Rozdzial

 1 2|       wyraźny odcisk swej stopy.~- Cóż ty robisz - indagowałem
 2 2|       diabła! - zaprotestowałem, - cóż ty mnie chcesz obładować,
 3 2|      otrząsał się z melancholii, - cóż tam słychać z "Robotnikiem"?
 4 2|   cokolwiek, już go uprzedziłem.~- Cóż to za małpa ten N. N.? Jak
 5 2|      kładąc mi rękę na ramieniu. - Cóż, zmęczony jesteś? Możebyś
 6 2|            zażenowany, - może. Ale cóż ja na to poradzę? U siebie
 7 2|            u siebie nic trzymam, a cóż dopiero bibułę! Nim więc
 8 2|             co do X. przyjechał?~- Cóż pan na to? przecie przyjechałem
 9 2|           garnka zajrzeć, co je. A cóż dopiero nowy, nieznajomy
10 3|           przy następnej stacji.~- Cóż ty robisz na stacji wileńskiej? -
11 3|           że spać się chce.~- A po cóż ciebie tam stawią? przecie
12 4|            nielada.~Zdawałoby się, cóż łatwiejszego? Pójść do sklepu,
13 5|        palcem twardą przeszkodę. - Cóż pan teraz zrobi?~- Co zrobię? -
14 5|            o naszego tchórza. Lecz cóż się stało? Świnia, chodząc
15 6|        wydawnictwa. Zdawałoby się, cóż prostszego - oto masz tyle
16 6|           zedrzeć bez uszkodzenia. Cóż robią mądre fijoły? Zatrzymują
17 6|         Adamie - pytam zdziwiony - cóż to tak późno dzisiaj zamykacie
18 6| przyciszonym głosem zapytał mię:~- Cóż, u pana wszystko spokojnie?~-
19 6|     pracują ludzie sześć godzin.~- Cóż z tego - mówił prystaw, -