
309 3    |               rzeczowym podejrzeniem co do wyraźnej osoby.~Tym czasem
310 3    |                 z Zagłębia Dąbrowskiego do Warszawy w sposób następujący.~
311 3    |         draniami nie zadzierać, jeszcze do kozy wpakują.~Znowu rzeczy,
312 3    |            zajrzenie z obowiązku służby do rzeczy.~Piękna podróż! Nieprawdaż?
313 3    |               Piękna i zupełnie możliwa do sprawdzenia i wypróbowania
314 3    |            żołnierzem. Jechałem z Wilna do Warszawy i wypadkowo naprzeciw
315 3    |                  lecz i na zdolnościach do zrozumienia złożonego, pstrego
316 3    |                 na odpoczynek zasłużony do koszar, zbudowanych przy
317 3    |              Żołnierz śmiał się i robił do mnie filuterne oczy.~- Nie,
318 3    |                stoisz, stoisz i z nudów do kogokolwiek przystąpisz -
319 3    |         przystąpisz - pokaż pan rzeczy. Do pana jakiego, naturalnie,
320 3    |        naturalnie, wstyd i podejść, ale do Żyda, czy tam naszego brata,
321 3    |              tak świdruje, ciągle mruga do nas, by do kogo się zbliżyć,
322 3    |                 ciągle mruga do nas, by do kogo się zbliżyć, a zawsze
323 3    |            czort wybierze jakiego pana, do którego nam, chłopom, straszno
324 3    |                 napisu, książki, tak ja do "naczalstwa". Książki -
325 3    |                 pochylił na bok. No, ja do niego: co tam masz, rozwiąż!
326 3    | nieusprawiedliwiona napaść doprowadziła do przyłapania czegoś zakazanego.
327 3    |          Jechałem ze Żmudzi przez Kowno do Wilna. W Kownie wsiadłem
328 3    |                Wilna. W Kownie wsiadłem do nocnego pociągu pośpiesznego,
329 3    |                 Rozpytywał mię o Wilno, do któregośmy się zbliżali
330 3    |               któregośmy się zbliżali i do którego po drodze do Rygi
331 3    |         zbliżali i do którego po drodze do Rygi miał wstąpić.~Nareszcie
332 3    |              Przypuszczam, że wyjeżdżał do Rosji ze zwykłym u Europejczyków
333 3    |                 drzwi stacyjne i weszli do korytarza, prowadzącego
334 3    |                 korytarza, prowadzącego do restauracji kolejowej, gdy
335 3    |                po raz, zwracając się to do mnie, to do zielonych.~Tłumaczyłem
336 3    |            zwracając się to do mnie, to do zielonych.~Tłumaczyłem nieszczęsnemu
337 3    |               codzienne przyzwyczajanie do znoszenia wszelkich kaprysów
338 3    |            wypadek, zupełnie niemożliwa do przewidzenia okoliczność
339 3    |    niebezpieczeństwa. Bibułę pakuje się do walizki lub kosza, naturalnie,
340 3    |           walizy bibuły.~- Wsiadłem już do dorożki - mówił mi, - gdy
341 3    |                mi, - gdy nagle podszedł do mnie dozorca celny i grzecznie .
342 3    |            widocznie hałas, zbliżał się do nas.~- Jestem urzędnikiem -
343 3    |              Siadaj zaraz ze mną i jedź do urzędu celnego.~Dozorca
344 3    |             wymagałem, by jechał ze mną do komory. Dozorca coraz bardziej
345 3    |     westchnienie usłyszał. Odwrócił się do mnie z uśmiechem.~- Ależ
346 3    |             Ależ udało się panu - rzekł do mnie - przeląkł się, głupi!~
347 3    |                 Żydów, wysłano 2 bibułą do sąsiedniego miasta. Nasz
348 3    |              towarzysz bibułę zapakował do starej walizki bez zamka
349 3    |              Wówczas uciekać się trzeba do najuciążliwszego i najbardziej
350 3    |       najbardziej kosztownego sposobu - do przewożenia bibuły na ludziach.
351 3    |                 wynalazła wiele środków do zwiększenia zdolności transportowej
352 3    |                 bibułą, kobieta, gdy ma do tego odpowiednią siłę fizyczną,
353 3    |          zwracania na się uwagi, trudną do uwierzenia ilość bibuły.
