Rozdzial

 1 2|            oka. Rozmowa kręciła się koło polowania i mój kuzyn zaczął
 2 2|            gdzie stały nasze konie. Koło wozu stała sklepikarka i
 3 2|          uwagi. Po chwili byłem już koło domu z facjatką. "W dosyć
 4 2|           do kątów i wreszcie siadł koło mnie.~- Pijesz herbatę, -
 5 2|             uważnie łóżko i podłogę koło stołu.~- Zgubiłeś co? -
 6 2|      zmęczeni, zasnęliśmy. Lecz już koło siódmej obudziło mię wołanie
 7 2|           miasteczka, żebyśmy razem koło okien pana dyrektora przeszli.
 8 2|          rozkazu X. przechodziliśmy koło okien dyrektora. Zatrzymaliśmy
 9 3|             stanęliśmy w Wilnie coś koło 5 godziny rano, gdy zaledwie
10 3|              Nie istnieje ona wcale koło Petersburga, istnieje, ale
11 3|            zielonymi przechodzi się koło nich spokojnym krokiem,
12 4|             zrozumiałej ciekawości. Kolo tej niepochwytnej drukarni
13 4|            co najmniej godzin tańca koło maszynki dla odbicia jednej
14 5| konieczności grupować się one muszą koło jakichkolwiek ognisk, będących
15 5|     tygodniu - mówię - zebrałem coś koło ośmiu pudów.~W końcu tych
16 5|             się znacie. Przeszliśmy koło pięciu dorożek, wyobraź
17 5|  tałatajstwo tyle podatków płacimy! Koło szóstej dopiero dorożki
18 5|        leżała ona martwa w trumnie. Koło nieboszczki modliła się
19 6|      górnikowi i położyłem na murze koło okna. Na twarzy górnika
20 6|   książeczkę i zamierzał ją położyć koło okna, wpadł na mnie pies,
21 6|           Robotnika" całe zrzeszone koło. Grono ludzi, w ten sposób