Rozdzial

 1 1|   roboty dopiero po 10 latach. Gdym go spytał, co go najbardziej
 2 1|      mi podpułkownik Gnoiński, gdym po aresztowaniu w drukarni
 3 2|      zetknięcie się z granicą, gdym po powrocie z wygnania jechał
 4 2|        w nadgranicznej drodze. Gdym myślał o transportach bibuły,
 5 2|     inne leżały obok na ziemi. Gdym jednak chciał bez rozprucia
 6 2|    książki z drugiego pakunku, gdym usłyszał głosy wracających.
 7 4|         ścisnęło mi się serce, gdym tę 'cholerę zobaczył w plugawych
 8 5|      zdrowy!~Zmarszczyłem się, gdym się dowiedział, że będę
 9 5|       przy tym podejrzliwie, a gdym zdjął palto i wszedł do
10 5|      myśleć, czytać. Z chwilą, gdym wlazł do tego pudła, - idiocieję.
11 5|       w głowie mi się kręciło, gdym schodziła ze schodów. Przechorowałam
12 6|        pewnego, już nad ranem, gdym kończył swoją robotę i zostało
13 6|      że ludzie już tam wstali. Gdym to dojrzał, stałem już przed
14 6|       obok domu stał człowiek. Gdym wyciągnął z kieszeni książeczkę
15 6| spędził swe dzieciństwo. Otóż, gdym się stał socjalistą i zaczął
16 6|       posiał. Za każdym razem, gdym otrzymywał "Robotnika",
17 6|     socjalistycznego w Polsce. Gdym doszedł do Proletariatu
18 6|        spotkałem się i na wsi. gdym rozpoczął tam robotę partyjną.~
19 6|  odpowiedni asortyment bibuły. Gdym po wstępnych rozmowach w
20 6|  odezwom rewolucyjnym.~Akurat, gdym mieszkał na Wschodniej ulicy,
21 6|         Więc? - pytał prystaw, gdym skończył czytanie, - co
22 6|        z fabryki nie oddalę. A gdym zapytał, czemu przypuszczają,
23 6|       Było to akurat w chwili, gdym zaledwie przytknął odezwę
24 6|      papierek.~Ręce mi opadły, gdym to usłyszał. Mój ty Boże, -