354 3    |                 funt i jako-taka należy do najtrudniejszych dla techniki
355 3    |               od moich 20 funtów daleko do dwóch pudów - stanowi to
356 3    |           godziny.~- Gdyśmy wsiedli już do wagonu - mówił on - zająłem
357 3    |               ścianę wagonu, i od czasu do czasu jęczała z cicha. Byłem
358 3    |                z bólu, żona moja doszła do dorożki. Gdyśmy nareszcie,
359 3    |             ludzi zbyt prędko. Od czasu do czasu jest ono jednak konieczne.
360 3    |         Wspomniałem poprzednio, że rząd do niedawna nie przedsiębieral
361 3    |             liczby osób, mających prawo do półpasków, przepustek. Nareszcie
362 3    |              rewolucji, ducha opozycji, do szerokich mas ludowych.
363 3    |            wynajdywanie ludzi, chętnych do tego rodzaju pracy.~Niedawno
364 3    |             zmniejszenia dopływu bibuły do Rosji. Co tam uradzono przy
365 3    |                 wiem. Jedyne, co doszło do mnie, to wyasygnowanie środków
366 3    |        pograniczną, zanik jej dla niej. Do wytworzenia mętnej wody
367 3    |              otoczenia uprzywilejowani. Do takich uprzywilejowanych
368 3    |          zagranicznych - przyczynią się do zwiększenia mętów i w wielu
369 3    |             wszystkich ludzi w stosunku do rządu. Niechęć ta, tak ułatwiająca
370 3    |              podwójną solidarnością? Co do mnie, znając kraj i stosunki
371 4    |             rewolucyjną w państwie cara do prób tworzenia bibuły krajowej,
372 4    |                 go z widoku nie trudno, do pracy z nim nie trzeba prawie
373 4    |                 Rosją i przyzwyczajonej do bardziej europejskiego i
374 4    |             Osobliwie często ucieka się do tego środka młodzież szkolna;
375 4    |                się hektograf zastosować do ludu pracującego. Tutaj,
376 4    |                 krajowej. Przystosowano do hektografu maszyny piszące,
377 4    |               pismo partyjne - należały do tych szerokich "romantycznych"
378 4    |   niedowierzania. Lecz jeśli w stosunku do planów "szerokich przeważał
379 4    |                pozytywny, to w stosunku do środków dla wykonania tych
380 4    |       dziesiątka lat zeszłego stulecia.~Do Kijowa przyszedł transport
381 4    |         Chodziło o przeniesienie bibuły do miasta samego. Interes ten
382 4    |               tajemniczymi, odpowiednio do chwili, minami ruszyli nie
383 4    |              towarzyszów, jak złodziei, do cyrkułu. Tam sprawę wyjaśniono,
384 4    |              nowi ludzie - romantycy co do planów, pozytywiści co do
385 4    |               do planów, pozytywiści co do środków. Takimi okazali
386 4    |            rewolucyjnej w państwie cara do niedawnych czasów. Dotąd
387 4    |                 jak rosyjskie, od czasu do czasu robią próby w tym
388 4    |                z efektem krótkotrwałym. Do takich prób należy " Pochodnia
389 4    |               co czuli jakąkolwiek chęć do walki z uciskiem rządowym.~
390 4    |              można było bez wsypy dojść do dwunastego numeru pisma.
391 4    |                zawiązano oczy, wsadzono do powozu i odwiązano dopiero
392 4    |               towarzyszy, by ich wzięto do drukarni, chociażby do najzwyklejszych
393 4    |           wzięto do drukarni, chociażby do najzwyklejszych posług.
