Rozdzial

 1 2    |      posyłka będzie u niego leżała długo. Jeszcze gotów sam zanieść
 2 2    |           na zawsze albo na bardzo długo.~Wyszedł, a N. N., odprowadziwszy
 3 2    |             granica może przetrwać długo. Najczęściej jednak tak
 4 3    |        linia pograniczna istniećby długo nie mogła. Lecz tak nie
 5 3    |     otoczenia.~Zatrzymałem się tak długo na opisie trzeciej linii,
 6 4    |         odezwy żargonowej. Myślano długo, jak załatwić ten interes.
 7 5    |       skręcił w drugą, szedł dosyć długo, lecz kamienicy wskazanej
 8 5    | rozsypująca i nietrwała. I czy tak długo będzie? Ile my już zmarnowaliśmy
 9 5    |       nazwisko ciotki.~Tam bratowa długo cos szeptała z ciotką, wreszcie
10 5    |           siebie. Tak trwało dosyć długo - parę lat. Przyzwyczaiłyśmy
11 6    |           Robotnika", trwała dosyć długo. Ludziska ogromnie się do
12 6    |         Koledzy zeszli się znowu i długo gawędzili o różnych sprawach,
13 6    |         stopniu nie zatrzymuje się długo. Niekiedy, mianowicie, gdy
14 6    |          to musi przecie wiedzieć.~Długo uspakajałem pana prystawa,
15 Zakon|        innym polu, polu, które tak długo, niestety, odłogiem u nas
16 Zakon|           i miejski. Ta dusza, tak długo w bierności pogrążona, budzić