Rozdzial

 1 1    |     moich znajomych przy rewizji żandarm zabrał dwa tomy Limanowskiego "
 2 1    |        by mu te książki zwrócił. Żandarm uśmiechnął się i oddał książki,
 3 2    |      gdyby cię jaki strażnik lub żandarm zapytał, kto ty i po co -
 4 2    |     właśnie dla niego przyjechał żandarm. Opanowała go taka idiotyczna
 5 3    |        przez zielonego żołnierza żandarm kolejowy.~Lecz najbardziej
 6 3    |       naczalstwa". Książki - lak żandarm, na to on uczony! Inne rzeczy -
 7 3    |        walizek. Spostrzegłem, że żandarm kolejowy, który usłyszał
 8 5    |      zaręczy, że tam nie mieszka żandarm albo szpicel, czy pan zaręczy,
 9 5    | niepodobna odszukiwać złodzieja. Żandarm otworzy walizkę, znajdzie
10 5    |     żądając zwrotu swej walizki. Żandarm pokazuje mu walizkę, którą
11 5    |          urzędu telegraficznego. Żandarm jednak nie dawał się przekonać
12 6    |        posiadacz, prawdopodobnie żandarm, stanowiący część "pogotowia
13 6    |      Stoj! Kto idiot? - krzyczał żandarm. Szedł za nami, bo ostrogi
14 6    |           Byliśmy przekonani, że żandarm nie ośmieli się iść za nami
15 6    |      Lecz nim doszliśmy do celu, żandarm raz jeszcze krzyknął nam,
16 6    |      zniknęliśmy w mrokach nocy. Żandarm nie gonił nas.~Po kilku
17 Zakon|      krótkotrwałe, co prawda, bo żandarm, spostrzegłszy kierunek