394 4    |               zdumiewająco jest podobny do londyńskiego papieru, używanego
395 4    |         londyńskiego papieru, używanego do zagranicznych wydawnictw
396 4    |          Pojawiły się w Radomiu - jazda do Radomia w poszukiwaniu drukarni;
397 4    |      przynajmniej, że zmuszono ten ruch do milczenia. Jeden z żandarmów,
398 4    |                 mieszkańców parteru.~Co do mnie, gdy mnie poruczono
399 4    |        frontowych schodów wchodziło się do korytarza, z którego na
400 4    |               na prawo drzwi prowadziły do pokoiku niewielkiego - w
401 4    |                  najbliższe od wejścia, do pokoju sypialnego, drugie -
402 4    |             pokoju sypialnego, drugie - do saloniku. Wprosi z korytarza
403 4    |           Wprosi z korytarza były drzwi do kuchni i z kuchni wreszcie
404 4    |            takiej lub innej hipotezy co do rodzaju mego zajęcia. Liczyłem
405 4    |                 prawnikiem?" Zresztą co do stróża, to jego pojęcie
406 4    |                za adwokata.~Lecz wracam do urządzenia drukarni. Umeblowanie
407 4    |            różne wydawnictwa, potrzebne do redakcji; z otomany, w którą
408 4    |               chowaliśmy papier;~kosza, do którego szły różne odpadki
409 4    |        dziewiątej rano, gdy przychodził do nas towarzysz Rożnowski,
410 4    |              rano klucz i przyprowadzał do porządku zewnętrznego pokój,
411 4    |                 na wyjście należyte. Co do mnie, postanowiłem wziąć
412 4    |            służąca bez potrzeby wchodzi do pokojów "pańskich". Przy
413 4    |                 towarzyszem Rożnowskim, do którego przy słudze zawsze
414 4    |                 gdyśmy z żoną wyjechali do Warszawy, zostawiliśmy Rożnowskiego
415 4    |                 dała mu obiad, przyszła do pokoju, usiadła przy nim,
416 4    |              zapewne przy nich - mówiła do niego - z wielkiej nieśmiałości
417 4    |                przywiązała się ogromnie do mojej żony. Natomiast miała
418 4    |           chwili, gdy służąca wchodziła do pokoju, nie odstępowała
419 4    |                 Karolem wynosiliśmy się do gabinetu, do roboty. Robota
420 4    |            wynosiliśmy się do gabinetu, do roboty. Robota nasza polegała
421 4    |             maszynce. Pierwsze należało do mnie, drugie do Rożnowskiego,
422 4    |                należało do mnie, drugie do Rożnowskiego, trzecie było
423 4    |              słowa drukowanego, jedynie do odbijania niewielkich ogłoszeń
424 4    |            jednej można było przystąpić do następnej. W ciągu jednej
425 4    |              godziny odbijaliśmy od 300 do 400 egzemplarzy. Szybkość
426 4    |                 druk równie niedogodnym do czytania i niewyraźnym,
427 4    |              ludzi, nieprzyzwyczajonych do czytania, a ci przecie stanowili
428 4    |                 zużyty na przygotowanie do pracy, zabijanie stronicy
429 4    |         przyznać, że odbijanie należało do najprzykrzejszych, najnudniejszych
430 4    |            zamknęła, papier dotknął się do czcionek, wałki pobiegły
431 4    |              talerz; podejmujesz rączkę do góry - paszcza się otworzyła,
432 4    |                 zastosować się zupełnie do jej poruszeń i klapać sobie
433 4    |              pogawędzić, pożartować; co do mnie - zawsze byłem zły
434 4    |            przeszkodę, co mnie zmuszała do uważniejszego traktowania
435 4    |                łatwością więc wchodziła do niskiej szafki, której ścianki
436 4    |          miejsca na miejsce trzeba było do niej dwóch ludzi. Gdy zaś
437 4    |                przewożeniu z mieszkania do mieszkania, lub zmianie
438 4    |              całej maszynki, - pakowano do koszów, zapełniano puste
439 4    |                 gdy w noc lutową wpadli do nas żandarmi. Oglądano ją
440 4    |               Gutienberg! - zwrócił się do mnie podpułkownik z sarkastycznym
441 4    |                przenoszenia jej z szafy do kosza. Gdy na kosz Gnoiński
442 4    |                również dopasować papier do wielkości odezwy. Robota
443 4    |                  Chowaliśmy je na razie do kosza. Następnie zaś korzystaliśmy
444 4    |             obrzynków i pakowało się je do pieca. Naturalnie, korekty,
445 4    |                oliwy.~Przechodząc teraz do roboty redaktorskiej, zauważę
446 4    |                dopasowywania swej myśli do tej lub owej szpalty do
447 4    |                 do tej lub owej szpalty do tej lub owej przestrzeni
448 4    |                 papierze, pozostawionej do druku. Oto napisałem wstępny
449 4    |              napisałem wstępny artykuł, do którego od środka zbliżyła
450 4    |           każdym słowem, dopasowując je do duszy i myśli przyszłego
451 4    |             słów zbytecznych, możliwych do wyrzucenia bez zmiany sensu,
452 4    |                     Wiecie - odzywa się do mnie, - możebyście mi z
453 4    |         jutrzejszej korekcie.~Materiału do teki redaktora napływa dosyć
454 4    |             przeważnie jest to materiał do działu: korespondencje.
455 4    |                jeszcze zostałoby trochę do piątego. Pisane ręką najczęściej
456 4    |               ma tematów, przechodziłem do drugiego - embarras de richesse
457 4    |              się któregoś z towarzyszów do drukarni, albo też jeden
458 4    |                prasę. Jeden z nas staje do bicia. Oto rozlega się suchy
459 4    |              Karolku, tak często to "e" do góry nogami przewracacie.
460 4    |         egzemplarzy z powalaną stronicą do Warszawy - proponuje Karol, -
461 4    |               tam ludzie są wprawniejsi do czytania, niż na prowincji.~-
462 4    |             milczeć. Raz po raz zagląda do pokoju żona i paru urywanymi
463 4    |             częściami będzie wyniesiony do ludzi, już przygotowanych
464 4    |               ludzi, już przygotowanych do tej chwili, ludzi, którzy
465 4    |               jeszcze cokolwiek dołożyć do niej.~Przy obiedzie umawiamy
466 4    |                 lub też żona musi pójść do kuchni i zająć ją przez
467 4    |       puszczając się na niepewną podróż do rąk stałych odbiorców pisma.
468 4    |            dorożki. Jeden z nas powraca do domu z lekkim niepokojem
469 4    |                najszczelniej przylegały do ramy okna. Zwykł był wówczas
470 4    |         maszynka drukarską, wyciągniętą do roboty z szafy. Dla zapalenia
471 4    |                wiec papierosa wychodził do drugiego pokoju lub usuwał
472 4    |          systematyczny współpracownik - do porządku. Dziś zostawi się
473 4    |              możliwych spojrzeń z ulicy do pokoju. System polegał na
474 4    |             zwracającą uwagi zaporę.~Co do mnie osobiście, to wyznam,
475 4    |               bytu, by się przyczyniały do zabezpieczenia drukarni.
476 4    |                 że stanowisko to należy do najtrudniejszych i najbardziej
477 4    |         założenie, zastosować je należy do wszystkich interesów partyjnych:
478 4    |               tamtych, przygwożdżeni są do tego lub owego miejsca lub
479 4    |              się wcale przykucie siebie do taczki lego lub owego "
480 4    |                pozorów, przystosowanych do miejsca, wybranego, jako
481 4    |                 rzeczami, dostarczonymi do drukarni. Lecz papier prawie
482 4    |                 cóż łatwiejszego? Pójść do sklepu, zamówić potrzebną
483 4    |              wziąć na dorożkę i dowieźć do drukarni. Ba! Przede wszystkim
484 4    |          ujmującym uśmiechem kupiec.~Co do mnie, gotów byłem za to
485 4    |                jaką się zwykle zwracają do zakupujących większą ilość
486 4    |           niezbyt często się zachodziło do tego lub owego sklepu, zbieraj
487 4    |             częste przywożenie pakunków do mieszkania nic należy również
488 4    |           mieszkania nic należy również do rzeczy konspiracyjnych,
489 4    |                 uwagę otoczenia, zmusić do myślenia stróża, stójkowego,
490 4    |              partyjnego, będąc przykuci do monotonnej, nużącej pracy,
491 4    |               pracy, tęsknią oni zawsze do jakiejkolwiek wiadomości
492 4    |          przyjazd którego z towarzyszów do drukarni, czy też odwrotnie -
493 4    |                ich.~- Wydaliście odezwę do robotników takiej i takiej
494 4    |                 partyjnych może przyjść do drukarni, nie będąc "czystym" -
495 4    |                 wymagających szybkości. Do takich właśnie należała
496 4    |                trudnościami mają nieraz do walczenia towarzysze, pracujący
497 4    |          żargonowych, nieprzyzwyczajony do odwrotnego składania, kładł
498 4    |             odwrotnego składania, kładł do winkla literkę obok literki,
499 4    |                nic. Na szczęście, miano do czynienia z tak dziwnym
500 4    |             kłopocie zwrócono się znowu do autora odezwy, ten przejrzał